U bevindt zich hier: Artikelen Machtelt de Haan

Liefde Eenheid & Vrede

Kenmerkend voor onze wandel is liefde, eenheid en vrede.

Liefde; we mogen elkaar in liefde verdragen zoals we lezen in Efeze 4:2 terwijl u in alle nederigheid en zachtmoedigheid met lankmoedigheid elkaar in liefde verdraagt.
Onze relatie met God heeft tot gevolg dat we in onze relatie tot elkaar nederig, zachtmoedig en lankmoedig zijn.

Als we zien wie we zijn in onszelf dan hebben we niets meer om trots op te zijn en worden we vanzelf nederig. Als we nog roemen dan roemen we in de Heer (1Kor.1:31, 2Kor.10:17, Fil.3:3). De Zachtmoedigheid, of mildheid,goedheid, hoort bij deze nederigheid. De Here zelf is zachtmoedig en dat is dan ook wat Hij in ons uitwerkt. En tenslotte lankmoedig, dat wil zeggen lang van geduld. Wij kunnen wachten op de werking van Gods genade. Hoe zouden we ongeduldig kunnen zijn naar elkaar toe als we ons bewust zijn dat het louter genade is dat we gekomen zijn waar we nu zijn. Wat Hij heeft gewerkt in mijn leven zal Hij ook doen in dat van mijn broeder of zuster en andersom.

Deze drie kenmerken welke hier genoemd worden zijn de karakter kenmerken van de Here Jezus. In Mat.11:29 zegt Hij van zichzelf: Ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Omdat wij de gemeente, Zijn lichaam zijn hebben wij dezelfde karakter kenmerken. Wij moeten dus niet trachten nederig, zachtmoedig en lankmoedig te zijn, nee het is ons karakter geworden.
Als het dan zo met ons gesteld is, dan kunnen we elkaar in liefde verdragen. In hoofdstuk 1:15 spreekt Paulus al van de liefde die de gelovigen uit Efeze hebben tot alle heiligen. Onze liefde, welke is de liefde die God in onze harten heeft uitgestort, beperkt zich niet tot een aantal christenen die net zo denken als wij. Nee, onze liefde gaat uit naar allen, zoals Gods liefde uitgaat naar allen.

Als we willen weten wat liefde is, moeten we naar het hoofdstuk over de liefde 1Kor.13:4 De liefde is lankmoedig, is goedertieren; de liefde is niet jaloers; praalt niet, is niet opgeblazen, handelt niet onwelvoeglijk, zoekt niet haar eigen belang...... Deze onderlinge liefde is een kenmerk van alle gelovigen in alle tijden en in alle huishoudingen, maar zeer in het bijzonder in onze tijd, in de gemeente, het lichaam van Christus

Het volgende kenmerk van onze wandel is eenheid. In Ef.4:3 staat u beijverd de eenheid van de Geest te bewaren. Laten we eerst eens kijken wat er niet staat. Er staat niet dat we de eenheid van de Geest moeten maken. We zijn één! Dat heeft Paulus in de voorgaande hoofdstukken uitgelegd; we zijn door één Geest tot één lichaam gedoopt. Dit is een eenheid waar niets aan toe te voegen valt. Wij mogen deze eenheid bewaren in de band van de vrede en dat is dan tevens het derde kenmerk van onze wandel. We hebben vrede met God en de vrede van God en we hebben vrede met elkaar.

Hetzelfde lezen we in Kol.3:12-15 Doet dan aan als uitverkorenen van God, heiligen en geliefden: innige ontferming, goedertierenheid, nederigheid, zachtmoedigheid, lankmoedigheid, elkaar verdragend en elkaar vergevend, als de één tegen de ander een verwijt heeft; zoals ook Christus u vergeven heeft, zo ook u. En boven dit alles de liefde, dat is de band van de volmaaktheid. En laat de vrede van Christus, waartoe u ook geroepen bent in één lichaam, in uw harten heersen; en wees dankbaar.

Doe dan aan, eigenlijk staat aangedaan hebbend. Het is dan ook niet bedoeld als wet, waarbij we proberen zo te leven of dit leven zo goed mogelijk benaderen. Zeker niet. Het is door geloof. Wij mogen geloven, zeker weten, dat Christus Jezus ons leven is. Hij het hoofd, wij de leden. We zijn Zijn maaksel. Als we dit beseffen dan is het slot van vers 15 wel heel logisch; weest dankbaar.
Natuurlijk, hoe zouden we niet dankbaar kunnen als we zien wat Hij allemaal in ons leven wil doen.

In Efeze 4:4-7 werkt Paulus die onderlinge eenheid nog verder uit.
Één lichaam en één Geest. Nogmaals dat éne lichaam waar Christus het hoofd van is, logisch dat dan ook één Geest daarin heerst. Ooit een lichaam gezien met meerdere geesten? Als ze er al zijn dan zijn ze ziek en hebben ze een psychiater nodig.

Zo één gemaakt hebben we ook maar één hoop van onze roeping. We zijn erfgenamen van God en mede erfgenamen van Christus. Daarin zijn we allen gelijk, de één krijgt niet meer van de erfenis dan de ander, want we zijn één lichaam..
Één Heer, de Here Jezus Christus,
één geloof, het geloof van Christus,
één doop, de doop in de dood van Jezus
één God en Vader van allen, die is boven allen en door allen en in allen. Hij is het centrum van onze eenheid. Hij is de hoogste, maar ook degene die in ons en door ons werkt.

Zo zijn we dan tezamen één. Een eenheid die we niet kunnen maken, maar ook niet hoeven te maken, die we slechts bewaren in de band van de vrede. De vrede die God ons heeft gegeven.
Dat stemt ons tot dankbaarheid.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.
Startpagina // Volgende