U bevindt zich hier: Artikelen Machtelt de Haan
Terug naar: Startpagina
Algemeen: Mijn spreekbeurten Gedichten Overzicht geopende bestanden 2 Bijbelverwijzingen 3 Bijbelverwijzingen 2 Bijbelverwijzingen Alle Onderwerpen Overzicht geopende bestanden Contact

Zoeken naar:

De brief aan de Romeinen 20

Paulus dienst

In Romeinen 15 vanaf vers 14 geeft Paulus een verklaring waarom hij zo uitgebreid geschreven heeft over het elkaar aannemen. Om te beginnen spreekt hij zijn vertrouwen uit, vers 14
Maar, mijn broeders, ook ikzelf ben van u overtuigd, dat u ook vol goedheid bent, vervuld met alle kennis, in staat ook elkaar terecht te wijzen.

Het was voor Paulus helemaal niet nodig om hen te vermanen, dat konden ze zelf ook wel. Dat was dus niet het doel van zijn schrijven. Vers 15,16
Maar ik heb u ten dele nogal vrijmoedig geschreven, als om u eraan te herinneren, krachtens de genade die mij door God gegeven is, dat ik een dienaar van Christus Jezus zou zijn voor de volken, om het evangelie van God priesterlijk te bedienen, opdat de offerande van de volken welgevallig zou zijn, geheiligd door de Heilige Geest.

Dit is duidelijk één van Paulus beroemde volzinnen. Wat zegt hij nou precies? In ieder geval dat hij deze dingen geschreven heeft om hen te herinneren aan de taak die Paulus van God gekregen heeft, dat hij een dienaar van Christus Jezus zou zijn voor de volken. Het woord dat hier vertaald wordt met dienaar is leitourgon. Dat is dus al het derde woord dat met dienaar wordt vertaald. We hebben al gehad doulos, wat betekent slaaf en
Diakonos, wat betekent dienaar en nu
Leitorgon, dit zou je het beste kunnen vertalen met bedienaar, of aangestelde dienaar, een ambt zou je kunnen zeggen.

Paulus is doulos =slaaf van Christus Jezus zie Romeinen 1:1
De Here Jezus is een diakonos=dienstknecht van de besnijdenis zie Romeinen 15:8
En Paulus is een leitorgon=bedienaar van Christus Jezus ten behoeve van de volken.
Zijn bediening hield in dat hij het evangelie van God priesterlijk zou bedienen. Hij was in deze de middelaar tussen Christus Jezus, de Messias van Israël, en de volken.

In Romeinen 1:1 noemt Paulus zichzelf geroepen apostel. Toen we met het onderzoek van deze brief begonnen hebben we het al even gehad over het apostelschap van Paulus. Ik wil daar nu graag nog wat dieper op in gaan.
Wat is een apostel? Letterlijk betekent het gezondene, dus je zou kunnen zeggen een zendeling. Maar het apostelschap is meer dan dat, een apostel is door God aangesteld en heeft gezag. Bovendien, en dat is belangrijk om te weten, apostelen zijn fundament leggers. Efeze 2:20
…gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten.

In vers 20 van ons hoofdstuk lezen we:
Ik heb er een eer in gesteld het evangelie te verkondigen daar waar Christus nog niet genoemd was, opdat ik niet op andermans fundament zou bouwen
In het rijtje van gaven welke God aan de gemeente heeft gegeven, zoals ze in 1Kor 20 genoemd worden, komen de apostelen op de eerste plaats Logisch want het fundament moet eerst gelegd worden. Daarom vind je nu ook geen apostelen meer, wat sommige kerken ook mogen beweren. Ook in Efeze 4:11 komen we de apostelen weer tegen als gaven aan de gemeente.

Paulus heeft geen fundament gelegd, waar al een fundament was, maar hij was een pionier. 1Kor 3:10
Naar de genade die mij gegeven is, heb ik als een wijs bouwmeester het fundament gelegd en een ander bouwt erop.
Dat fundament is, zoals Hebreeën 6:1 zegt
Een fundament van bekering van dode werken en van geloof in God.
En volgens 2Timotheus 2:19
Het vaste fundament van God staat en heeft dit zegel: de Heer kent die de zijnen zijn.
Dat is inderdaad een fundament waarop je bouwen kunt.

Paulus was dus een fundamentlegger namens God, maar hij was dat ten behoeve van een heel speciale groep, nl. de volken. Daarmee onderscheidde de bediening van Paulus zich van de bediening van de 12 apostelen, zoals we ze tegenkomen in het begin van handelingen.
In handelingen 1:15-26 lezen we dat van de 12 apostelen die de Heer zelf gekozen had er één was afgevallen, Judas. Hij had de Heer verraden en was gestorven. Gehoorzamend aan wat de Bijbel zegt in psalm 109:8
Laat een ander zijn opzienerschap nemen
Wordt er een ander in zijn plaats aangesteld.
Die twaalfde apostel moest aan één voorwaarde voldoen; hij moest de hele bediening van de Here Jezus hebben meegemaakt, vanaf de doop door Johannes tot op de dag van Zijn hemelvaart. (vers 21,22)Hij moest de twaalfde getuige worden van zijn opstanding. Uiteindelijk werd Matthias verkozen door God.

Sommigen zien hier een eigen werk van de 11 apostelen en denken dat Paulus de twaalfde apostel had moeten worden, maar Paulus was geen getuige van de hele bediening van Jezus. Hij hoort dan ook niet in dit rijtje thuis.
Wel heeft hij de opgestane en verheerlijkte Heer gezien op de weg naar Damascus en daarvan zegt hij in 1Kor 15:8
En het allerlaatst is Hij ook aan mij, als aan een te vroeg geborene, verschenen.
Paulus zag de Heer in heerlijkheid, zoals straks het hele volk Hem zal zien als Hij zichzelf in heerlijkheid vertoont, ze zullen zien op Hem die zij doorstoken hebben.

De 12 apostelen die de Heer gevolgd hebben tijdens zijn leven, worden de apostelen van het Lam genoemd in openbaring 21:14 bij de beschrijving van het nieuw Jerusalem.
En de muur van de stad had twaalf fundamenten en daarop de twaalf namen van de twaalf apostelen van het Lam.
Je ziet, de 12 apostelen zijn de fundamentleggers van het nieuw Jerusalem, niet Paulus.
De opdracht voor Israël was dat, als dat fundament gelegd zou zijn en ze zich bekeerd zouden hebben, ze uit zouden gaan naar de volken. Dat zou dus gebeuren als Hij zou verschijnen in heerlijkheid. Daarom noemt Paulus zichzelf een te vroeg geborene, hij is al bezig wat volgens de profetieën pas later zou gebeuren. En dan zal het ook op grote schaal gebeuren, Israël zal dan voortbouwen op het fundament dat Paulus heeft gelegd.


Hij legde het fundament voor de volken. Nergens lezen we dat hij het evangelie predikte binnen de grenzen van Israël, zijn bediening lag daar buiten.
Die bediening kreeg hij rechtstreeks van God, maar werd bevestigd in Antiochië, dus niet in Jerusalem, het hart van Israël.
Handelingen 13:2, waar de Heer zegt
Zondert Mij nu Barnabas en Saulus af voor het werk waartoe Ik hen heb geroepen.

De roeping was er al, maar de bevestiging van deze roeping door de broeders vinden we hier in Antiochië. Pas later vindt er een bevestiging plaats in Jerusalem, we weten niet eens wanneer in ieder geval pas 14 jaar na zijn roeping. In Galaten hoofdstuk2 beschrijft Paulus wat er toen gebeurde. Zo lezen we in Gal.2:9
Toen…gaven Jakobus, Kefas en Johannes, die geacht werden steunpilaren te zijn, mij en Barnabas de rechterhand van gemeenschap, opdat wij naar de volken en zij naar de besnedenen gingen.
Maar ten diepste kan Paulus zeggen dat hij een door God geroepen apostel is.

In de Romeinenbrief komen we Paulus tegen als fundamentlegger voor de nieuwe verbondsgemeente, zoals dat al in de handelingentijd werd gelegd. In de Efezebrief komen we Paulus tegen als fundamentlegger van de gemeente, het Lichaam van Christus. Hij kreeg als eerste het geheimenis van God te horen en heeft dit als fundament aan ons doorgegeven.

Paulus was dus een fundamentlegger en kwam dus niet op plaatsen waar al en gemeente was, zoals in Rome al wilde hij dat wel, maar vers 22
Daarom ben ik ook vele malen verhinderd geweest tot u te komen.
Hij wilde wel, maar het kwam er niet van en Paulus zag hierin de hand van God. Maar nu zag hij dan toch een mogelijkheid om in ieder geval op doorreis bij hen langs te komen. Hij wilde naar Spanje en kwam dan toch langs Rome! We weten dat dat er nooit van gekomen is, Paulus is nooit in Spanje geweest, maar wel in Rome.

Eerst ging Paulus nog naar Jerusalem. Vers25
Maar nu reis ik naar Jerusalem ten dienste van de heiligen.
Hij kwam de opbrengst van de collecte uit Macedonië en Achaje brengen. De gemeente van Jerusalem had het zwaar in die tijd. Daarom was er afgesproken dat de andere gemeenten in haar behoeften zouden voorzien. (handelingen 11:27-30) Ook de gemeenten buiten Israël zouden hieraan meewerken. Galaten 2:10
Alleen moesten wij de armen gedenken, wat ik mij daarom ook beijverd heb te doen.

Maar er was nog een reden, misschien nog wel belangrijker Romeinen15:27
…en zij zijn hun schuldenaars; want als de volken aan hun geestelijke goederen deel hebben gekregen, zijn zij ook schuldig hen met de stoffelijke te dienen.
Dit principe komen we op meerdere plaatsen in de schrift tegen. Als je geestelijke gaven ontvangt, dan moet je in principe, zo nodig ook met stoffelijke gaven dienen. Je mag dit niet omdraaien! We hebben het evangelie om niet ontvangen en geven het ook om niet. Een bedienaar van het Woord heeft geen enkel recht in deze.

Paulus wist wel wat hem te wachten stond in Jerusalem. Hij heeft het hier over de ongehoorzamen in Jerusalem, zij die niet de weg van Christus gingen. Deze Joden waren fel tegen Paulus gekant, omdat hij in hun ogen de wet aan zijn laars lapte. Wij weten uit de verdere geschiedenis dat het inderdaad niet goed is gekomen. Paulus werd gevangen genomen. Hij kwam uiteindelijk wel in Rome, maar als gevangene. Dat dit de wil van God was, is voor ons achteraf makkelijker te begrijpen. Daar in de gevangenis van Rome heeft God aan Paulus het geheimenis aangaande de gemeente het lichaam van Christus bekend gemaakt.
De God nu van de vrede zij met u allen! Amen.
Het lijkt alsof Paulus hier in vers 33 de brief beëindigd, maar er komt nog een heel hoofdstuk achteraan.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.
Startpagina // Volgende

Ga naar: De brief aan de Romeinen 19 De brief aan de Romeinen 21