U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Openbaring 20

Ik kreeg deze vraag:
Hoe gaan jullie om met Openbaring 20:7-10. Die mensen komen met satan in opstand tegen God na het duizend jarig rijk?

Er komt gewoon een oordeel! Dat is zo klaar als een klontje. Maar eigenlijk is de vraag wat houdt dat oordeel in Openbaring 20 in?
Openbaring 20:4 Ik zag tronen, en zij zaten daarop; en “het oordeel” werd hun gegeven;
Openbaring 20:12 De doden werden “geoordeeld” uit wat er in de boeken geschreven was, naar hun werken.
Openbaring 20:13 Zij werden “geoordeeld”, iedereen naar hun werken.
Dat oordeel is Gods antwoord in dit hoofdstuk op die opstandelingen.

Gods antwoord op satan, het beest en de valse profeet vinden we in vers 10
Openbaring 20:10 De duivel, die hen verleidde, werd geworpen in de poel van het vuur en sulfer, waar het beest en de valse profeet zijn; en zij zullen gepijnigd worden dag en nacht tot in de aionen van de aionen.
Belangrijk is om te zien dat het hier in dit vers nergens over de mensheid gaat. Het gaat hier om de satan, het beest en de valse profeet. Zij zullen gepijnigd worden en dat gaat door tot in de ultieme aioon binnen Gods plan van de aionen. (Zo´n overtreffende uitdrukking kennen we ook in Heer der Heren en Koning der Koningen.) Hoe kan ik nou zo zeker weten dat deze drie gepijnigd gaan worden? Nou, het staat er letterlijk en eveneens staat er letterlijk tot in welk tijdstip die pijniging dag en nacht door zal gaan. Een belangrijk punt is ook wat er hier niet staat. De poel wordt hier totaal niet “de dood” genoemd, want we weten dat er in de dood geen bewustzijn is. Zij zijn zich echter enorm goed van hun pijniging bewust.

Dan komt in vers 11 de grote witte troon. Dat oordeel is bestemd voor mensen, die dan wel eerst uit de dood, het dodenrijk en de zee teruggebracht worden om geoordeeld te worden. Die mensen worden dan, zoals hierboven ook staat in vers 13, geoordeeld naar hun werken door hen in de poel van het vuur te werpen. Maar nu is er een totaal andere omschrijving van deze poel. Hier wordt definitief “de dood” wel genoemd. Opnieuw is er weer iets wat van belang is op te merken dat het er niet staat. Er staat niet dat de poel voor deze mensen een poel van pijniging zal zijn tot in die overtreffende aioon. Nee, kijk maar:
Openbaring 20:14-15 De dood en het dodenrijk werden geworpen in de poel van het vuur; “dit is De Tweede Dood”. En als iemand niet bleek geschreven te zijn in het boek van het leven, dan werd die geworpen in de poel van het vuur.

Het oordeel waar dit hoofdstuk dus concreet over spreekt is de poel van het vuur, wat als heel bewuste pijniging voor de satan, het beest en de valse profeet bedoeld is. Maar dan komt de grote vraag: Wat is die poel van het vuur voor die mensen? Dat wordt in de Bijbeltekst uitgelegd. Dat wordt hier de tweede dood genoemd. Voor hen is het een dood, en dan wel verder gespecificeerd: De tweede.

Nou, nu zijn we een eind verder. Nee dus. Ik ben namelijk al die tientallen jaren dat ik nu al Bijbelstudie doe nooit op het idee gekomen dat de tweede dood, de dood 2.0 is, wat hier dus letterlijk staat. Het is nummer twee wat de dood betreft die deze mensen gaan meemaken. Nou is dood in de Bijbel altijd de afwezigheid van leven. Die heel vanzelfsprekende verbinding heb ik nooit gelegd in al die tientallen jaren Bijbelstudie. Ik deed dan ook eigenlijk nooit echt Bijbelstudie. Ik deed studieboekjes-studie. Ik keek wat die ervan zei en wat die andere, die ik vertrouwde, erover zei en in die boekjes was het helemaal niet zo geestelijk om letterlijk logisch de Bijbel te lezen. Als ik nu naar de simpele uitdrukking “tweede dood” kijk in de Bijbel voel ik me eigenlijk zo ontzettend stom dat ik bij de “tweede dood” nooit op het idee gekomen was dat het dood nummer twee was.

Goed, wat betekent dood? Eigenlijk geeft dit hoofdstuk alleen al zelf een heel simpel antwoord.
Openbaring 20: 5 De overige doden werden niet weer levend, voordat de duizend jaren voleindigd waren.
In dit vers gaat het niet over de doden in de tweede dood. Deze zitten nog gewoon in dood nummer 1 omdat ze geen deel aan de eerste opstanding hebben. Maar hier zien we wel het simpele feit dat de mensen die dood zijn niet levend zijn. Dood is dus afwezigheid van leven.

Heel even tussendoor: We lazen over de eerste opstanding en dat sommigen daar nog geen deel aan een opstanding hadden. Na die 1.000 jaar is er dus een tweede opstanding. Niemand ziet daar in de uitdrukking “Opstanding” iets anders dan “Opstanding”. Vreemd dat door vergeestelijking, of hoe je het ook noemen wilt, we wel geneigd zijn om voor de “Tweede Dood” ineens een totaal andere invulling voor die dood te hebben. Eigenlijk bekijken we het dan als “Leven”. Daar kom ik later nog wel op terug.

Ik zei al dat ik mezelf eigenlijk behoorlijk stom voel als ik denk over hoe ik altijd aan studieboeken-studie over de Bijbel heb gedaan. Ik zag helemaal niet wat er echt stond. Daar had ik ook best een heel sterk argument voor. Openbaring zou een allegorie zijn, oftewel God bedoelt het eigenlijk helemaal niet zo zoals Hij het heeft laten opschrijven. Tja, God slaat de gewone mens dus over (in die vreemde lijn van denken, die ik dus had) en Hij bepaalt dat alleen de zeer bedreven onderwezen mensen die hele vreemde taal kunnen omzetten. Ik ben er dus eigenlijk altijd vanuit gegaan dat geloof alleen iets is voor de intellectueel, wetenschappelijk zeer hoog geschoolden.

Als we zien met wie de Heer Jezus tijdens Zijn rondwandeling hier op aarde optrok, dan weten we eigenlijk wel dat Zijn volgelingen niet het crème de la crème was onder de godsdienstige leiders van die tijd. Integendeel, het uitschot voelde zich prima op zijn plek bij Hem. Het grappige is dat die ook gewoon begrepen wat de Heer zei, waar de grote leraren volkomen in het duister tastten.

In het onderwijs van Paulus is die simpele blijde boodschap, dat het evangelie is, ook gewoon voor de wat hogere figuren volslagen idioot.
1 Corinthiërs 1:21 God had er plezier in om door de dwaasheid van de prediking hen te redden, die geloven;
1 Corinthiërs 1:23 Wij prediken Christus, de Gekruisigde, …. een dwaasheid;
1 Corinthiërs 2:14 De zielse mens begrijpt de dingen die van Gods Geest zijn niet, want die zijn voor hem dwaasheid, hij kan het niet begrijpen, omdat het geestelijk beoordeeld wordt.
1 Corinthiërs 3:19 De wijsheid van deze wereld is dwaasheid bij God;

Die “zielse mens” in 1 Corinthe 2: 19 hoeft niet per definitie een niet godsdienstig mens te zijn, net zoals die wereld in 1 Corinthe 3: 19 niet bij de muur van alle christelijke samenkomsten ophoudt. Het gaat er meer over dat de zielse mens zich meer door zijn eigen ziel (oftewel emoties, overleggingen, filosofieën) laat leiden als hij/zij Gods Woord beoordeeld. Het heerlijke simpele van Gods Woord is echter dat we ons onder die letterlijke woorden mogen buigen.

Tekenend voor het idiote, wat de meeste mensen (ook godsdienstige) vinden over het evangelie is dat ik regelmatig te horen krijg: “Belachelijk! Dit is toch veel te simpel! Wat maak je zo de boodschap makkelijk!” Idioot in het oordeel van velen. Zo heb ik ook zelf tientallen jaren de Bijbel gebracht alsof het een heel ingewikkeld boek was, waar je niet zomaar letterlijk de woorden van kan overnemen. (Een goede methode trouwens om gerespecteerd te blijven in de christelijke wereld.) Ik vond ook dat er sommige Bijbelgedeeltes waren waar je zelfs beter niet over na kan denken want dan zou je vervallen in die letterlijke simpelheid met alle consequenties van dien.

Een vriend gaf dit voorbeeld van hoe wij als hoogstaande christenen alles maar willen vergeestelijken: “Als God het over een koffiekop heeft, dan bedoelt Hij feitelijk een kwartje. Dagen betekenen jaren en jaren betekenen nou juist ook weer jaren. God spreekt dan wel over augurken, maar wat Hij echt bedoelt is spaghettisaus.” Zo zet ik mezelf met mijn uitleg op een geweldig voetstuk, want wie is er dan nodig om dat moeilijke boek nog een beetje te begrijpen? Precies! Dat ben ik dan. Ik beken nogmaals eerlijk dat ik tientallen jaren mijn partijtje in dat orkest heb meegeblazen.

Okay, deze uitweiding was alleen maar ter illustratie van mijn eigen ontwikkeling in hoe ik de Bijbel nu dus lees. Puur letterlijk, tenzij het letterlijk uitgelegd wordt in de Bijbel zelf dat het iets anders betekent.

De tweede dood kan ik dus niet anders zien als dood nummer twee. Die mensen zijn al een keer dood geweest en hier komt als oordeel op hun opstandigheid dus dood nummer twee. Daarmee komen deze mensen dus voor de tweede keer in het afwezig zijn van leven. De poel van het vuur is letterlijk! Dus: Het dood hen direct. Dan kunnen we ons afvragen of dit hen ook pijn doet.
Prediker 9: 5 De levenden weten tenminste, dat zij sterven moeten, maar de doden weten niets;
Niet dus. Ze weten niks omdat er geen bewustzijn bij hen is. Ze zijn namelijk dood. De enigen die gepijnigd worden en voor wie het ook zo bedoeld was zijn:
Openbaring 20: 10 “De Duivel”, die hen verleidde, werd geworpen in de poel van vuur en zwavel, waar ook “Het Beest” en “De Valse Profeet” zijn,

Openbaring 20: 14 De dood en het dodenrijk werden in de poel van het vuur geworpen. Dat is de tweede dood: de poel van het vuur.
Die opstandige mensen zullen zich dus zelfs niet eens realiseren dat ze gestorven zijn. Het enige waar deze mensen zich uiteindelijk weer van bewust zullen zijn is wanneer de dood onttroond zal zijn.
1 Corinthe 15: 26 De laatste vijand, die onttroond wordt, is de dood,

Die laatste overwinning is waar God in Zijn plan van de aionen op aan stuurt. De dood wordt van zijn troon afgekukeld (Sorry voor zo´n typisch Haanse uitspraak. Ik kon het niet laten). Wat betekent dit nou eigenlijk? Iemand die je van de troon afkukelt, die had heerschappij, maar dat is hem dus ontnomen. Straks breekt het moment aan dat er in heel Gods creatie helemaal niets anders meer overblijft dan leven! Dat is vanzelfsprekend niet te danken aan onze eigen inzet. Het is alles het werk van Christus zelf, die dat bewerkt heeft. Genade alleen.

Nou waren die opstandelingen in dood nummer twee geworpen. Wat betekent het nou voor hen dat de dood van zijn troon is gehaald? Zij zijn dood en dan wordt die dood ineens onttroont. Dat betekent dat ze direct levend zijn gemaakt. Dat is vanzelfsprekend omdat dood in de Bijbel telkens het tegenovergestelde van leven is. Zo simpel. Hoelang heeft dat dood zijn voor hen geduurd? Nou, ze vielen in die poel van het vuur en ze waren gelijk dood. Dood is geen leven, geen bewustzijn, dus het volgende wat zij meemaken is dat ze levend worden. Voor hen is er dus geen tijd voorbij gegaan, ook al zou de heerschappij van de dood over hen 10 of 10.000 jaar zijn geweest.
Psalm 6:5 In de dood is geen gedachte aan U; wie zou U loven in het dodenrijk?
Psalm 115:17 Niet de doden zullen Yahweh loven, niemand van wie in de stilte zijn neergedaald,
Prediker 9: 5 De levenden weten tenminste, dat zij sterven moeten, maar de doden weten niets;
Prediker 9:10 Al wat je hand vindt om naar je vermogen te doen, doe dat, want er is geen werk of overleg of kennis of wijsheid in het dodenrijk, waarheen je gaat.
Jesaja 38: 18 Het dodenrijk looft U niet, de dood prijst U niet; wie in de groeve zijn neergedaald, hopen niet op uw trouw.

Een overvloed aan teksten. Ik moet erkennen dat ik in die tientallen jaren dat ik wel geloofde in een bewustzijn tijdens je eigen dood, dat ik toen ook best wel deze teksten kende. Hier heb je het weer. Iets staat er letterlijk, maar ik dook zo snel mogelijk weer in mijn studieboekje om weer een bouwwerk op te zoeken dat uiteindelijk beweerde dat een augurk eigenlijk een flatgebouw is. Zo bracht ik wat ik in Gods Woord las weer tot stilte. We vinden als mens (en ook als gelovig mens) het blijkbaar enorm vervelend om over de dood na te denken als het afwezig zijn van leven. Wat was nog maar de allereerste leugen van satan: “Genesis 3: 4 Jullie zullen geenszins sterven,”

Een tegenargument, die ikzelf in het verleden hanteerde was dat in de Bijbel “de dood” ook wel figuurlijk gebruikt wordt. Dus: Is die poel van het vuur dan misschien toch geen echte poel van het vuur? Is de tweede dood dan toch misschien niet echt dood? Nog sterker is het dat in de Bijbel “het leven” ook soms figuurlijk gebruikt wordt. Is het misschien dan ook nog eens zo dat als het leven de dood verslindt, dit misschien niet letterlijk een overwinning van het leven is? Welk gelukkig eind aan Gods plan van de aionen hebben we dan nog te verwachten als dit juist zou zijn? Het probleem van de Bijbel als allegorisch boek.

De dood komt echter wel degelijk figuurlijk voor in de Bijbel. Daar zijn enorm veel voorbeelden van. Wat echter blijft (ook in figuurlijk gebruik) is dat de dood altijd de betekenis houdt van afwezigheid van leven.
2 Corinthe 5: 14 Wij zijn tot het inzicht gekomen dat Eén voor allen is gestorven. Dus zijn de allen gestorven.
Christus is dus gestorven voor alle mensen. Consequentie is dan hier dat die allen ook daadwerkelijk gestorven zijn. Oftewel, daar is geen Leven. Hier hebben we dus zo´n figuurlijk gebruik van dit woord. Al die figuurlijke doden ademen rustig door terwijl (en hier komt iets heel revolutionairs) ze geen bewustzijn hebben.

De verloren zoon was in die zin figuurlijk dood.
Lukas 15:32 Die broer van jou was dood en is weer levend geworden,
Toen hij figuurlijk dood was had hij echt geen enkel bewustzijn voor geestelijke zaken. Nou is het zo dat als je over een figuurlijke dood wilt spreken, je eerst de basis vinden in de letterlijke dood, net zoals dat je voor het figuurlijke leven eerst moet weten wat echt het leven is.

Iemand vroeg eens: “Is er leven na de dood?” Die persoon kreeg het antwoord: “Natuurlijk, waar anders?” In de letterlijke zin is de dood de afwezigheid van leven. Wil er voor zo´n dode weer leven komen, dan is daar een letterlijke opstanding voor nodig. Zo is het ook figuurlijk gesproken. Het figuurlijke volgt altijd de regels van het letterlijke. Vandaar de uitspraak van Vader:
Lukas 15:32 Die broer van jou was dood en is weer levend geworden,

En als die broer dan tot leven gekomen is, wat volgt er dan:
Lukas 15: 17 Toen kwam hij tot zichzelf
Die beste gozer kwam tot bewustzijn! Dus: Zowel de letterlijke als de figuurlijke dood betekenen allebei de afwezigheid van bewustzijn. Logisch, want het letterlijk feit dient slechts als voorbeeld voor de figuurlijke toepassing.

Wat betekent dit nou voor die mensen, die in die poel van het vuur terechtkomen? Wat houdt het in als zij dus voor een tweede keer in de dood komen? Dat betekent dat zij totaal geen leven en ook geen bewustzijn hebben. Helaas voor die uitleggers, die in die poel nog een opvoedende taak zien. Voor opvoeding heb je nou eenmaal bewustzijn nodig. Die is er niet. Ja, als je denkt dat de dood eigenlijk een soort leven is, waar je dus ook dingen kan leren of afleren, tja, dan heb je van een banaan een dinosauriër gemaakt. Knap hoor, kan je vast hele studieboeken mee vullen, maar zo´n exegese is enorm ver van het letterlijke Woord afgedwaald. De gedachte aan een opvoedende taak in de dood kan je dus simpelweg wegstrepen.

Nee, we kunnen in die figuurlijke toepassing van de dood en het leven in het Woord enorm veel leren. Zolang iemand in de figuurlijke lessen figuurlijk dood is, zoals bij die verloren zoon, zo vindt iemand figuurlijk pas het Leven bij God doordat hij gewekt (opgewekt) wordt en tot zichzelf komt, oftewel bewustzijn krijgt. Dus de enige grond tot het ontvangen van Leven is in opstanding. Dan komt men tot bewustzijn en dan komt die overweldiging, zoals we dat ook bij die overweldiging van de verloren zoon door Zijn Vader terugvinden. We kunnen natuurlijk ook Paulus bekering tot voorbeeld nemen of andere mensen, die door God gevonden worden in de Bijbel. Het is telkens hetzelfde. Door opvoeding komt niemand tot leven. Dat is door opstanding.

In de tweede dood is dus geen opvoeding waardoor mensen tot God vluchten en in Hem gaan geloven. Evenals bij ons geloof een geschenk is dat God ons gegeven heeft toen we het Leven in Christus ontvingen, zo is ook het geloof het geschenk dat deze mensen ontvangen. Waardoor:
1 Corinthe 15: 26 De laatste vijand, die onttroond wordt, is de dood,
1 Corinthiërs 15:54 Wanneer dit … sterfelijke onsterfelijkheid zal aangedaan hebben, dan zal het woord vervuld worden, dat geschreven staat: ‘De dood is verslonden tot overwinning.´

Geen vijanden meer! Geen dood meer! Heel concreet houdt dit in dat zowel de letterlijke als de figuurlijke dood geen enkele kans maken in Het Leven. Het Leven heeft straks namelijk overwonnen. En als dan alles aan Christus onderworpen zal zijn, wat blijft er dan nog over?
1 Corinthe 15: 28 Wanneer het alles Hem (Christus) onderworpen zal zijn, dan zal ook de Zoon (Christus) zelf Zich aan Hem onderwerpen, die Hem het alles onderworpen heeft, opdat God de alles in allen zal zijn.

Dit zou je dus aan het eind van Gods plan van de aionen kunnen noemen. Al die aionen zijn bedoeld om hier te komen. Er zijn geen vijanden van God meer. In het alles en in allen, dat Christus dan aan Vader God onderworpen heeft, zit niets verkeerds, niets zondigs, niets vijandigs, ja niets dood meer. Het Leven heeft namelijk gezegevierd. Christus hoort niet bij het verkeerde, zondige, vijandige of doodse. Hij is juist Degene door Wie alles aan God onderworpen is. Tot op deze tijd, die hier omschreven wordt, is de mens Christus Jezus de Middelaar tussen God en mensen.
1 Timotheüs 2:5 Er is één God, er is ook één Middelaar tussen God en mensen, dat is de Mens Christus Jezus;

Alles is nu dankzij de Middelaar Christus Jezus aan Vader God onderworpen. Als laatste neemt ook de Zoon zelf Zijn plaats, onderworpen aan Vader God tussen het alles en in allen in. Wat er dan aanbreekt, het hoe en wat? Met mijn beperkte verstand heb ik daar tot op heden nog niks over in Gods Woord kunnen ontdekken. Dat kan heel goed aan het feit liggen dat God mijn ogen daar wellicht nog niet voor geopend heeft. Maar tot zover kan ik gaan met mijn kijk op Openbaring 20.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende