U bevindt zich hier: Artikelen Machtelt de Haan

Ik kwam op dit onderwerp door een opmerking van mijn dochter. Mijn jongste dochter heeft toen zij 18 jaar was een herseninfarct gehad met als gevolg niet aangeboren hersenletsel. Later bleek ze ook een tumor in haar hypofyse te hebben, met alle gevolgen van dien. Kortom zij is door allerlei ziekten gehandicapt geraakt. Ze zit in een rolstoel en heeft veel pijn en weinig energie. Zij heeft dus recht van spreken als het over lijden gaat. Ze is nu getrouwd met een man, die door een aangeboren aandoening bijna blind is, ook hij weet dus wat lijden is. Zij schreef ons in een mailtje het volgende:
We hebben allebei al aardig wat meegemaakt in ons leven. Daarin zijn we toch altijd Gods liefde blijven ervaren. We groeien juist door datgene wat we hebben meegemaakt. Door alles wat we hebben meegemaakt zijn we nu wie we zijn. Dit heeft onze relatie met God ook een diepgang gegeven die niet iedereen heeft. Wij zijn niet bang voor tegenslag omdat we weten dat God er altijd bij is.

Paulus wist ook wat lijden was:
2Kor11:23 In arbeid zeer overvloedig, in slagen bovenmatig veel, dikwijls in doodsgevaren. Van de Joden heb ik vijfmaal veertig slagen min één ontvangen, driemaal ben ik met roeden geslagen, eenmaal ben ik gestenigd, driemaal heb ik schipbreuk geleden, een nacht en dag heb ik in volle zee doorgebracht. Dikwijls op reis, in gevaren van rivieren, in gevaren van rovers, in gevaren door volksgenoten, in gevaren door de volken, in gevaren in de stad, in gevaren in de woestijn, in gevaren op zee, in gevaren onder valse broeders; in arbeid en moeite, in waken dikwijls, in honger en dorst, in vasten dikwijls, in koude en naaktheid; behalve wat van buiten komt, overvalt mij dagelijks de bezorgdheid over al de gemeenten. Wie is zwak, en ik ben niet zwak? Wie vind aanleiding tot vallen, en ik brand niet? Moet er geroemd worden, dan zal ik roemen in wat mijn zwakheid betreft. De God en Vader van de Heer Jezus, Hij die gezegend is tot in eeuwigheid, weet dat ik niet lieg. In Damaskus bewaakte de stadhouder van koning Arétas de stad van de Damascénen om mij te vangen; en door een venster werd ik in een mand door de muur neergelaten en ontkwam aan zijn handen.
Ja dat is wel zwakheid, in een mandje gestopt te worden om stiekem de stad te verlaten, niet erg macho.

Hoofdstuk 12:7 Opdat ik mij niet verhef, is mij een doorn voor het vlees gegeven, een engel van satan, om mij met vuisten te slaan.
Wat dit precies betekent weten we niet, velen denken aan een oogziekte. Heel logisch dat Paulus God gebeden heeft om hiervan bevrijd te worden, zelfs driemaal, maar... Hij zei tot mij: Mijn genade is u genoeg, want de kracht wordt in zwakheid volbracht. Dus genade in het lijden!

In de Romeinenbrief gaat Paulus uitgebreid in op het lijden.
Rom 8:18 Want ik acht, dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet waard is vergeleken te worden met de toekomstige heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden.
Hier zet Paulus het lijden direct in het juiste perspectief. In de weegschaal kan het lijden niet op tegen de heerlijkheid die nog komen gaat. Kijk dat geeft hoop; het is een tijdelijke zaak dat lijden. Straks komt alles goed, wat zeg ik, het wordt geweldig. Zo geweldig dat we omziende geen oog meer hebben voor het lijden, dat valt in het niet. Dat geld niet alleen voor ons, maar voor de hele schepping. Lees maar mee
vers 19 Want de schepping verwacht reikhalzend de openbaring van de zonen van God.
Dus de schepping is bezig met de toekomst. Nu is het nog niet best, de schepping is aan de vruchteloosheid onderworpen (vers 20). En dat zien we ook als we om ons heen kijken, het nieuws is er altijd vol van, al die natuurrampen: overstromingen, orkanen, bosbranden enz. Dit nog los van wat mensen elkaar aandoen.

Hoe komt dat, hoe komt het dat de schepping aan de vruchteloosheid onderworpen is, m.a.w. Hoe komt de ellende in de wereld? Heel simpel: als gevolg van de zonde, de ongehoorzaamheid van de eerste mens, Adam. Toen Adam zondigde viel niet alleen Adam, maar de hele schepping met hem. Maar dat was het einde niet. Meteen na de zondeval belooft God het zaad van de vrouw, die alles weer goed zou maken. Wij weten dat het zaad van de vrouw onze Here Jezus Christus is, die de weg van lijden en sterven is gegaan voor ons, maar ook is opgestaan. De dood heeft overwonnen en heeft het Leven, met een hoofdletter, aan het licht gebracht.
Jazeker de schepping is aan de vruchteloosheid onderworpen, maar dat is tijdelijk.
Vers 21 In de hoop, dat ook de schepping zelf zal worden vrijgemaakt van de slavernij van de vergankelijkheid tot de vrijheid van de kinderen van God.
En in vers 22 noemt Paulus het zelfs barensweeën. En ieder van ons die kinderen heeft, weet dat kinderen niet zonder pijn op deze wereld kunnen worden gezet. Maar voor mij is de pijn die ik had bij de geboorte van mijn kinderen niet te vergelijken met welke andere pijn dan ook. Het is een pijn met hoop. Je richt je dan niet op de pijn, maar op het kind dat geboren gaat worden.

Als het dan zo met de hele wereld is, hoe is het dan met ons? Wij die de Heer toebehoren, Zijn Geest hebben ontvangen?
Vers 23 ook wijzelf zuchten bij onszelf in de verwachting van het zoonschap; de verlossing van ons lichaam.
Met ons lichaam zijn we nog steeds verbonden met deze schepping en daarom lijden we. Straks als we letterlijk een nieuw lichaam hebben, dan is ook het lijden voorbij. Dat is onze hoop, onze toekomstverwachting.
Nou, dat is mooi zult u zeggen, maar nu heb ik te maken met pijn, met verdriet, met moeite, met zorgen – en ik weet geen woorden meer te vinden om met God te praten, ik zie het niet meer zitten. Hier neemt God het zelf over.
Vers 26 de Geest zelf bidt voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen. Dus zonder woorden. En de Geest van God bidt in overeenstemming met God. Hij weet wat de bedoeling van God is, wij niet.
Maar wij weten volgens Paulus, en als je het nog niet wist dan weet je het nu:
vers 28 Maar wij weten dat hun die God liefhebben, alle dingen mee werken ten goede, hun die naar zijn voornemen geroepen zijn.
God heeft een plan met ons leven en Hij gebruikt alles, zeker ook het lijden, om dat plan te verwezenlijken.

Wat is dat plan?
Vers 29 Want hen die Hij tevoren heeft gekend, heeft Hij ook tevoren bestemd om aan het beeld van zijn Zoon gelijkvormig te zijn, opdat Hij de eerstgeborene zou zijn onder vele broeders.
Hier zien we het plan van God. Hij heeft ons tevoren gekend, Hij kende ons van voor de grondlegging van de wereld en Hij had een plan met ons. Het is Hem niet uit de hand gelopen. Het is niet zo dat God hals over kop een oplossing moet bedenken als het in onze ogen weer eens helemaal mis is. Nee Hij heeft een plan!!
En dat plan is dat wij aan zijn Zoon gelijkvormig worden. Dus dat goede uit vers 28 is niet gezondheid of welvaart o.i.d., maar de gelijkvormigheid aan zijn Zoon. En dat gaat veel verder, want weten dat we allemaal eens zullen sterven, en ja onze gezondheid is dan voorbij. En zoals het spreekwoord zegt: in een doodshemd zitten geen zakken. Welvaart kunnen we niet meenemen. Maar het doel van God gaat over de grenzen van de dood heen. Dit was Gods plan, de gelijkvormigheid aan zijn Zoon, en daarvoor gebruikt Hij lijden. Logisch dat Paulus dan eindigt met zo'n lofzang vers 31-39 en dan vooral vers 37 Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem die ons heeft liefgehad. Genade!
Zijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Juist door ons lijden komt God tot zijn geweldige doel.
Als we dat mogen zien, dan zien we dat ook het lijden genade is.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.
Startpagina