U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Gebroken levens, bruikbaar voor de Heer

Ondanks die goede start met genade alleen ontdekken we toch elke keer weer opnieuw dat we die weg van genade alleen opnieuw en opnieuw moeten leren. God werkt met Zijn genade, hoe wij er ook mee omgaan, maar om ervan te genieten moeten we er ook oog voor krijgen. Nou, dat werkte God bij Gideon!
Richteren 7: 2-3 Toen zei Yahweh tegen Gideon: Je hebt teveel mensen bij je, zo geef Ik de Midianieten niet in hun hand; want dan gaat Israël zich tegenover mij op de borst slaan, dan zeggen ze: mijn hand heeft mij verlost! Roep het dus maar uit zodat iedereen het hoort: wie bang is, die mag naar huis! Op die manier sorteerde Gideon hen uit; en van al die mensen keerden twee en twintig duizend man terug, zodat tienduizend overbleven.

Leuk ideetje voor onze minister van defensie. Het was al een aardig begin toen in het nieuws kwam dat slechts één op de tien soldaten een kogel voor zijn geweer had. Maar niemand die blij was dat ze nu op de Heer konden vertrouwen. Nee, dat werd echt als een waarschuwingskogel ervaren.

Als Nederland voor het leger op de Heer zou vertrouwen, dan heeft ook niet echt een Bijbelse grondslag. Dat ligt voor Israël met haar aardse zegeningen anders.

Wat we hier heel duidelijk als les tegenkomen is dat de dienst van God niet een inspanning van de mens is. Maar de mens kon nog altijd het idee hebben dat het wel van hen afhing, ook al waren ze nu nog maar met tienduizend. Herken je het? God gaat door totdat die 300 man overblijft. Zo´n groepje van 300 man haalt het toch niet in zijn hoofd tegen een leger van zo´n 135.000 op te trekken. Nee, dat was nou ook precies de bedoeling. Wij halen het toch ook niet in ons hoofd om een dienst van de Heer zelf te gaan uitoefenen? Dat gaat ons toch ver boven het hoofd? Wat? Pak je het wel zelf op? Als jij het niet doet, dan doet niemand het? Het is een argument, maar of het een goed argument is? Je kan het namelijk niet. Dat was het doorlopend onderwijs van Yahweh aan Gideon. Je kan het niet, dus doe je het ook niet. Yahweh zelf gaat het doen.

Gideon wist dat hij het niet kon.
Richteren 6: 15 Gideon sprak tot hem: Mijn heer, waarmee zal ik Israël verlossen? Kijk nou eens, mijn familie is echt de allerminste in Manasse, en dan ben ik ook nog eens de jongste in mijn vaderlijk huis.
Maar het simpele antwoord was:
Richteren 6: 12 Yahweh is met jou, jij dappere held!

Hoe gaat God die strijd aan? Hoe gaat God te werk? Hoe is Hij met Gideon en dus ook met jou en mij?
Richteren 7: 19 Ze bliezen op de bazuinen, en sloegen de kruiken, die in hun handen waren helemaal kapot.
God laat Zijn woord horen in die bazuinen. Die kruiken spreken van ons als de vaten, waarin God Zijn schat bewaart. Wij willen menselijkerwijs zo graag ons leven in tact houden. We doen er alles aan om gaaf en onaangeroerd door dit leven te wandelen. Maar God gebruikt de beschadigde, de kapotte levens. Daar waar er deuken zijn opgelopen door trauma´s, daar werkt Hij Zijn heerlijkheid, Zijn liefde en Zijn troost. We zijn geschonden in het leven. De één heeft een trauma hieraan, de ander weer een trauma ergens anders aan. Ik las laatst een artikel over de enorme pijn die mensen in de kerk hebben opgelopen als het post traumatisch kerksyndroom. God gebruikt onze geschondenheid om Zijn trouw en zorg kenbaar en voelbaar te maken.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende