U bevindt zich hier: Israel

Eerste Vervolg Dinsdag 17 Juni 2008

Hans in heilige kleding

We kwamen aan bij de Gethsemanékerk, waar de hele groep inclusief zelfs onze gids behoorlijk in het ootje werd genomen door een verkoper van sjaals. Hij deed zich voor als een soort poortwachter van de kerk, die mensen die niet heilig genoeg gekleed waren moest tegenhouden. Hij wees erop dat de mannen te blote benen hadden en dat ze een sjaal van hem nodig hadden. Hoewel er aardig wat verontwaardiging ontstond in de groep verkocht deze handelaar toch maar weinig van zijn koopwaar. De meeste vrouwen hadden wel al een sjaal in hun tas zitten en even later liepen de mannen met sjaals om de benen verder richting kerk. Hans had zelfs en prachtige creatie van zijn vrouw aangetrokken, die eenmaal in de kerk weer uitging. ‘Het paard van Troye is binnen’, zei hij. Bij de kerk bleek de pastoor helemaal niet zo strikt te zijn als verwacht en gingen de meeste kleden dan ook weer af.
Het kerkje was een soort heenwijzing naar het wenen van de Heer in de hof van Gethsemané. Vandaar dat het kerkje ook in de vorm van een traan opgezet was en er was ook een mozaïek van tranen.

Binnen in het kerkje stond zo’n traporgel, een harmonium, waar Dick zich achter zette en wij als groep enkele liederen zongen.
I'm Gonna Praise The Lord door Jeff & Sheri Easter [1.718 KB]
De pastoor kon dit wel waarderen.
Vanaf dit kerkje liepen we naar een tuin, die ook als de hof van Gethsemané werd gepresenteerd. Hier stonden wel 1000 jaar oude olijfbomen. Dat was het meest indrukwekkende aan die tuin. Het waren enorme knoeperds van bomen met een zeer grillig patroon van stammen. Die bomen zijn ook loeisterk. Als ze gekapt worden, groeien er gewoon weer nieuwe scheuten uit die tot nieuwe bomen uitgroeien. Ook hier hadden we weer een mooi uitzicht op de poorten van de oude stad. Recht voor ons de Gouden Poort, maar ook zagen we de leeuwenpoort en de schaapspoort.

Gigantische Olijfbomen

Zo kwamen we terecht bij de Sint Annakerk, die door de kruisvaarders was opgericht. Het meest opvallende aan deze kerk was voor ons de gigantische akoestiek. Ook daar hebben we acapella verscheidene liederen gezongen.
I'm Gonna Praise The Lord door Buddy Greene [1.328 KB]
Volgens een groep Amerikanen was dat prachtig.
Al afdalend kwamen we bij het badwater van Bethesda. Een esclepia herinnerde aan de Griekse tijd. Het teken van de geneeskunst. In Jezus tijd lagen hier de zieken te wachten op het moment dat een engel het water beroerde. Degene die dan het eerst in het water was werd genezen. Hier heeft de Heer één persoon uit de vele patiënten genezen. Dick wees er nog op dat ook in die tijd niet iedereen genezen werd. De belangrijkste les is niet dat de Heer geneest, maar dat we ons buigen voor de wil van de Heer in ons leven, hoe dat leven ook verder verloopt.
God Job And The Devil door Don Fransico [2.239 KB]

Restauranthouder aan het werk

Zo kwamen we langzaamaan toch weer in de oude stad terecht, waar we in een zeer druk restaurant onze maaktijd nuttigden. De eigenaar pakte de bestellingen zeer praktisch aan door telkens een gerecht af te roepen en dan op te tekenen hoeveel mensen dat wilden hebben. De eigenaar leek Arabisch, maar toen hij bezig was riep hij ineens hardop over straat: ‘Hans!’. Hans en zijn vrouw bleken vrienden van de eigenaar van het restaurant te zijn, die ook als toeristen in Jeruzalem waren. Zij kwamen uit Venray. Daar hebben we heerlijk gegeten en nog erg leuk contact met Hans gehad.
Toen we verder gingen in de oude stad kwamen we in het meest afschrikwekkende voorbeeld van onze christelijke godsdienst. De Grafkerk is een bonte verzameling van allerhande christelijke denominaties die elkaar aftroefden in pracht en praal. Je kon rondom al die verschillende uitstallingen heenlopen en dat hebben we dan ook in vliegende vaart afgewerkt.

Christelijke afgoderij

Wat een opsmuk! Wat een tentoonstelling van wansmaak. Wat een afgang voor de christenheid. Dat is er dus van geworden.
Wolf In Sheep's Clothing door Randy Swift [2.742 KB]
Ik heb echter tevergeefs gezocht naar de zweep waarmee Christus de handelaars uit de tempel verdreef. Een duidelijker bewijs dat God niet ingrijpt in deze tijd van genade kan je niet vinden.
Het bijzondere is dat de sleutel om ’s morgens dit wanvertoon te openen en ’s avonds weer af te sluiten in handen is van een Islamitische familie. Misschien ook wel het beste gezien de onderlinge concurrentie.
Midden in de kerk lag een steen, waarvan men beweerde dat Christus daarop heeft gelegen voordat Hij opstond uit de doden.

Lege pracht en praal

Aan de lopende band zag je mensen bij de steen neerknielen, het kussen en aanraken en erbij huilen. Eén grote afgodendienst onder het mom van christelijk geloof.
Vanaf 1968 mag er niets aan het gebouw veranderd worden en dus zie je buiten vanaf de bovenramen een trapje naar beneden zinloos tegen het gebouw aangeplakt staan. Vanaf die plek lieten monniken destijds hun mandje naar beneden zakken om hun levensmiddelen binnen te krijgen. Het werkt allang niet meer zo, maar het trapje blijft als getuigenis van die tijd er wel staan. Er zijn strikte afspraken wanneer welke denominatie zijn dienst mag houden en kaarsjes branden. Dat mag blijkbaar ook nooit gelijktijdig plaats vinden.
Wat een verschil tussen godsdienst en een levende relatie met God in Christus Jezus.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende