U bevindt zich hier: Wie Ben Ik

God Kan Nog Wonderen Doen

Tante Martha. Korpsofficier van het Leger Des Heils in Schiedam

Het volgend getuigenis over de bekering van het gezin van mijn oma komt uit 'De Jonge Strijder' van 20 september 1930. Het is geschreven door mijn Tante Martha.

"Veel mensen zeggen, dat God geen wonderen meer kan doen, maar luister eens: Een jaar of zeven geleden kwamen mijn beide jongste zusters voor het eerst in het Leger.
Ze waren beiden op een verboden terrein aan het bloemen plukken. Een politieagent zag het en ging ze achterna; zij vluchtten het Evangelieschip van het Leger in. Een paar weken daarna kwamen zij tot bekering.
Zij hadden God hartelijk lief en als zij samen naar bed gingen, gingen ze altijd eerst op de
knieën. Door middel van mijn zusters kwamen wij in de Legerzaal. God overtuigde mij dadelijk van mijn zonden; ik voelde mij doodongelukkig en ik was moe van de dingen van deze wereld. Ik werd getroffen door de woorden: De ziel, die zondigt, die zal sterven (Ezechiël 18: 4). Ik gaf mij over aan Jezus en volle vrede was mijn deel.
Een goed jaar ging voorbij, toen kwam mijn Moeder tot Jezus; het was op een Zondagmorgen onder het Bijbellezen. U kunt zich voorstellen hoe gelukkig mijn zuster en ik waren. Thuis gekomen vertelde ik het aan mijn andere zuster. Deze was reeds overtuigd van haar zonde en zei tegen mij:
Ik moet ook tot Jezus komen.
Vaak heb ik met haar thuis gebeden, maar ze kon geen vrede thuis vinden totdat ze gehoorzaam was op de plaats waar God het van haar vroeg. Wij zongen:
Kom met uw schuld, Jezus Hij roept u. Halleluja, zij kwam tot Jezus.
Nu gingen wij nog bidden voor mijn beide broers. E
ën broer van mij ging al voor zichzelf in de Bijbel lezen; dat was voor ons een grote vreugde. Toen ging hij de Legerzaal bezoeken zo nu en dan, en op zekere Zondagavond gaf hij zichzelf over aan de Heer.
Nu, jongens en meisjes, tracht een zegen te zijn, thuis en op school. God wil kinderen gebruiken om anderen tot bekering te brengen. Wij zijn nu met ons zessen Heilssoldaat.
Vier zijn bij de Zangbrigade en twee daarvan Jongeliedenwerkers, terwijl een broer en ik mogen werken in Gods Wijngaard als Officier.
God zij alle lof en dank daarvoor!
Luitenante M. Luitjes, Schiedam

Mijn Oma

Oma Trientje Luitjes Lust

Mijn oma Trientje Luitjes kwam in 1924 tot bekering in het “Evangelieschip”, de buitenpost van Groningen II en het latere korps Groningen III. Dit was een "tjalk", waarin 150 mensen konden, het lag aan de Bedumerweg in het voormalige Boterdiep In Groningen.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.
Startpagina