U bevindt zich hier: Artikelen Machtelt de Haan

Intro & Hebreeuwse Woordstudie: 'Qahal'

Inleiding:
De hierna volgende artikelen zijn een voorzichtige poging om een beetje orde te brengen rondom het begrip 'gemeente'. Ze zijn dus verre van volledig. Ik hoop hiermee een start te kunnen geven voor verder onderzoek.

Eerste Studie
Waar denkt u aan als u het woord gemeente hoort? Denkt u dan aan de kerk waar u bij hoort of aan de wereldwijde gemeente of de plaatselijke gemeente of de gemeente het lichaam van Christus? Of denkt u aan de plaats waar u uw paspoort moet halen of de geboorte van uw kind moet aangeven? Vooral zo vlak nadat ik de Here Jezus had leren kennen en geconfronteerd werd met het christelijk jargon, moest ik dit woord altijd voor mezelf vertalen naar kerk, dat gaf nog wat duidelijkheid. Ik kwam uit de katholieke kerk en dacht dat er maar twee kerken waren; de katholieke kerk en de protestantse kerk. nou ja je had dan ook nog Russisch orthodox of zo iets, maar dat is ook katholiek.

Wie schetst mijn verbazing toen bleek dat er niet één protestantse kerk was, maar vele tientallen. Je had de 'gevestigde' kerken; de hervormde, de gereformeerde kerk, de anglicaanse kerk, de gereformeerde gemeente enz. enz. enz. En dan had je nog de meer 'evangelische' kerken, deze werden wat vaker gemeente genoemd; de baptisten gemeente, de evangelische gemeente, de vrij evangelische gemeente en de verschillende pinkster gemeenten. En dan natuurlijk ook nog de vergadering, open of gesloten naar keuze. Voor mij was de hele verzameling van kerken en gemeenten één grote janboel.

Gelukkig hebben we het Woord van God om ons te leiden.
De vraag is dus: wat is volgens Gods Woord 'de gemeente'?
Kijken we naar het oude testament dan zien we daar het Hebreeuwse woord 'Qahal'.
Qahal betekent; verzamelen of vergaderen en het zelfstandig naamwoord; vergadering, menigte, gemeente of oproep.

Het komt ongeveer 120 keer voor in het oude testament.
De eerste keer in Genesis 28:3 :
En God , de Almachtige, zegene u, Hij make u vruchtbaar en vermenigvuldige u, zodat u tot een menigte van volken wordt.
Dit was de zegen van Izaäk voor Jakob.
Hier wordt het woord qahal dus gebruikt voor een groep broedervolken. Dat is heel wat anders dan de gemeente van God, waar ik uiteindelijk naar op zoek ben.
In psalm 26:5 staat
Ik haat het gezelschap (qahal) der boosdoeners.
Oftewel de gemeente der boosdoeners. Duidelijk niet de gemeente van God.
In spreuken 21:16
Een mens die afdwaalt van de weg van het verstand zal tot rust komen in de vergadering (qahal) der schimmen.
Ook niet best, kennelijk niet de gemeente van God.

Het is duidelijk dat alleen het woord gemeente (qahal) nog niet automatisch de betekenis heeft van gemeente van God. We moeten dus duidelijk naar de context kijken.
Op verschillende plaatsen komen we letterlijk de gemeente van God tegen, o.a. in Numeri en Deuteronomium; Num. 16:3 en 20:4, Deut 23:1-8.
In Numeri 20:4 komt het volk tegen Mozes en Aäron in opstand en dan zeggen ze: Waarom hebt gij de gemeente des Heren in deze woestijn gebracht, zodat wij en ons vee daar moeten sterven?

Mozes had het volk van Israël in de woestijn gebracht, kennelijk is de gemeente van God of de gemeente des Heren hetzelfde als het volk Israël. En dat vinden we veelvuldig in het oude testament Ex.12:6 ...dan zal de gehele vergadering van de gemeente (qahal) van Israël het slachten in de avondschemering.
Lev.16:17 ...totdat hij (Aäron) naar buiten komt en verzoening gedaan heeft voor zichzelf, voor zijn huis en voor de gehele gemeente (qahal) van Israël.
Dus als je bij het volk van God hoorde maakte je automatisch deel uit van de gemeente van God, door geboorte.
Maar je kon ook uit de gemeente van God uitgestoten worden. Een onreine paste niet in de gemeente. God had echter en uitweg: Een onreine kon rein worden door middel van het reinigingswater. We lezen daar alles over in Numeri 20. Het voert te ver om daar nu verder op in te gaan. Er is echter één ding dat opvalt in deze geschiedenis, nl. de noodzaak van samenwerking binnen de gemeente. Er is een reine nodig om de onreine te besprenkelen met het reinigingswater. God heeft compassie ingebouwd. De gemeente moest omzien en zorg dragen voor de onreine. Maar liet iemand zich niet reinigen, dan staat er in vers 20 die zal uit de gemeente uitgeroeid worden.

Blijft nog de vraag wanneer en hoe de gemeente van Israël ook gemeente van God werd.
Toen Jakob met zijn kinderen en kleinkinderen naar Egypte ging, kon je nog niet spreken van een volk, het was één grote familie.
Toen Mozes de kinderen Israëls uit het land voerde, leek het al meer op een volk. Maar een volk zonder duidelijke leiders en wetgeving. Dat vinden we pas bij de berg Sinaï.
God heeft Zijn volk uitgeleid op grond van het offer van het Lam en gebracht bij de berg Sinaï waar Hij de gemeente van Israël tot vrouw heeft genomen. Hij heeft zich aan haar verbonden door het offer en door de wetgeving. Die dag waarop God d.m.v. Mozes aan Israël de wet geeft wordt dan ook de dag van de samenkomst (qahal) genoemd
Deut.9:10 En de Here gaf mij de twee stenen tafelen,..........., op de dag der samenkomst.
Toen was dus de gemeente, het volk van God, gebouwd.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.
Startpagina // Volgende