U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Voorwoord

Midden in de adolescentie van Owen Faveur start dit verhaal. Een autistische puber, die zelf totaal niets door heeft van enige aandoening. De kenmerken zijn er wel allemaal. Die zijn hem ook regelmatig teveel. Zijn directe omgeving, zijn ouders en/of de leerkrachten, lijken in het geheel niks op te merken.

Behalve de zware strijd rondom zijn aandoening worstelt Owen ook voortdurend met een (te?) scherp afgesteld geweten. Al op jonge leeftijd probeert hij de (on)rechtvaardigheid in de maatschappij te begrijpen, waar hij voortdurend in vastloopt. Naast dat hij dus strijd levert tegen een voor hem nog volkomen onbekende vijand, het autisme, is er dus ook een telkens terugkerende poging om de wereld met al zijn pijn en oneerlijkheid te begrijpen.

Owen groeit op in de liefde van zijn ouders. Zijn thuis is voor hem de veilige burcht, waar hij zich telkens voor de boze buitenwereld kan terugtrekken. De tegenstelling dat zijn moeder stiekem gelooft en zijn vader er juist niets over wil weten verstoort zijn rustig verstopplekje niet. Al heeft hijzelf geen enkele binding met kerk of christendom zoekt hij wel steeds antwoorden in die richting.

Een belangrijke invloed op het leven van Owen heeft zijn verstandelijk gehandicapte zus, Carin. Owen is met haar opgegroeid en zij is voor hem helemaal vanzelfsprekend. Mensen met negatieve reacties op zijn zus kan hij ook nergens plaatsen. Doordat zij echter in het gezin altijd in het middelpunt stond heeft Owen onbewust altijd het idee gehad het vijfde wiel aan de wagen te zijn, er niet toe te doen, overbodig te zijn, een onbruikbaar, doelloos aanhangsel te vormen.

Het verhaal volgt Owen van puber naar volwassenheid, naar een eigen stekkie, naar de grijze ouderdom. We volgen vooral zijn weg van vertwijfeling betreffende zijn aandoening, maar ook inzake zijn zoektocht naar antwoorden op de maatschappij en op het leven. De wanhoop lijkt te zegevieren. Radeloosheid vormt een rode draad. Het verhaal voelt veelal zonder uitzicht aan. Er is geen reden om het mooier te maken. Vindt Owen geen antwoorden? Nee, maar Owen ontvangt ze wel. Dankzij die incassering is er sprake van verstreken vertwijfeling. Het grote cadeau van Leven voor Owen: Verstreken Vertwijfeling!

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende