Vraag 92

Is God een persoon?

Ik heb een hele serie studies over God geschreven. Deze vraag was eerlijk gezegd nog niet in me opgekomen. Natuurlijk heb ik weer geprobeerd om zo veel mogelijk alleen de Schrift te laten spreken, maar ik heb absoluut niet de pretentie dat ik alles over God weet. Hij is altijd veel groter. Maar ik wil toch proberen een antwoord te schrijven.

Ik heb geen visueel vermogen, dat levert het voordeel op dat ik niet een plaatje of beeld van God hoef te hebben. Ik zie natuurlijk net als iedereen wel de plaatjes en beeldjes, die zo de ronde doen van God. Dat heeft in elk geval niks met de God, die wij uit genade via de grote Middelaar Christus Jezus mogen kennen, te maken.

Het Middelaarschap van Christus is in mijn beleving trouwens al een prachtige tekening van de persoon God. Wij kunnen God niet kennen of zien buiten Christus om. Hij heeft ons aan het hart van Vader God gebracht. Persoonlijker zou je het eigenlijk niet kunnen omschrijven. We zijn niet aan het hart van een kracht of invloed terecht gekomen via Christus. Zou God trouwens slechts een kracht of invloed zijn, dan zou de ondervinding van die kracht of invloed geen middelaar nodig hebben om een relatie tot stand te brengen.

Als ik vanuit de Schrift tot de conclusie kom dat God een persoon is wil dat nog niet zeggen dat Hij ook mens is. Een persoon is een rationeel, zelfbewust wezen. Een mens is een mogelijke uitdrukking van zo’n persoon, maar God is dat ook. Het verschil is dat alles van God uitging/uitgaat (de Plaatser) en dat de mens degene is, die dat ondergaat.

Een invloed of kracht met eigen gedachten, een eigen plan, een eigen einddoel is niet langer slechts een invloed of kracht, maar is een persoon.
Psalm 139: 17 Hoe kostelijk zijn mij, o God, uw gedachten!
Psalmen 40: 6 Yahweh, mijn God, groot zijn uw wonderen en uw gedachten over ons;
Jesaja 55:8 Mijn gedachten zijn niet jullie gedachten,
Jesaja 55:9 Zo hoog de hemel is boven de aarde, zóveel hoger zijn ook Mijn wegen dan jullie wegen, en Mijn gedachten dan jullie gedachten.
Jeremia 29:11 Ik weet, welke gedachten Ik over jullie heb, spreekt Yahweh, namelijk gedachten van vrede en niet van leed,

Onze taak (die God gelukkig in ons uitwerkt) op dit moment is ook niet om een wijsheid van een invloed aan de geestelijke machten in de hemelse gewesten te verkondigen. Wat zou onze verkondiging dan zijn? Ik heb geen enkele voorstelling bij een soort wijsheid van een invloed of kracht. Weet ik echter dat God de persoon is vanuit wie alles zijn bestaan te danken heeft, dan staat daar Iemand met bovenmenselijke wijsheid, waarvan ik de veelkleurige wijsheid aan de overheden en machten mag bekend maken.
Efeziërs 3:10 Nu wordt aan de overheden en de machten in de hemelse gewesten door de gemeente de veelvoudige wijsheid van God bekend gemaakt,

God is Vader van Christus Jezus.
Romeinen 15:6 De God en Vader van onze Heer Jezus Christus.
2 Corinthiërs 1:3 De God en Vader van onze Heer Jezus Christus,
2 Corinthiërs 11:31 De God en Vader van de Heer Jezus,
Efeziërs 1:3 De God en Vader van onze Heer Jezus Christus,
Colossenzen 1:3 De God en Vader van onze Heer Jezus Christus
1 Petrus 1:3 De God en Vader van onze Heer Jezus Christus,

Wij mogen Hem ook dankzij ons zijn in Christus Abba Vader noemen.
Romeinen 8:15 Jullie hebben een geest van zoonschap ontvangen, waardoor wij roepen: Abba, Vader!
Galaten 4:6 God heeft de Geest van Zijn Zoon in onze harten uitgezonden, die roept: Abba, Vader!

Zou Vader God geen persoon, maar slechts een invloed of kracht zijn, dan is het taalgebruik in de Bijbel nogal eens zeer eigenaardig. Hoe zouden we bijvoorbeeld een invloed of een kracht leed kunnen aandoen?
Psalm 78: 40 Hoe vaak verbitterden zij Hem in de woestijn, deden Hem smart aan in de wildernis!

Ik denk heel eerlijk gezegd dat wij als mensen moeite hebben om God als persoon te zien best wel eens kan liggen aan ons strakke denken. De Schrift schrijft over God als persoon veel vrijer dan wij als mensen dat zouden doen. Ik heb het al geschreven: We zijn dicht aan het hart van Vader God gebracht. Nu kunnen we God dus ook Abba Vader noemen. En dus hoor je in nogal wat uitleggingen van Gods Woord dat God altijd onze Vader is en nooit en te nimmer onze Moeder kan zijn. Daar heb je dat strakke denken over God als persoon. De Schrift zelf spreekt namelijk veel vrijer over God.

Psalm 131: 2-3 Ik heb mijn ziel tot rust en stilte gebracht als een gespeend kind bij zijn moeder; als een gespeend kind is mijn ziel in mij. Israël mag hopen op Yahweh van nu aan en voor immer.

Hier is Yahweh de Moeder, die haar (Gods) kind speent en zo tot rust en stilte brengt. Dat is hier de hoop van Israël op Yahweh.

Jesaja 49: 14-15 Sion zegt: Yahweh heeft mij verlaten en Yahweh heeft mij vergeten. Kan ook een vrouw haar zuigeling vergeten, dat zij zich niet ontfermen zou over het kind van haar schoot? Al zouden zij die vergeten, toch vergeet Ik jullie niet.

Yahweh is hier de Moeder, die haar zuigeling niet vergeet, die zich ontfermt over het kind van haar (Gods) schoot.

Jesaja 66: 12-13 Zo zegt Yahweh: …. Jullie zullen zuigen, jullie zullen op de heup gedragen en op de knieën gekoesterd worden. Zoals de moeder iemand troost, zo zal Ik jullie troosten, ja, in Jeruzalem zullen jullie getroost worden.

Yahweh is hier de Moeder, die haar (Gods) kinderen zoogt en op de heup draagt en die haar kinderen troost.

Ik ben het er mee eens dat de Schrift veel vaker spreekt over het vaderschap van God dan over Zijn moederschap. Maar ja, God zelf (het is namelijk Zijn/Haar woord) heeft ons ook deze duidelijke drie getuigenissen van haar moederschap gegeven.

Maar kan diezelfde God niet slechts een invloed of kracht zijn?
Ooit een persoon zien lachen? Ja. Maar nu dan een invloed of een macht?
Psalmen 2: 4 Hij, die in de hemel woont, lacht hen uit, Yahweh bespot hen.
Dit komt mij echt heel persoonlijk over.

Ik denk dat het grote probleem, dat ikzelf ook wel een beetje ken bij dit woordgebruik, zit in het feit dat wij als mensen hier op aarde niet over personen kunnen nadenken buiten de mens zelf om. Lezen we iets over een persoon, dan denken we aan een mens. Daarom heb ik bij de start ook zoiets vreemds gedaan als omschrijven wat we onder een persoon moeten verstaan. Misschien dat het aan mijn grote liefde voor science fiction en fantasy ligt dat ik me nog redelijk goed andere wezens kan voorstellen, die personen zijn zonder mens te zijn. Denk bijvoorbeeld aan die eenhoorns met grootse plannen, aan de bevers, die voor Aslan strijden. Plotseling zijn dergelijke bevers in die verhalen niet slechts bevers, maar echt ronduit personen. Ze denken, ze overleggen, ze beramen plannen. Kortweg, het zijn personen. Maar het lijkt me dat nou juist daar de moeilijkheid zit. We kunnen niet aan personen denken buiten de mens om, terwijl God absoluut geen mens is.


Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende



(C) 2005 - Alle rechten voorbehouden

Deze pagina afdrukken