Gedichten

De Barst

De ochtend gloort, een vogel fluit
Een droom verstoord, geen stap vooruit
M´n leven draagt een winkelhaak
Het is verliezen en niet winnen
Kenmerkend een verloren zaak
Daar stroomt de kracht van ´t leven binnen

Probeer maar weer is wat men zegt
Ik simuleer, het is niet echt
Mijn zijn dat vormt één grote scheur
Er is geen mens, die wil beminnen
En nergens is een adviseur
Maar toch stroom daar bezieling binnen

Waar blijf ik staan? Verleden tijd
Op mijn vulkaan, gebakkeleid
Het lichaam is erg diep verwond
Ik kan niet meer opnieuw beginnen
Ellende staat tot aan m´n mond
Toch stroomt Gods levenslicht naar binnen

Verloren strijd is wat men ziet
De haat en nijd, dat doet verdriet
Ik ben die mens, die is geknakt
Mijn kruik, wie kon dat licht ontsluiten?
Mijn leven is kapot gehakt
Zo stroomt het licht van God naar buiten

Een aarden kruik met licht daarin
Voor Gods gebruik, ik overwin
Ja, Christus is mijn levenslicht
In al mijn zwakheid niet te stuiten
Die lichtbron wordt in mij gericht
En stroomt door barsten nu naar buiten


(C) 2005 - Alle rechten voorbehouden

Deze pagina afdrukken