U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Heeft God Zijn Zoon verlaten op het kruis?

Psalmen 22: 2 Mijn God, mijn God! waartoe hebt U mij verlaten,
Mattheüs 27:46 Mijn God, Mijn God, waartoe hebt U Mij verlaten?
Markus 15:34 Mijn God, mijn God, waartoe hebt U Mij verlaten!
Zo´n ondervinding, zo´n ervaring heeft een doel. Vandaar de ook letterlijk taaltechnisch betere vertaling van “Waartoe” i.p.v. “Waarom”. Maar dat is nu niet het punt.

De vraag is nu of Vader God Christus Jezus, Zijn Zoon, daar op het kruis helemaal in de steek heeft gelaten? Is God hier vertrokken en hangt de Zoon van God hier nu helemaal in Zijn eentje? De achterliggende vraag is hier of God de Vader hier heel bewust Zijn Zoon heeft afgestoten? Moest God hier niks meer met Zijn Zoon te maken hebben? Kon God absoluut geen enkel contact met Zijn Zoon aan? Hoe kom ik op zulke verschrikkelijke ideeën over God, die hier achter deze vraag schuilen?

Het is de officiële kerkelijk erkende theologie, die ook garant staat voor de leer van de drie-eenheid en daarmee dat Jezus dus God zou zijn, die n.a.v. deze uitspraak op het kruis tot deze uitermate vreemde kromme uitleg komt dat God, hoewel Jezus volgens hen absoluut zelf God zou zijn, Zich helemaal van Zijn Zoon distantieerde. Wat er volgens hen dan van de Zoon (als God zijnde) nog overblijft, daar wordt dan uitermate mysterieus over gedaan. Maar waarom zou, in hun denken, God zich van Zijn Zoon moeten distantiëren?

Het antwoord op die vraag ligt helemaal vast in de juridische manier waarop men naar het verzoeningswerk van Christus op het kruis kijkt. In de kerkelijke theologie wordt de heiligheid van God namelijk zo afgeschilderd dat God zo heilig is dat het voor Hem (God) onmogelijk is om al die zonde aan te zien. De zonde bouwde zich op en daarmee een gigantische schuld naar God volgens die theologische lijn. Die schuld kon alleen ingelost worden als God al Zijn woede en toorn op die mensen kon botvieren. Daar heeft, nog steeds volgens die theologie, de Zoon een stokje voor gestoken. Hij heeft die schuld op Zich genomen en de schuld is daarmee betaald doordat God Zijn agressie op de Zoon kon uitleven. Maar die God is zo heilig (in die vreemde theologische betekenis) dat Hij niets van dat alles kon aanzien. Vandaar dat de theologie het heel vanzelfsprekend vind dat God zich distantieerde van de Zoon door Hem te verlaten, waarbij ze deze tekst misbruiken om die gedachte daarin te laten buikspreken.

Heeft God Zijn Zoon dan niet verlaten op het kruis? Nee!!!!!
De hele Psalm 22 is een weergave van de beleving van Christus werk op het kruis van Golgotha. Hoe blijkt God in deze Psalm dan om te gaan met de smekingen en gebeden van Zijn Zoon?
Psalmen 22: 20-22 O Yahweh, wees niet veraf, Mijn (De Zoon) sterkte, haast U om Mij (de Zoon) te helpen. Red mijn ziel van het zwaard, mijne enige uit de macht van de honden. Bevrijd mij uit de muil van de leeuw, en van de horens van de woudossen. U (God) hebt mij geantwoord!
Psalmen 22: 24 Roemt Yahweh, ….. want Hij heeft niet veracht noch versmaad de ellende van de armen, Hij heeft Zijn aangezicht voor Hem
(de Zoon) niet verborgen; en toen Hij (de Zoon) tot Hem riep, hoorde Hij (God) het.

Kan het nog duidelijker? God de Vader heeft Zijn aangezicht voor de Zoon niet verborgen! Gelukkig kan God wel zonde aanzien en dus ook mij en jou. Als God zonde niet kon aanzien, dan was de hele mensheid verloren, een hopeloze zaak! Adam zondigde. Adam distantieerde zich van God, maar God niet van Adam! God zoekt nou juist het verlorene, net zolang totdat Hij het vindt en redt. God ziet de zonde wel degelijk en antwoordt met overweldigende hoeveelheden aan genade. Hij is heilig, o ja. Dat geeft aan dat Hij een aparte plaats inneemt, maar het grandioze is dat Hij die aparte plek met ons wilt delen en dat ook gaat doen en ons dus daartoe heiligen maakt. Maar wat heeft die uitspraak van de Zoon dan nog voor waarde als Hij dus wel uitroept dat God Hem verlaten heeft, terwijl het toch niet zo is?

Wat was de beleving van de Zoon van God op het kruis?
Psalmen 22: 14-19 Zij hebben hun mond tegen mij opgesperd, als een verscheurende en brullende leeuw. Ik ben uitgestort als water, en al mijn beenderen hebben zich vaneen gescheiden; mijn hart is als was, het is gesmolten in het midden van mijn ingewanden. Mijn kracht is verdroogd als een potscherf, en mijn tong kleeft aan mijn gehemelte; en U legt mij in het stof van de dood. Want honden hebben mij omsingeld; een vergadering van boosdoeners heeft mij omgeven; zij hebben mijn handen en mijn voeten doorgraven. Al mijn beenderen zou ik kunnen tellen; zij schouwen het aan, zij zien op mij. Zij delen mijn kleren onder zich, en werpen het lot over mijn gewaad.

De woede, die Christus Jezus, de Zoon van God, op het kruis over zich heen kreeg kwam van de hele mensheid. Het wordt hier heel specifiek omschreven. Nee, het was geen woedende God. Het was de woede van ons mensen in zijn ultieme uitbarsting. Onder die verschrikkelijke beproeving schreeuwt de Zoon het uit naar Zijn Vader:
“Mijn God, mijn God, waartoe hebt U mij verlaten?” Vers 24 zegt dan als antwoord dat God die ellende van Zijn Zoon niet veracht of versmaad heeft en dus Zijn aangezicht niet voor Hem verborgen heeft. God was in die verschrikkelijke ellende erbij! Toen de Zoon van God het uitschreeuwde, toen hoorde God!

Beste vrienden, zien we hier in deze Psalm 22 niet de grote Middelaar tussen God en mensen? Hij heeft het werk volbracht waar wij in mogen rusten. Hij onderging ellende, pijn, strijd en het was alsof Hij er alleen voor stond en Hij schreeuwde het dus uit: “Mijn God, mijn God, waartoe hebt U mij verlaten!” En God luistert en antwoordt. We hebben niet een Middelaar van steen, die in elke situatie knoerthard is tegen de pijn, tegen de strijd, tegen alle ellende, die Hem overkomt. Hij was afhankelijk van Zijn Vader, maar kwam soms ook in situaties waarin Hij het uitriep: “God, waar bent U?”.

Vrienden, Hij voelt met je mee waar jij momenteel in de ellende zit. Hij voelt met je mee in al je pijn. Je mag het uitschreeuwen naar God: “Waarom laat U me in de steek?” De Zoon kan jou en mij leren dat God er altijd is met Zijn overvloeiende rijkdom aan genade, ook als ik dat niet zo voel. Wat een heerlijke les van deze Psalm met de emoties van onze Redder en Heer, Christus Jezus.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende