U bevindt zich hier: Bijbelstudies Video

Hallo,

Dit is Stephen Searfoss en we zetten onze serie over de vraag waarom God de reglementen overboord gegooid heeft voort.

We gaan nog even wat punten terughalen. We keken naar de duidelijke uitspraak van Jezus:
Mattheus 5: 17 Meent niet, dat Ik gekomen ben om de wet of de profeten te ontbinden; Ik ben niet gekomen om te ontbinden, maar om te vervullen.

Daartegenover staat het vers dat we daarna bekeken:
Efeze 2: 15 Hij [Christus] heeft in zijn vlees de wet van de geboden, in inzettingen bestaande, buiten werking gesteld,

Vervolgens bekeken we de verzen in Colosse:
Colosse 2: 20-22 Aangezien jullie met Christus afgestorven zijn aan de eerste beginselen van de wereld, waartoe laten jullie je, alsof jullie in de wereld leven, geboden opleggen: raak niet, smaak niet, roer niet aan; dat zijn allemaal dingen, die door het gebruik verloren gaan, zoals het gaat met voorschriften en leringen van mensen.

We zijn momenteel aangekomen in een sleutelgedeelte in Handelingen. We zagen al hoe een stem van de Heer aan Petrus duidelijk maakte dat hetgeen God rein verklaard heeft niemand meer als onrein hoeft te beschouwen.

Een engel verscheen ook aan Cornelius om hem opdracht te geven Petrus te laten ophalen. We zagen dat hij ook daadwerkelijk naar het huis van Cornelius vertrok. Toen Petrus daar het woord voerde viel de Heilige Geest op deze heidenen. De omschrijving kwam erop neer dat de Heilige Geest op precies dezelfde manier op hen viel als dat het in de start op de joodse gelovigen viel.

Het lijkt erop dat Paulus via andere wegen ook hetzelfde onderwijs van God had ontvangen dat christen zich niet onder de wet bevinden. Ze hoefden niet besneden te worden. Alle rituelen en reglementen van de wet golden niet voor hen. Dit bracht Paulus in een conflict met enkele judaïsten.

Dit conflict brengt ons op dat centrale punt waar we de laatste keer waren blijven steken midden in Handelingen 15. We kunnen wel zeggen dat dit de eerste en enige gemeentevergadering is die in de Bijbel beschreven staat. We pakken nu de draad weer op. Als we dit zorgvuldig zullen lezen gaan we enkele verbazingwekkende zaken zien.

Handelingen 15: 22-29 Toen besloten de apostelen en de oudsten met de hele gemeente mannen uit hun midden te kiezen en met Paulus en Barnabas naar Antiochië te zenden: Judas, genaamd Barsabbas, en Silas, mannen van aanzien onder de broeders. En men schreef door hun bemiddeling: De apostelen en oudsten groeten als broeders de broeders uit de heidenen in Antiochië, Syrië en Cilicië. Aangezien wij gehoord hebben, dat enigen uit ons midden jullie met hun woorden hebben verontrust, jullie zielen in verwarring brengende, hoewel wij hun niets geboden hadden, hebben wij eenstemmig besloten mannen te kiezen om die naar jullie toe te zenden met onze geliefden, Barnabas en Paulus, mensen, die hun leven hebben overgehad voor de naam van onze Here Jezus Christus. Wij hebben dan Judas en Silas gezonden, die zelf ook mondeling hetzelfde tot jullie kennis zullen brengen. Want het heeft de Heilige Geest en ons goed gedacht, jullie verder geen last op te leggen dan dit noodzakelijke: onthouding van hetgeen de afgoden geofferd is, van bloed, van het verstikte en van hoererij; indien jullie je hier voor wachten, zullen jullie goed doen. Vaart wel!

Nu we hier midden in dit gedeelte belanden hebben ze hun bespreking al gehad, ze hebben onderling hun gedachten gedeeld, ze hebben de profetieën uit de Bijbel er al op toegepast, hoe de heidenen de Heer zouden gaan dienen. De conclusie was dat heidenen als heidenen Gods Koninkrijk binnen zouden gaan. De heidenen hoefden daarvoor dus geen Joden te worden.

Wat er in vers 28 staat trof mij in het bijzonder als wel zeer verbazingwekkend. Daar staat namelijk in verband met de reglementen van de wet iets over de Heilige Geest: ‘het heeft de Heilige Geest … goed gedacht, jullie verder geen last op te leggen’.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Vervolg