U bevindt zich hier: Bijbelstudies Video

Steve McVey
Romeinen 5: 8 God bewijst Zijn liefde ten opzichte van ons, doordat Christus, toen wij nog zondaren waren, voor ons gestorven is.
Christus stierf voor ons toen wij nog haters van God waren. Wij stonden met onze vuisten gebald in Zijn gezicht. God zei: ‘Je kan je vuist tegen Mij ballen zoveel je wilt, maar Ik hou zoveel van jou dat ik aan het kruis voor jou ga sterven om jou tot de mijne te maken.’

Romeinen 5: 10 Toen wij vijanden waren, zijn we met God verzoend door de dood van Zijn Zoon,
Als Hij dit al deed terwijl wij met onze vuisten duidelijk verklaarden dat wij Zijn vijanden waren, hoeveel meer zal Zijn liefde zich uiten nu we Zijn kinderen zijn.

Willard Thiessen
Ik weet het, dat is dat krachtige hoofdstuk vijf van de Romeinenbrief. Het is onvoorstelbaar hoe zo’n verwrongen voorstelling de vijand ons kan voorhouden van God.
Het is daarbij ook nog eens hoe wij die voorstelling opvangen. Wij denken dat nu we eenmaal door die liefde Zijn eigendom zijn geworden, dat nu de eisen toch wel weer een trapje hoger liggen.

Steve McVey
Dat is goed dat je dat ter sprake brengt. We hebben de neiging om te denken dat we vroeger dan wel haters van God waren en God dus Zijn liefde bewees om ons binnen te halen, maar nu we eenmaal christenen zijn God de meetlat plotseling een stuk hoger gesteld heeft voor ons.

Willard Thiessen
Ik kan je ook zeggen hoe dat komt. We meten met twee maten. We kijken met de liefde van God naar de onbekeerde wereld, maar voor het kerkvolk valt dat weg en is de eis plotseling veel hoger.

Er woont nu eenmaal huichelarij in ons eigen hart. Eigenlijk verwachten we ook van God dat Hij met ons mee huichelt. We vinden het dan ook een normale verwachting dat Hij mee inconsequent is.

Steve McVey
Dat God ons accepteert zoals we zijn heeft niets te maken met onze daden of met ons gedrag. Het heeft alles te maken met Jezus.

Het beste voorbeeld dat dit illustreert in de Bijbel is volgens mij het verhaal van de verloren zoon. Zo wordt het tenminste algemeen genoemd. Dat is eigenlijk helemaal niet het onderwerp. Het is het verhaal van de Vader die Zijn beide zonen accepteert zoals ze zijn.

Willard Thiessen
Die uitdrukking, de Vader die accepteert, vind ik mooi. Daar kan ik mezelf ook helemaal in vinden.

Steve McVey
Ik leef mee met dat joch dat daar in dat verre land zit. Al die zonden die hij begaan heeft kwamen terug in zijn gedachten en hij dacht:
Lukas 15: 17-19 Hoeveel dagloners van mijn vader hebben brood in overvloed en ik kom hier om van de honger. Ik zal opstaan en naar mijn vader gaan en tot hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en voor u, ik ben niet meer waard uw zoon te heten; stel mij gelijk met een uwer dagloners.

Je kent de geschiedenis. Toen hij nog ver weg was, zag zijn vader hem en was bewogen over hem.
Lukas 15: 20 Toen hij nog veraf was, zag zijn vader hem en werd met ontferming bewogen. Hij liep hem tegemoet viel hem om de hals en kuste hem.

Dat joch kon zijn geplande toespraakje niet eens afmaken. Hij kreeg nog niet eens de eerste halve zin uit zijn mond. Vader onderbrak hem met de volgende woorden:
Lukas 15: 22-24 Brengt vlug het beste kleed hier en trekt het hem aan en doet hem een ring aan zijn hand en schoenen aan zijn voeten. En haalt het gemeste kalf en slacht het, en laten wij een feestmaal hebben, want mijn zoon hier was dood en is weer levend geworden, hij was verloren en is gevonden.

Zet de muziek aan. Laat het feest beginnen. Ontsteek de barbecue. Mijn zoon is thuis! Mijn zoon is thuis!! Mijn zoon is thuis!!!

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende