1 Corinthe 5 9e studie

De vijand richtte een slachting aan

1 Corinthe 5: 7 Ons pascha, Christus, is geslacht. Laten wij daarom feestvieren,

We duiken verderop in deze serie studies zeker nog in de inhoudelijke kant van Pasen, de geschiedkundige kant van Pasen en de chronologische kant van Pasen. Het Pasen is namelijk het feest dat hier in 1 Corinthe 5 gevierd wordt. Het thema van dit Bijbelhoofdstuk!

In de vorige studie stonden we al even stil bij het feit dat niemand nou eigenlijk een slachtpartij als een feestelijk gebeuren ervaart. Wordt nou ergens dit Paasgebeuren in al zijn monsterlijke bloedstollendheid getekend, dan denken wij als gelovigen in Christus Jezus nogal eens vrij snel dat er sprake is van spotten. Nee mensen, gewoon nuchter over de handeling op zich nadenkend is dit zonder meer huiveringwekkend.

Mensen, wij hebben gigantisch veel reden om feest te vieren! Laten we daarom feestvieren! We weten namelijk dat er nog meer volgde op onze menselijke slachtpartij. We weten dat vergeving en verzoening met God nu een feit is geworden. We weten dat het Lam niet alleen geslacht is, maar na drie dagen is opgewekt. De dood is overwonnen! We weten dat er nu een offer is gebracht. We weten welke rijke resultaten dat werk van Christus heeft opgeleverd. We weten dat we dankzij Zijn aanpak nu uit genade mogen leven. We zullen ook zeker nog al die heerlijke consequenties van Zijn volbracht werk langs laten komen. Maar: Ons Pascha is geslacht! Daar kunnen we niet omheen. Wat dat precies inhoudt kunnen we prima uit de Schrift zelf destilleren.

We lopen eens eventjes een serie Bijbelteksten met precies dezelfde Griekse bewoordingen door:
Het moorddadige, dodelijke werk, dat nogal eens bij het karwij van een dief komt kijken, is tekenend voor een dergelijke slachtpartij.
Johannes 10:10 De dief komt niet dan om te stelen en te SLACHTEN en te verderven;

Kaïn was razend op zijn broer Abel, simpelweg omdat Abel een gezonde relatie met God had, wat Kaïn miste. Zijn woedde zette zich om in daden en daarom vertalen we dit ene woord hier dan ook twee keer heel letterlijk.
1 Johannes 3:12 Kaïn was uit de boze en SLACHTTE zijn broer. En waarom SLACHTTE hij hem?

Eén van de vier ruiters uit Openbaring start een gruwelijk bewind, waarin de vrede volkomen verdwenen is. En hoe openbaart zich dat?
Openbaring 6:4 Een ander paard, dat vuurrood was, trok uit; en aan hem die er op zat, werd gegeven de vrede van de aarde weg te nemen, en te maken dat zij elkaar zouden SLACHTEN,

We kennen allemaal de enorme geloofsvervolgingen, die er in de loop der eeuwen geweest zijn en die zeker in de eindtijd haar ijzingwekkende gesel nog veel meer zal slaan op de gelovigen.
Openbaring 6:9 Ik zag onder het altaar de zielen van hen die GESLACHT waren om het woord van God en om het getuigenis dat zij hadden.
Openbaring 18:24 In haar
(de grote stad Babel) werd gevonden het bloed van profeten en heiligen en van allen die op de aarde GESLACHT zijn.

Wat treffen we hier in al deze Bijbelteksten over de slachting nou heel letterlijk telkens aan? Is het hier Vader God, die razend boos is en wiens nijd, drift en furie gestild moest worden? Nee, absoluut niet! Wat we telkens binnen elke Bijbeltekst tegenkomen is de destructieve razernij van de mens, die moet uitwoeden. Maar wat blijkt? Ik zal alleen even voor mezelf spreken. Tot nog niet eens zo lang geleden verkondigde ik dat Gods boosheid over de zonden van de mens zijn volle beslag op Christus moest hebben. God zou zijn woede over de zonden van de mens de vrije loop hebben gelaten en als een razende zich hebben uitgeleefd op Christus. Als zodanig zag ik onze Heer als dat geslachte PaasLam. Wat was dat eigenlijk een lastering aan het adres van onze God! En weet je wat helemaal triest is: Ik had het niet door! Ik proefde de smaad en hoon niet eens, die ik over het hoofd van Vader God uitgoot. Wat een geluk dat God zelfs daar in liefde en genade mee om ging!

Wie is de grote vijand? Wie is degene die zijn woede niet kon inhouden? Was God dat?
Romeinen 5:8 Christus is voor ons gestorven, toen wij nog ZONDAREN waren.
Romeinen 5:10 Wij, die
VIJANDEN waren, zijn nu met God verzoend.
Colossenzen 1:21 Jullie, die vroeger vervreemd en
VIJANDIG GEZIND waren door de boze werken, heeft Hij nu echter verzoend.
Jakobus 4:4 vriendschap met de wereld is
VIJANDSCHAP tegen God? Wie dus een vriend van de wereld wil zijn, betoont zich een VIJAND van God.
Wij waren de vijanden. God was de verzoener. God kwam met het plan van liefde om ons aan Zijn hart te brengen. De term “vijanden” heeft feitelijk een nog sterkere inhoud, namelijk dat de ander met haat bejegend wordt. Hier zien we gelijk alweer de sterke overeenkomst met de hiervoor genoemde teksten over het afslachten.

De vijandschap verwachten we wellicht alleen binnen de ongelovige wereld. De leugen kan ons wat dat betreft nogal eens behoorlijk in de luren leggen. Nee, het is juist in de godsdienstige wereld dat de vijandschap ook nog altijd stevig opspeelt.
Filippenzen 3:18 Want velen wandelen…, ik heb het jullie dikwijls van hen gezegd en zeg het nu ook wenende: DE VIJANDEN van het kruis van Christus;

Waar zit nou eigenlijk de grote oorzaak van onze eigen vijandschap richting God?
Romeinen 8:7 Wat het vlees bedenkt, dat is VIJANDSCHAP tegen God, want het onderwerpt zich niet aan de wet van God, want dat kan het ook helemaal niet.
Het probleem zit hem bij ons in ons vlees. Dat vlees is zwak, wat ook tot uiting komt in het slot van dit vers: “dat kan het ook helemaal niet.
Romeinen 8:8 Zij die in het vlees zijn, kunnen God niet behagen.

Wij mensen hebben een bepaald beeld van vijandschap. Als wij als Europeanen Rusland als onze vijand beschouwen, dan is het vrijwel automatische denkbeeld dat wij dus ook als de vijand van Rusland gezien worden. Als Rusland samen met Syrië allerlei groeperingen tot terroristische bolwerken bevorderen, die zij dan ook maar direct als de vijand zien, dan heb je ook daar weer de vrijwel automatische logica dat die (wel of niet) terroristische groeperingen hen ook wel weer als hun vijand zullen zien.

De Schrift tekent de relatie van de mens t.o.v. God anders. De mens is zondermeer de vijand van God, maar God was zelfs al van ver voor die vijandschap begonnen met Zijn liefde naar de mens toe. Daar in de God bevindt zich geen greintje vijandschap. Vandaar dat de volgende praktijk ook zo vanzelfsprekend is bij mensen die Christus als hun Leven kennen.
Spreuken 25:21 Heeft je VIJAND honger, spijzig hem dan met brood, heeft hij dorst, drenk hem dan met water:
Mattheüs 5:44 Hebt je
VIJANDEN lief, zegent die jou vloeken, doet wèl aan hen die jou haten, bidt voor hen die jou leed aandoen en je vervolgen;
Romeinen 12:20 Als je
VIJAND honger heeft, geef hem te eten; als hij dorst heeft, geef hem te drinken;
Ja mensen, dat is nou God, die aan het werk is.

Het is de haat en vijandschap van de mensheid, die bij het sterven van de Heer zijn ultieme uitingsvorm kreeg.
Markus 15:13 Zij riepen: Kruisig hem!
Markus 15:14 Pilatus zei: Wat voor kwaad heeft hij dan gedaan? En zij riepen des te meer: Kruisig hem!
Lukas 23:21 Zij riepen er tegen in en zeiden: Kruisig, kruisig hem!
Johannes 19:6 Zij riepen: Kruisig, kruisig hem! Pilatus zei tot hen: Nemen jullie hem en kruisigt hem; want ik vind geen schuld in hem.
Johannes 19:15 Maar zij riepen: Weg met hem! Weg met hem! Kruisig hem!
Daar vond de slachtpartij door mensenhanden plaats. Ook ons Pascha is geslacht!

Verdween Gods liefde vanwege die gigantische haat en vijandschap? Nee!
Johannes 3:16 Zo lief heeft God de wereld.
Romeinen 5:8 God bewijst Zijn liefde naar ons toe, dat Christus voor ons gestorven is, toen wij nog zondaren waren.
2 Corinthe 5:18 Alles is uit God, die door Christus ons met Zich verzoend heeft.
Titus 3:4 Toen de goedertierenheid en mensenliefde van God, onze Redder, verscheen,
1 Johannes 4:7 De liefde is vanuit de God; en een ieder die liefheeft, is vanuit de God geboren en kent de God.
1 Johannes 4:9-10 Hierin is de liefde van God ten opzichte van ons geopenbaard, dat God zijn eniggeboren Zoon in de wereld gezonden heeft, opdat wij zouden leven door Hem. Hierin is de liefde, niet dat wij God liefgehad hebben, maar dat Hij ons heeft liefgehad en zijn Zoon gezonden heeft als zoenoffer voor onze zonden.
1 Johannes 4:19 Wij hebben lief, omdat Hij ons eerst heeft liefgehad.

Het hele plan van liefde is afkomstig van Vader God zelf. Het is hier niet het plaatje van een boeman-god, wiens woede over de slechte gang van zaken bij de mens gestild moest worden. God zou in dat vreselijke plaatje ons dan willen grijpen om Zijn razende woede te bevredigen. De Heer zou er dus zomaar tussenin gesprongen zijn en de hele drift, dat voor ons bedoeld was, zou op Zijn hoofd zijn neergekomen. Wij zouden dus gered zijn van Vader God. Moet je indenken: Gered van God! Wat een trieste kijk op wie God, de Vader nou eigenlijk is!

Ja, ik schaam me eigenlijk de ogen uit mijn kop dat ik Christus Jezus hield voor iemand, die zo door God geslacht zou zijn.
Hebreeën 10:8 Slachtoffers en offeranden, brandoffers en zondoffers hebt U (God) niet gewild en hebben U (God) geen plezier gedaan,

Hoe kwam ik er dan bij om zo tegen God aan te kijken?
Jesaja 53: 4 Wij hielden Hem voor een door God geslagene.
Zie je wat hier letterlijk staat en zie je ook wat wij ervan gemaakt hebben? Er staat niet: “Hij is een door God geslagene!” Nee, absoluut niet! Er staat dat wij Hem daarvoor hielden! Wij hielden Christus Jezus voor iemand die door God geslagen was. Zo sterk zelfs dat het de officiële leer van de christelijke kerk is geworden. Het was dan ook vrij logisch dat ik jarenlang met zo’n dergelijke verwrongen plaatje naar Christus heb gekeken. Ik heb het zelfs verkondigd als het evangelie dat Christus Jezus door God geslagen was. God de Vader, die Zijn woede over Zijn Zoon uitstortte zag ik als een soort goddelijk voldoen aan de eigen eis van Gods gerechtigheid.

Wat voor een voorstelling had ik van God dat Hij Zich uit zou moeten leven op Zijn Zoon om Zijn gerechtigheid voldaan te krijgen? Zoals ik het na mijn bekering geleerd had binnen de christenheid, zo heb ik dat zelf ook het grootste gedeelte van mijn christen zijn geloofd en verkondigd. Hoe?

Onze zelfbedachte ‘god’ zag ons mensen zondigen en daar kon hij niet over uit. Hij was razend! Hier heb je die zo menselijke kijk op vijandschap, zoals ik het hierboven getekend heb. Een God, die razend is omdat die zondaren zo verschrikkelijk weerzinwekkend waren voor deze ‘god'. Zijn toorn ontvlamde en hij zocht naar wraakneming. Hij had zijn hand al toegerust tot hun verdelging. ‘Iemand moet hiervoor betalen!’, riep hij in zijn woede. ‘Hier moet straf op volgen! Er zal bloed vloeien!’.

Ik wil proberen duidelijk te maken waar dit denken vandaan kwam:
Genesis 3:5 God weet, dat op de dag, dat jullie daarvan (de boom van de kennis van goed en kwaad) eten, jullie ogen geopend zullen worden, en jullie als God zullen zijn, kennende goed en kwaad.
Het was satan, de slang, die ons wijs maakte dat wij als God zouden zijn. En ja hoor! De hele godsdienstige wereld, inclusief het christendom gelooft het zonder meer. Ieder is zijn eigen godje geworden. We denken lekker zelfstandig te zijn. Natuurlijk wel voor God, o ja. Alles voor God.

Wij spannen ons in. Wij presteren. Zit iemand ons dwars, dan worden we boos. Dat kunnen we als zelfstandig godje toch niet tolereren? De God die we dienen zien we als een afbeelding van onszelf. Daarmee hebben we onze grote (af)god gecreëerd. Dus hij wordt net als wij boos als mensen hem dwarsbomen door zonde. Denk aan die woede en denk aan die haat, waar we aan het begin van onze studie vandaag aandacht aan hebben besteed.

Nou heeft de christenheid hier wel iets op gevonden. Gods toorn werd door Christus werk op het kruis geneutraliseerd. Zijn woede is daarmee gestild. Als we dus bang zijn voor een boze god, komt Christus daartussen staan. We schuilen achter Jezus voor de boze ‘god’.
Jesaja 53: 4 Wij hielden Hem voor een door God geslagene.

Ja, we hielden Hem daarvoor. Daar heb je het door God afgeslachte Lam. Het was een verzinsel. Het is niet het alleenrecht van Jezus deze wereld zo lief te hebben. Alzo lief heeft God de wereld! Om die liefde te laten merken heeft Hij Zijn Zoon gezonden als beelddrager van Hem. Op het kruis, toen de woede van de mensheid op Hem afstormde (niet de woede van God), toen riep Hij:
Lukas 23:34 Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen.

Wij hebben de neiging om te denken aan een rekening, die aan God betaald moet worden. God moet in ons vleselijk denken tevreden gesteld worden. Dan is de rekening betaald en dan zitten we nog een tijdlang te prutsen met het feit dat er toch ook ergens nog vergeving om de hoek kwam kijken. Was de rekening echter vereffend op het kruis, dan was vergeving hier niet meer op zijn plaats. Vergeving houdt in dat de schuld onbetaald en onverdiend toch helemaal kwijtgescholden wordt. We weten echter best wel dat die vergeving een concreet feit is. Welke voorstelling heb ik dus van God?

God kijkt naar de mens en kan er niet over uit. Hij is zo smoor op ons. Hij mag jou zo intens graag dat Hij enorm bewogen is als Hij ziet wat zonde met jou doet. Hij zegt: ‘Mijn liefde voor hen drijft me ertoe om hen hiervan te redden, ook al wordt het Mijn dood.’

De wonden van Christus vertegenwoordigen dus iets wat ons persoonlijk veel meer raakt dan de genoegdoening van de wraaklust van een beledigde en tegengewerkte (af)god. Die wonden spreken van God overvloeiende rijkdom van liefde en genade. Wat een genot!


Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende



(C) 2005 - Alle rechten voorbehouden

Deze pagina afdrukken