U bevindt zich hier: Bijbelstudies Video

Vertaling van de toepspraak van Paul White:
Grace Renews The Inner Man’.

(Na het zingen)
Genade Vernieuwt De Innerlijke Mens.

Ik wil jullie vanavond meenemen naar het onderwerp:
Overvloeiende Genade Vernieuwd De Innerlijke Mens’.

2 Corinthe 4: 8-10 In alles zijn wij in de druk, maar niet in het nauw; om raad verlegen, maar niet radeloos; vervolgd, maar niet verlaten; op de aarde geworpen, maar niet verloren; altijd het sterven van Jezus in het lichaam omdragend, opdat ook het leven van Jezus zich in ons lichaam zal openbaren.

Paulus heeft het hier over de lijdende kant van zijn bediening. Het punt was dus niet dat God liet lijden. Het was het lijden dat Paulus moest verdragen omdat hij de boodschap van genade aan de wereld doorgaf.

Nu moet je goed opletten: Paulus zegt hier dat hij altijd het sterven van Jezus in zijn lichaam omdroeg. Hij zei dus niet dat hij het sterven van Jezus in zijn geest onderging. Het was iets lichamelijks, waar Paulus over spreekt.

Dit is nou juist een term in de Bijbel die voor veel verwarring heeft gezorgd omdat men nogal eens onderwijst dat we in ons geestelijk leven ons moeten concentreren op de dood van Jezus Christus. Paulus zegt dat hier absoluut niet.

Wat Paulus wel zegt is dat hij in zijn lichamelijke ervaringen herinnerd wordt aan wat de Heer moest ondergaan in Zijn lichaam. Wat er namelijk overeen komt is het lichamelijk lijden. Ze slaan me, ze bespotten me. Dat is ook precies wat Jezus onderging.

Paulus beëindigt deze terugblik dan met het resultaat: ‘opdat ook het leven van Jezus zich in ons lichaam zal openbaren’. Het verlangen dat Paulus hier uitspreekt is dat het leven van Christus vanuit zijn lichaam merkbaar zal zijn aan zijn omstanders.

2 Corinthe 4: 11 Want voortdurend worden wij, die leven, aan de dood overgeleverd, om Jezus’ wil, opdat ook het leven van Jezus zich in ons sterfelijk vlees zal openbaren.
Moet je goed opletten hoe Paulus hier opnieuw spreekt over de fysieke mens. Het gaat er namelijk om dat het leven van Jezus zich in ons sterfelijk vlees zal openbaren.

Paulus verklaart hier dus dat hij altijd op het randje van de dood balanceert, wat zijn fysieke gesteldheid betreft. Zijn leven liep dagelijks gevaar. Ik zeg dit dus heel nadrukkelijk met een goede reden. Paulus spreekt namelijk in zijn geheel niet over zijn geestelijk leven, oftewel de nieuwe innerlijke mens.

Niet zijn innerlijk, geestelijk leven is aan de dood overgeleverd. Het is zijn uiterlijke, fysieke mens. Dit lijkt momenteel waarschijnlijk niet zo’n belangrijk punt, maar als we dit goed begrijpen zijn we in elk geval voorbereid op wat er komen gaat.

2 Corinthe 4: 12-14 Zo werkt dan de dood in ons, maar het leven in jullie. Maar nu wij dezelfde Geest van het geloof hebben, zoals geschreven staat: Ik heb geloofd, daarom heb ik gesproken, geloven ook wij, en daarom spreken wij ook. Immers, wij weten, dat Hij, die de Here Jezus opgewekt heeft, ook ons met Jezus zal opwekken en met jullie voor Zich stellen.

De dood werkt dus fysiek in het leven van Paulus en zijn medewerkers, maar het leven werkt in die gelovigen in Corinthe. Paulus geeft hier dus aan dat hij zijn leven in de waagschaal legt opdat zij daar niet mee geconfronteerd zullen worden.

2 Corinthe 4: 15 Want het gebeurt alles ter wille van jullie, opdat de overvloeiende genade bij steeds meer mensen overvloedige dank uitwerkt tot eer van God.

Paulus stelt: ‘Ik mag dan in de gevarenzone zitten en jullie daar in Corinthe, maar we delen diezelfde Geest van het geloof.’ Paulus wijst op dat wat die Geest van het geloof uitwerkt aan overvloeiende genade bij hem in dat fysieke lijden en bij de gelovigen in Corinthe.

Die overvloeiende genade is in het Griekse grondwoord ‘pleonazo’ genade. Dit Griekse woord ‘pleonazo’ betekent letterlijk ‘steeds meer en meer overvloedig toenemen’.

We hebben hier dus te maken met super overvloeiende genade. Hetzelfde woord komt ook terug in Romeinen 5.
Romeinen 5: 20 Waar de zonde toenam is de genade meer dan overvloedig geworden,
Daar was het de zonde die overvloeiend werd. De genade in dat vers overtreft dat zelfs nog uitermate.

Waar er dus sprake is van zonde, kan je er dus absoluut zeker van zijn dat God een springvloed van genade in voorraad heeft, die daar wel mee afrekent.

Paulus geeft dus aan in 2 Corinthe 4: 15 dat deze overvloeiende genade een overvloediger dank uitwerkt bij steeds meer mensen. Er wordt dus niet zomaar dank bewerkt in de harten van mensen. Het is een overvloedige dank. Dat woordje ‘overvloedig’ is in het Grieks het woordje ‘perisseuo’, wat neerkomt op een overschot.

De super overvloeiende genade is dus zo actief dat er een overschot aan dank ontstaat. Dat betekent dus dat dit overschot ook nooit de bodem zal bereiken. Het raakt nooit uitgeput. Paulus geeft dus aan daar waar geloof is, de genade zodanig overvloeit dat er nooit een tekort zal ontstaan.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende