U bevindt zich hier: Bijbelstudies Video

Gebruikelijke Bezwaren Tegen De Realiteit Van Dood

Goedemorgen allemaal, dit is Martin Zender en je bent weer afgestemd op het Vroege Gek Verslag.

Ik ben tamelijk geïrriteerd over de leer dat de dood niet simpel dood zou zijn. Men stelt het dan voor alsof dood alleen maar een andere levensvorm zou zijn. De reden van mijn bezorgdheid is dat die mensen die dit geloven niet kunnen en niet willen geloven dat Christus zelf letterlijk dood is geweest. Nou is juist de dood van Christus het fundament van het evangelie van Paulus, het evangelie van genade.
1 Corinthe 15: 1-4 Ik maak jullie bekend, broeders, het evangelie, dat ik jullie verkondigd heb, dat jullie ook ontvangen hebben, waarin jullie ook staan, waardoor jullie ook gered worden, aangezien jullie het zo vasthouden, als ik het aan jullie verkondigd heb, tenzij dat jullie vergeefs tot geloof gekomen zijn. Want voor alle dingen heb ik aan jullie overgegeven, wat ik zelf ontvangen heb: Christus is gestorven voor onze zonden, naar de Schriften, en Hij is begraven en op de derde dag opgewekt, naar de Schriften,

In het Nieuwe Testament vinden we drie aanwijzingen die men graag hanteert om aan te geven dat de dood niet dood zou zijn, maar dat het slechts een andere levensvorm zou zijn. Wat eigenlijk behoorlijk belachelijk zou zijn als het ook nog waar was. Waarom zou je het anders dood noemen?

Hier komt de eerste aanwijzing:
Lucas 23: 43 Jezus zei tegen hem [de dief aan het kruis]: Luister goed, Ik zeg je vandaag, jij zal met Mij in het paradijs zijn.
Ze hanteren haast allemaal de vertaling: ‘Ik zeg u, heden zult gij met Mij in het paradijs zijn.’
Als dit juist zou zijn, dan zou Jezus dus niet drie dagen dood geweest zijn. Ja toch? Dan zou Hij, zodra Hij de bekende woorden ‘Vader, in Uw handen beveel Ik mijn geest’ uitgesproken zou hebben, samen met de dief het verheerlijkte paradijs binnen geleid zijn. Dan was er dus simpel geen sprake geweest van de dood van Christus.

Maar Martin, hoe kijk jij hier dan tegenaan? Dat is vrij simpel. Het is heel eenvoudig een kwestie van het verkeerd plaatsen van een komma. Jezus zei dus helemaal niet: : ‘Ik zeg u, heden zult gij met Mij in het paradijs zijn.’ Jezus zei: ‘Ik zeg je vandaag, jij zal met Mij in het paradijs zijn.’

Als je de komma plaats na de woorden ‘Ik zeg je’, dan gooit deze uitspraak van de Heer alles wat het Oude Testament te zeggen heeft over de dood ondersteboven. Bovendien gooit het ook nog eens alles wat het Nieuwe Testament als evangelie te zeggen heeft over Jezus Christus, die drie dagen dood geweest is, ondersteboven.

Maar Martin, Jezus ging toch naar de geesten in de gevangenis nadat Hij overleden was?
1 Petrus 3: 19 in welke Hij ook heengegaan is en gepredikt heeft aan de geesten in de gevangenis,
Hij heeft tijdens Zijn dood toch gepredikt aan die geesten in de gevangenis?

Dit is nou wat de mensen klakkeloos geloven! Ze geloven feitelijk dat Jezus eigenlijk nooit echt gestorven is. Ze geloven liever dat Hij, nadat Hij gebeden had ‘Vader, in Uw handen beveel Ik mijn geest’ , Hij als een vuurpijl wegschoot naar de hemel, terwijl Hij op zijn horloge keek wanneer het weer tijd werd om terug te komen in zijn lichaam, om ondertussen de geesten in de gevangenis te bezoeken en een gezellige picknick met de dief in het paradijs te vieren. Echt niks van dit alles heeft plaats gevonden tijdens die drie dagen dat Jezus dood was! Weet je waarom niet? Omdat Jezus drie dagen dood geweest is!

Dit was een schokkende openbaring! Ik kan me nog goed die dag herinneren dat ik uiteindelijk echt het simpele feit van het sterven van Jezus Christus geloofde. Dat liet mij het geloof van Jezus Christus zien! Ik dacht: ‘Wow, Hij vertrouwde dus volledig op Zijn Vader!’ Hij durfde dus echt los te laten en het uit te roepen: ‘Vader, in Uw handen beveel Ik mijn geest’. Hij moest dus echt volledig op God vertrouwen!

Als Hij alleen maar gedacht zou hebben dat Hij bij zijn overlijden gewoon de hemel binnen zou vliegen, dan was daar dus nooit enige echte doodsangst, toch? Wat voor soort vertrouwen zou het zijn op Vader dat Hij je zou opwekken als de dood toch niet echt dood zou zijn? Het geloof van Christus groeide voor mij immens op de dag dat ik plotseling begreep dat Hij drie dagen lang echt dood geweest is.

1 Petrus 3: 18-19 Christus is eenmaal om de zonden gestorven als rechtvaardige voor onrechtvaardigen, opdat Hij jullie tot God zou brengen: Hij, die gedood is naar het vlees, maar levend gemaakt naar de geest, in welke Hij ook heengegaan is en gepredikt heeft aan de geesten in de gevangenis,
Hier heb je diezelfde uitspraak nog eens, maar nu in zijn verband. Nu ook veel meer duidelijk over die geesten aan wie Jezus gepredikt heeft. Hier zien we overduidelijk dat Jezus Christus eerst levend gemaakt is om daarna naar die gevangenis toe te gaan.

Die geesten in de gevangenis waren geen gestorven mensen. Het waren gewoon geesten, oftewel geestelijke wezens die nooit mensen geweest zijn. Ik geloof dat dit die geesten zijn die in de dagen van Noach ongehoorzaam zijn geweest. Die zijn naar de Tartaris overgezet, waar ze nu gevangen gehouden worden.

Het wezenlijk punt is echter dat Jezus Christus deze geestelijke machten niet is gaan opzoeken tijdens die drie dagen dat Hij dood was. Waarom niet? Omdat Hij die drie dagen dood was!

Hier komt alweer de volgende tegenwerping:
Mattheus 17: 3 Zie, hun [de drie discipelen: Petrus, Jacobus & Johannes] verschenen Mozes en Elia, die met Hem [Christus] spraken.
Jezus neemt Petrus, Jacobus en Johannes mee naar de berg der verheerlijking. Ze zagen Christus verheerlijkt worden en Mozes en Elia verschenen daar voor hen met de verheerlijkte Christus.

Martin, die Mozes en Elia waren toch dood? Nou, op dat moment waren ze dat ook. Er zijn twee sleutels om dit gedeelte te verstaan. Hier komt de eerste:
Mattheus 16: 28-17: 1 Let goed op, Ik zeg tegen jullie: Er zijn sommigen onder hen, die hier staan, die de dood zeker niet zullen smaken, voordat zij de Zoon des mensen hebben zien komen in zijn Koninklijke waardigheid. En zes dagen later nam Jezus Petrus en Jakobus en zijn broer Johannes mee en Hij leidde hen een hoge berg op, in de eenzaamheid.

Op die berg der verheerlijking zien deze drie discipelen Jezus Christus zijn Koninkrijk binnentreden. Ze kijken dus naar een gebeurtenis die in de toekomst zal gaan plaatsvinden. Ze zien daadwerkelijk Jezus Christus zijn Koninkrijk binnentreden. Iets wat pas vele honderden (duizenden) jaren later zal gaan plaatsvinden.

Ze kijken dus in een visioen van de toekomst. Daar zien ze Mozes en Elia die in die tijd ook daadwerkelijk weer zullen leven., maar die in de tijd van die verheerlijking zelf dood waren. Dat is het wezen van een visioen. En dat brengt ons bij die tweede sleutel tot dit gedeelte:
Mattheus 17: 9 Terwijl zij van de berg afdaalden, gebood Jezus hun: Vertel niemand dit gezicht [Letterlijk: Visioen], voordat de Zoon des mensen uit de doden is opgewekt.

Het was een visioen. Precies hetzelfde als wat Johannes op het eiland Patmos zag. Weet je nog wel? Johannes keek ook letterlijk in de toekomst. Hij ziet mensen, gebeurtenissen en plaatsen, die nog helemaal toekomstig waren. De mensen in dat visioen die Johannes zag, waren zelfs nog niet eens geboren op dat moment.

Maar dan is er nog een argument.
2 Corinthe 5: 8 Ons verblijf in het lichaam te verlaten en bij de Here onze intrek te nemen.
[Dit wordt nogal eens verbasterd tot: ‘Ons verblijf in het lichaam te verlaten is bij de Here onze intrek te nemen’.

Dit zei de apostel Paulus dus niet! Stel dat je in Arizona woont en je schrijft mij een brief waarin je aangeeft: ‘Martin, ik wil mijn verblijf in Arizona verlaten en bij jou in Ohio mijn intrek nemen’. Geef je dan aan dat Arizona verlaten gelijkstaat aan in Ohio aankomen? Dat zou dus betekenen dat zodra je de landsgrens van Arizona overgaat je dan plotseling in Ohio zou zijn.

Zo denkt men dat je 2 Corinthe 5 hoort te lezen. ‘Ons verblijf in het lichaam te verlaten is bij de Here onze intrek te nemen’. Oftewel als je niet meer leeft, dan ben je bij de Heer. Een soort instant automatisme. Zo zit dat helemaal niet! Laten we het nog eens lezen:

2 Corinthe 5: 8 Wij begeren te meer ons verblijf in het lichaam te verlaten en bij de Here onze intrek te nemen.
Paulus verlangt er dus naar om zijn verblijf in het lichaam te verlaten en om bij de Heer te zijn. Hij verlangde er dus naar om zijn lichaam te verlaten omdat dat lichaam hem zwaar viel. Hij was het zat! Hij verlangde er dus naar om zijn verblijf in het lichaam te verlaten en bij de Heer zijn intrek te nemen. Die twee zaken elimineren totaal niet die tussenliggende tijdsperiode, die bekend staat als ‘DOOD’.
De apostel Paulus is momenteel dus dood. Maar één dezer dagen zal hij opgewekt worden van tussen de doden uit.

1 Timotheus 6: 15-16 De gelukkige en enige Heerser …, de Koning der koningen en de Here der Heren, die alleen onsterfelijkheid heeft
Jezus Christus is de Levende! Hij is degene die onsterfelijkheid heeft. Wij kijken er nog naar uit om met Hem op te staan.

Ik geloof in de werkelijkheid van de dood. Zolang men niet geloofd in de werkelijkheid van de dood, kan men ook niet geloven in de dood van Christus, die een fundamenteel aspect van het evangelie is. Geloven in een letterlijke dood maakt de opstanding alleen maar groter en het doet ons uitzien naar de opstanding en niet naar het sterven. Het verhoogt ook het geloof van Christus door op dat kruis los te laten, waarbij Hij erop vertrouwde dat Zijn Vader Hem na drie dagen zou opwekken. En dat heeft Hij ook gedaan!

Dit was Martin Zender. Bedankt dat je weer van de partij wilde zijn en ik hoop je snel weer te zien.
Voor een studie over dit onderwerp click hier

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende