U bevindt zich hier: Bijbelstudies Video

We Huwen Geen Doden A

(Mijn [Hein] opmerking: Andrew heeft andere uitgangspunten, zoals de bruidsgedachte en het Nieuwe Verbond e.d. De praktische les van het leven uit genade is echter te belangrijk om dit daarom over te slaan.)

Toen mijn ouders nog maar net getrouwd waren werd mijn vader gevraagd om in het bestuur van de kerk plaats te nemen. Op een zondagochtend werd hem gevraagd om op te staan om een persoonlijk getuigenis te geven. Het hele probleem daaraan was dat hij nog niet eens een christen was. Hij was niet in Christus. Hij wist feitelijk niets af van Jezus. Toch werd hem gevraagd om de menigte die zondagmorgen toe te spreken en dat deed hij dan ook.

Voordat hij naar voren liep om te spreken leunde hij iets naar mijn moeder en zei: ‘Ik heb geen idee wat ik zeggen moet’. Ze zei: ‘nou, er zal je vast wel iets te binnen schieten’.

Nadat mijn vader zijn toespraak had beëindigd klonk er gejuich en applaus en na de dienst kwamen verschillende mensen naar hem toe om hem te vertellen hoe geweldig het was wat hij gedaan had.

In wezen kwam zijn toespraak erop neer dat hij erg dankbaar was voor een christelijke omgeving en dat het zo heerlijk voor zijn gezin was dat ze christelijke vrienden en kennissen hadden en dat ze nu opgroeiden in zo’n christelijke atmosfeer. Een hele masse kerkpraat zonder enig echt leven erin.

Ik ben bang dat velen van ons zich vaak in precies zo’n scenario bevinden. We nemen kerkgang en godsdienstigheid voor onszelf. We beschouwen christendom feitelijk als een soort cultuur in plaats van de levensveranderende ervaring door Jezus Christus.

Het is voor ons zo simpel om kerkje te spelen. Het leven van Christus ontvangen en door je heen laten werken op een dagelijkse basis is iets compleet anders.

Het is alsof Jezus Christus de hele menselijke geschiedenis door, al die duizenden jaren, tot ons zegt: ‘Ik kies voor jou!’ Stemmenrondes zijn er binnen allerlei culturen. Telkens is er een andere cultuur, telkens is er een andere stijl, telkens een ander soort aanpak en telkens opnieuw kiest Jezus voor jou en telkens is Zijn weg voortreffelijk.

We hebben het over de God van het universum die Zijn eigen leven in en door ons tot uitdrukking brengt. Dat is feitelijk wat ‘christen zijn’ echt inhoudt. Het is geen ethische code, het is niet een plek waar we één uur per week samenkomen om ergens naar te luisteren en een paar liederen te zingen om dan weer te vertrekken. Dat is niet het ‘christen zijn’.

Jouw ‘christen zijn’ is zelfs niet terug te brengen tot dat boek dat je in je plastikken omslag verpakt of als je meer kan betalen een leren omslag. Het ‘christen zijn’ betekent meer dan een boek of een gebouw.

We hebben het nu over datgene wat je echt nodig hebt als je helemaal alleen op een verlaten eilandje zit. We hebben het over iets dat al begon in de hof in Eden. We hebben het over echt leven dat er eerst was en toen verloren is geraakt, waarna het opnieuw gevonden is in Jezus. Dat is het ‘christen zijn’.

Ik kan me nog één van mijn meest getarte momenten als voorganger herinneren. Voor de allereerste keer in mijn leven had men mij gevraagd om een combinatie van een huwelijk en begrafenis te leiden.

Andrea was zo’n zes maanden met Steve verloofd en ze waren smoorverliefd op elkaar. Iedereen wist dat ook. Ze wisten zeker dat ze voor elkaar bestemd waren.
De avond voordat ze zouden trouwen stierf Steve echter aan een hartaanval. Ik zat naast hem in de ambulance toen ze hem aan alle apparaten hadden gekoppeld om te zien of ze hem nog konden terughalen.
Andrea kwam aan in het ziekenhuis toen het inmiddels al te laat was. Ze zei: ‘Ik wil toch nog steeds met hem trouwen’. Ik wist niet wat ik daar nou op moest zeggen. Ze zei: ‘Ik wil het toch nog doorzetten’. Ik stond daar sprakeloos.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende