U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Trots Op Je Kerk. Het Vlees?

Galaten 5: 19-21 Het is duidelijk, wat de werken van het vlees zijn: hoererij, onreinheid, losbandigheid, afgoderij, toverij, veten, twist, afgunst, uitbarstingen van toorn, zelfzucht, tweedracht, partijschappen, nijd, dronkenschap, brasserijen en dergelijke, waarvoor ik jullie waarschuw, zoals ik jullie gewaarschuwd heb, dat wie dergelijke dingen bedrijven, het Koninkrijk van God niet zullen beërven.

De vier soorten resultaten van het vlees:
1. Sensuele Driften
hoererij, onreinheid, losbandigheid,
2. Bijgeloof
afgoderij, toverij,
3. Ontwrichting of verstoring
veten, twist, afgunst, uitbarstingen van toorn, zelfzucht, tweedracht, partijschappen,
4. Excessen
nijd, dronkenschap, brasserijen

Het was wellicht een beetje tegen het zere been dat ik schreef dat de derde soort werken van het vlees, de ontwrichting of verstoring, feitelijk een volkomen aanvaarde soort binnen de christenheid is geworden. Deze soort wordt in heel veel gevallen zelfs helemaal niet als een uiting van het vlees ervaren en dan zou iemand, zoals bijvoorbeeld Paulus, zomaar durven beweren dat dit een soort eindresultaat van het vlees zou zijn! Nou ja!

Het laatste kenmerk van de ontwrichting en verstoring heet ‘Partijschappen’. Gezien het feit dat dit punt in studies nauwelijks aandacht ontvangt, denk ik dat de meeste gelovigen hier helemaal geen enkele voorstelling bij hebben. In het vlees strijden tegen partijschappen komt dan ook feitelijk nergens voor. Integendeel. In het vlees strijden we er meestal voor.

We zijn er maar wat trots op ieder ons eigen partijtje binnen de christenheid gevormd te hebben, oftewel met een toch wel zekere mate van trots verklaart de één Hervormd, de ander Pinkster, een derde Evangelisch, en weer een ander Katholiek te zijn. En dat is precies wat hier door Paulus als één van de eindproducten van het vlees opgetekend staat.

Niemand, ook ik niet, wijst je met de vinger na als je naar een charismatische kerk toe gaat. Niemand, ook ik niet, spreekt er schande van dat je gereformeerd bent. Niemand, ook ik niet, loopt een straatje om als ze jou zien omdat je elke zondag met plezier naar de Vrij Evangelischen gaat. Niemand, ook ik niet, spuugt op de grond als blijkt dat ze met iemand van de gesloten vergadering te maken hebben.

Toch staat dit kenmerk van ‘Partijschappen’ heel uitgesproken in het rijtje van ‘hoererij, onreinheid, losbandigheid, afgoderij, toverij, veten, twist, afgunst, uitbarstingen van toorn, zelfzucht, nijd, dronkenschap, brasserijen. Stuk voor stuk kenmerken van het vlees, waarmee niemand van de gelovigen geassocieerd wenst te worden. Waar komt onze trots op partijschappen dan uit voort? Heel simpel: Het vlees.

Ik kan me levendig voorstellen dat je mijn uitleg van ‘partijschappen’ veel te kort door de bocht vindt. Vandaar dat ik dit hier even wat nader zal uitwerken. Laten we maar in de eerste plaats die Bijbelteksten met dit woord bekijken die positief spreken over deze ‘partijschappen’.
Handelingen 24:5 Deze man
[de apostel Paulus] …, een eerste voorstander van de sekte van de Nazoreeërs;
Handelingen 24:14 Dit erken ik voor jullie, dat ik naar die weg,
die zij een sekte noemen, inderdaad de God van de vaderen vereer,
Handelingen 28:22 Wat
deze sekte betreft, ons is bekend, dat zij overal tegenspraak vindt.

In de drie bovenstaande Bijbelteksten worden de gelovigen in Jezus Christus gezamenlijk een Sekte genoemd. Hier hebben we precies hetzelfde Griekse woord, dat Paulus gebruikt in Galaten 5 als een eindresultaat van het vlees. In deze drie ziet de buitenwereld het dan wel als iets verkeerds, maar de Sekte van de Nazoreeërs was op zich een juiste omschrijving van de gelovigen in de Heer Jezus. Daar was dus feitelijk niks mis mee.

Waarom werden die eerste gelovigen in Christus samen nu in die begintijd een sekte of een partij genoemd? Binnen het Jodendom begonnen zij een aparte partij te vormen als gelovigen in Christus Jezus. Ze zonderden zich in zekere zin af van het geheel door samen één geheel te vormen als gelovigen in Christus Jezus. Dat was in letterlijke zin vanuit het Jodendom bekeken: Partijschap oftewel sektevorming.

Dit waren, vanuit ons gezichtspunt bekeken, de drie positieve teksten met dit woord. Daar kan je nog drie neutrale Bijbelteksten naast plaatsen.
Handelingen 5:17 De hogepriester … en allen, die met hem waren (de zogenaamde partij van de Sadduceeën),
Handelingen 15:5 Er stonden uit
de partij van de Farizeeën enigen op, die gelovig geworden waren,
Handelingen 26:5 Als ze maar wilden getuigen, dat ik naar
de meest nauwgezette partij van onze godsdienst, als Farizeeër, geleefd heb.

Hier hebben we weer hetzelfde woord voor ‘Partij’. In deze drie neutrale Bijbelteksten komen er twee partijen binnen het Jodendom naar voren: De Sadduceeën en de Farizeeën. Omdat zij in Israel de geestelijke elite vormden, werden deze twee als legitieme partijen of sekten binnen het Jodendom gezien.

Behalve onze uitgangstekst in Galaten 5 komen er nog twee heel nadrukkelijke negatieve uitspraken in het Nieuwe Testament naar voren over sekten of partijen.
1 Corinthe 11:19 Scheuringen moeten er wel onder jullie zijn,
2 Petrus 2:1 Er zullen valse leraars onder jullie komen, die
verderfelijke ketterijen zullen doen binnensluipen,

Naast de, inmiddels, twee bekende weergaven ‘sekten’ en ‘partijen’, komen vanuit deze twee teksten nog twee mogelijke vertalingen van precies hetzelfde woord naar voren, namelijk ‘scheuringen’ en ‘ketterijen’.

Wat was het probleem in Corinthe? Mensen maakten binnen de plaatselijke synagoge van Messias Jezus, die Paulus een plaatselijk lichaam van Christus noemde, aparte groepjes. De één maakte een apart groepje rondom de leer van Paulus. De ander maakte een apart groepje rondom de leer van Apollos. En zo waren er nog meerdere. God zelf had echter de plaatselijke synagoge-lichamen ingesteld.

Het resultaat van het vlees van de mens was dat het geen oog meer voor die plaatselijke eenheid had omdat het binnen die door God ingestelde eenheid eigen groepjes naar hun eigen favoriete leer opbouwde. Hier zie je de reden waarom het als een soort eindresultaat voorkomt binnen de werken van het vlees.

Ook Petrus kaart ditzelfde probleem aan. De leer, die deze leraars brachten, was verderfelijk. Maar het woord dat we zoeken is terug te vinden in die ketterijen. Daar zit in het Grieks namelijk die partijschap in. Ze vormden rondom een favoriete leer eigen groepen, die als het ware als een eigen eenheid gingen optrekken.

Welke eenheid kennen wij momenteel in Gods huishouding van de verborgenheid? Dat is die Nieuwe Mens, dat mondiale verborgen Lichaam van Christus, waarvan Christus het Hoofd is. Hoeveel gelovigen leven concreet binnen die Nieuwe Mens vanuit die werkelijke eenheid?

Dit betekent dat de groep, de kerk, de gemeente, de kring, de samenkomst of hoe men de partij ook noemt waar men zondags of zaterdags naar toe gaat, niet de concrete Gemeente is!!!!
Het is hooguit een middel om elkaar nog eens te ontmoeten en contact te hebben. Als instelling van God of gezaghebbend orgaan stelt het niks voor. Het is Bijbels gezien een partij of sekte.

Hier nog een Genade Knipoogje over dit onderwerp:
Gemeente - kerk, "gemeente", groepje of ontmoeting

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende