U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

De betekenis en waarde van het plaatje

Blij fluitend stapte Frans de Photoshop uit. Voor een nieuw paspoort had hij een serie nietszeggende plaatjes van zichzelf nodig gehad en hij had maar gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook enkele heel leuke grote foto´s te laten maken.

Thuisgekomen pakte hij zijn oud paspoort er nog eens bij en stond versteld hoe goed hij eigenlijk daar op het plaatje stond. Hij keek naar de glinstering in zijn ogen, de vrolijke lach op zijn mond, de toen nog volle bos met haar en eigenlijk had hij er best wel een beetje spijt van dat hij er nu met al die huidige wettelijke voorschriften zo totaal onbeduidend op stond. Okay, het was nog altijd te herkennen. Hij keek eerst naar zijn oude pas en zag daar Frans ten voeten uit. “Ja, dat is Frans nou echt!”, zei hij bijna hardop. Toen keek hij naar de strook met al die nieuwe pasfoto´s. “Okay”, gaf hij eindelijk toe, “het is allemaal Frans, maar dan wel Frans op een onnozele snertmaandag!”

In het gemeentehuis leverde Frans zijn oude paspoort in samen met de strook nieuwe pasfoto´s. Het meisje achter de balie bekeek een tijdje de foto op die oude pas en keek toen Frans aan. Ze wijst naar de foto en zegt “Jij zag er leuk uit. Daar zou je gelijk verliefd op worden!” Frans was nooit zo goed in gevatte antwoorden, maar kwam uiteindelijk wel over de brug met “Ja, dat is nou Fransie op zijn voordeligst.” In één beweging werd de foto ontniet en verdween de voordeligste Frans in de papierversnipperaar. De sierlijke vingertjes van de baliemedewerkster hadden zich nu ontfermd over onnozele snertmaandag Frans. Het strookje was in partjes geknipt, het nieuwe paspoort kwam tevoorschijn en op vakkundige wijze werd onnozele Frans erin verwerkt. Het meisje keek nog eens naar de foto en van daar naar het origineel, tegen wie ze zei: “Ach, het is alleen maar voor een paspoort”.

Die middag heeft Frans zijn vriendin opgezocht met de prachtige nieuwe foto´s, die hij ook nog van zichzelf had laten maken. Aagje was in alle staten. "“Kijk nou!”, zei ze terwijl ze op één van de foto´s wees, “Dit is nou echt helemaal Frans, zoals ik Frans ken! Ik ben zo blij met deze afdruk! Dit ben jij ten voeten uit! Ik zet je gelijk in een mooi lijstje.” Gelukkig mocht Frans, het origineel, gewoon blijven lopen, staan, zitten, springen en wat al niet zonder de omkadering van een lijst. Ze bedoelde namelijk de foto.

Zo is Christus, de Zoon van God, dus echt helemaal God. Hij is God ten voeten uit.
Johannes 1:18 Niemand heeft ooit God gezien; de eniggeboren Zoon, die heeft Hem verklaard.
Johannes 12:45 Wie Mij
(Christus Jezus) ziet, ziet Hem die Mij gezonden heeft.
Johannes 14:9 Wie Mij
(Christus Jezus) gezien heeft, heeft de Vader gezien;
2 Corinthiërs 4:4 Christus, die het beeld van God is,
Filippenzen 2:6 Christus Jezus, in de gestalte van God,
Colossenzen 1:15 Hij is het beeld van de onzienlijke God,
Hebreeën 1: 3 De Zoon is de uitstraling van Gods heerlijkheid en de afdruk van Zijn wezen,

Die foto was helemaal Frans, oftewel Frans ten voeten uit. Was die foto nou ook echt Frans? Dan hebben we niet echt door wat een beeld of een gestalte of een uitstraling of een afdruk is. Die Frans ten voeten uit kan bij Aagje in dat frame van die fotolijst blijven zitten terwijl de echte Frans alle vrijheid heeft om waar dan ook naartoe te gaan.

Nergens, maar dan ook nergens in de hele Schrift is Christus God. De enig ware God is de Vader, die de Zoon ons bekend gemaakt heeft.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende