U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Gods kracht tot in redding

Romeinen 1: 16 Ik ben niet beschaamd geworden van het goede bericht van Christus; want het is EEN KRACHT VAN GOD tot in redding voor een ieder die gelooft, eerst voor de Jood, maar ook voor de Griek.
“Want het is….”
Dit is de tweede keer dat dit redengevend voegwoord op de proppen komt. “Want” geeft ook hier weer aan waarom Paulus in het voorgaande zo hartstochtelijk er naar verlangd om het Gods blijde bericht aangaande Zijn Zoon met deze Romeinen te delen, maar nu ook waarom dit blijde nieuws Paulus totaal niet beschaamt. De reden is simpelweg omdat het evangelie een kracht van God is. Dat betekent dat op alles wat hoort bij ons oude leven een kracht van God gaat werken.

Dat leven van ons wat altijd zelf iets wil presteren staat misschien wel als een rots in de branding. Het lijkt gewoon niet te kunnen wankelen. We vinden onszelf zelfs een voorbeeld in onze taakopvatting in de gemeente. Maar Gods kracht gaat aan de slag op die rots van eigen prestatie. Je zou het in dat verband wel een vernietigende kracht kunnen noemen. Gods kracht is aan de andere kant echter ook een geweldige opbouwende kracht in jouw leven. Het doel is dat alleen de Zoon van God in jouw en mijn leven openbaar komt. Daartoe dient die kracht van God.
Datgene wat afgebroken wordt door die kracht van God in het evangelie van Gods Zoon wordt getekend in de eerste drie hoofdstukken van de brief aan de Romeinen. In die hoofdstukken wordt die zogenaamde rots van eigen prestatie voor de aandacht gebracht.

Wat doet die kracht Gods met al die geweldige verrichtingen van ons mensen? Die kracht van God van het evangelie is een compleet vernietigende kracht op alle geweldige prestaties van de mens. Er blijft niets over van de mens in Adam. Met ons wettische oog, dat maar wil blijven veroordelen omdat we nou eenmaal denken het zelf wel zo goed te doen, zien we in de komende drie hoofdstukken de door en door verdorven mens, de zogenaamde morele mens en de godsdienstige mens. Als het om eigen prestaties gaat blijkt er nou juist helemaal geen enkel verschilletje te bestaan.

De kracht van het evangelie laat niks van die overduidelijke slechtaards heel.
Die kracht laat ook niks heel van die keurige mens, die zich bijvoorbeeld niet zo in losbandige uitspattingen uitleeft, maar zich echt heel netjes gedraagt.
Die kracht van God laat ook helemaal niks heel van die afgodendienaars, die sektefanaten en als klap op de vuurpijl al die overige vrome mensen, die zich zo goed aan alle christelijke eisen en verplichtingen houden.

Hoezo laat die daar niks van heel? Omdat die mens in Adam met Christus gestorven is en daardoor dus nu feitelijk dood is. Het leven is nu uitsluitend in Christus!
2 Corinthiërs 5:15 We houden het ervoor dat, aangezien één voor allen gestorven is, zij dus allemaal gestorven zijn;

“Gods kracht dat helemaal niks heel laat? Wat een belachelijke voorstelling van zaken!”
O ja? Nee, helemaal niet! Die Kracht van God is in het Grieks namelijk: “Dunamis”. Het evangelie is dus een ‘dunamis’ van God. In ons Nederlands taalgebruik kennen we dit woord ook. Wij hebben namelijk veel woorden in het Nederlands die van dit Griekse woord ‘dunamis’ zijn afgeleid.

Zo is ons woord ‘dynamiet’ hiervan afgeleid. Het evangelie kan je dus het dynamiet van God noemen. Nou, je kan beter niet gaan spelen met dynamiet. Als je dat doet gaat je hele huis eraan. Dat is niet de bedoeling lijkt me zo. Hieraan zie je gelijk dat die kracht een vernietigende uitwerking heeft als je dat dynamiet gaat gebruiken. Zo is het ook in het leven van een gelovige.

Wanneer we in onze eigen kracht actief zijn door te proberen voor onze medemens aardig of vriendelijk te zijn, dan zullen we er vroeg of laat achter komen dat dit helemaal niet lukt. Wij staan nu eenmaal als mens in Adam met de rug naar God toe. Ons leven wordt gekenmerkt door een onafhankelijke houding ten opzichte van God, of we nou godsdienstig zijn of juist helemaal niet. Wij willen onze eigen weg gaan. Dat is wat de Bijbel bedoelt met de term “zondaren”. Een term die we pas voor het eerst in Romeinen 2: 17 tegenkomen, waar we er dan ook dieper op in zullen gaan.

We zijn als mensen in Adam vijanden van God, mensen die misschien helemaal niks van wat voor God dan ook willen weten of juist mensen die zich het vuur uit de sloffen rennen om hun God te behagen. Hoe we ook in het leven staan, in Adam pikken we zijn leiding niet. Maar het merendeel van de mensen wil natuurlijk wel positief in het leven staan. Ze tonen medemenselijkheid of naastenliefde. Er zijn filosofieën en theorieën waar het maatschappelijk leven op gebouwd wordt. Voor elk mens is de insteek natuurlijk weer verschillend. Het kenmerk is echter dat ons leven als mens in Adam gescheiden is van God. Zo’n leven mist dus feitelijk zijn doel. Vroeg of laat kom je er dan achter dat je bestaan in Adam op niets uitloopt.

Het heeft geen zin. Al ren je je rot voor God, vanuit jezelf is daar niet die krachtbron. Dat loopt echt op niks uit. Dat is niet beperkt tot een atheïstisch denkkader. Mensen, die in hun eigen kracht en mogelijkheden bij de zondaarsbank knielen en dagelijks bidden en geestelijk strijden terwijl er geen vertrouwen is dat die kracht van God hen allang in de dood gebracht heeft en dat er geen vertrouwen is dat die kracht van God nu Christus in hen uitwerkt, die mensen handelen en doen nog in alles als mensen in Adam, dus in ongeloof. Dat is in letterlijke zin: Het geen rekening houden met God.

Het maakt toch echt niet uit of mensen in een vrome houding praktisch gezien geen rekening met God houden of dat mensen in de goot liggen en geen rekening met God houden in hun praktisch leven. In praktische zin houden ze beiden geen rekening met God en dat is heel simpelweg zonde. Eigenlijk is zonde het enige wat we God kunnen aanbieden. Ook daar heeft God geen enkele voorkeur.

Nu eens eventjes de praktische kant van deze overdenking. Wat is dan de oplossing voor zo´n leven dat op niks uitloopt? Is de oplossing dan dat we ons leven aan God voorleggen voor een onderhoudsbeurt? Mag Hij dan kijken wat er nog wel deugt? Mag Hij kijken wat er in ons leven nog opgelapt moet worden? Mag Hij kijken wat er nog verbeterd kan worden? Mag Hij ook onderdelen verwisselen omdat het niet meer functioneert? Laten we God toe in ons leven om ons op te knappen, zoals bijvoorbeeld door een keuze voor God te maken of door Hem in ons leven binnen te vragen? Is dat zoals God met ons omgaat? Nee, God grijpt zelf radicaal in. Dat oude leven in Adam is 2.000 jaar terug op het kruis de dood ingegaan en Christus is opgestaan, oftewel ons leven ging op de schroothoop en daar kwam een nieuw leven voor in de plaats en dat gebeurde feitelijk al 2.000 jaar terug. Dat is Paulus blijde bericht.

2 Corinthe 5: 17 Zo is dan wie in Christus is een nieuwe schepping; het oude is voorbijgegaan, zie, het nieuwe is gekomen.
De uitdrukking ‘het oude is voorbij, het is alles nieuw geworden’ is kenmerkend voor de boodschap van Paulus. Het oude, dat is Hein (of jouw naam) als mens in Adam. Het nieuwe, dat is Hein (of jouw naam) in Christus. God lapt ons leven niet op. Hij doet integendeel ons oude leven in de dood. Het heerlijke is dat dit sterven echt 2.000 jaar geleden al heeft plaats gevonden op het kruis. Daar is mijn ‘Ik’ tot een eind gekomen. Had mijn “Ik” in Adam daar toen voor gekozen? Nee, in mijn beleving was er toen zelfs nog helemaal geen Hein. Er was toen dus ook geen Hein die destijds een keuze kon maken. God heeft dit puur in Christus volbracht. Dat is de kracht van het evangelie!

Gods aanpak is prima te vergelijken met hoe je met een huis dat geen goed fundament heeft omgaat. Dat huis zakt langzaamaan helemaal in elkaar. Zo’n huis biedt helemaal geen geborgenheid meer voor mij. Je komt tot de conclusie dat je een nieuw huis moet aanleggen. Dan stop je een paar staven dynamiet onder dat oude huis. Met één grote knal klapt dat huis in elkaar. Dat is ‘dunamis’. God grijpt radicaal in. Het evangelie aangaande Zijn Zoon is een kracht van God. Het oude leven wordt niet opgelapt, maar is in Christus volbrachte werk 2.000 jaar geleden compleet beëindigd. Maar die kracht van God werkt nog veel verder door. Daar gaan we nu naar kijken.

Er is ook een ander woord in onze Nederlandse taal, dat afgeleid is van ditzelfde Griekse woord ‘dunamis’. Als je een fietstocht gaat maken in het donker dan heb je licht nodig. Daarvoor heb je een dynamo op je fiets. Dat is de krachtbron voor het licht op je fiets. Zo is er ook in ons leven een krachtbron gekomen in de Persoon van de Heer Jezus.
Galaten 2:20 ik leef; maar dat ben ik niet meer, maar Christus leeft in mij;
Colossenzen 2:13 God heeft jullie met Christus levend gemaakt,
Colossenzen 3:3 Jouw leven is verborgen met Christus in God.
Colossenzen 3:4 Christus, Die ons leven is,

Dankzij het werk van de opgestane Heer hebben we een krachtbron in ons leven gekregen. De opgestane en verheerlijkte Heer is nu ons Leven en dat werkt Hij nu ook in ons uit. Die krachtbron, die dynamiek, noemen we Gods overvloeiende rijkdommen van genade. Het blijde nieuws aangaande Gods Zoon, zoals Paulus deze brief aan Rome begint, is een kracht van God tot redding. Dat woordje ‘tot’ is eigenlijk ‘tot in’. Het evangelie is dus een kracht tot in jouw persoonlijke redding. Die krachtbron is voor iedereen die gelooft.

Het evangelie is een kracht van God dat al het oude radicaal wegdoet en daarvoor in de plaats jou een compleet nieuw leven geeft. Dat nieuwe leven is Christus Jezus, de Opgestane zelf. Hij gaat Zijn leven als een bron binnen in je werken. Dat blijde nieuws is een kracht van God tot in redding. Dat blijde nieuws gaat uit naar de hele wereld, alle mensen, niemand uitgezonderd. God heeft bij al die mensen in Adam geen enkele voorkeur. Er zijn wel speciale uitverkiezingen tot een bepaalde dienst, maar dat is totaal geen voorkeursbehandeling tot in redding. Al die uitverkiezingen zijn er nou juist om elk schepsel zonder uitzondering te bereiken.

O ja, er is toch wel degelijk voorkeur bij God. Weet je aan Wie God Zijn voorkeur geeft? Dat is aan Zijn Zoon. Het evangelie is aangaande Zijn Zoon. Het onderwerp van het blijde nieuws is Zijn Zoon. Het is Jezus Christus. God volvoert Zijn plannen in Zijn Zoon. God wil Zijn Zoon Jezus Christus in jou en mij tot openbaring brengen. Daartoe was het kruis van Golgotha. Daarvoor heeft Christus de dood overwonnen en verrees Hij uit het graf. Daar is een eind gekomen aan jouw en mijn ik in Adam. Daar was de start van jouw en mijn ik in Christus. Hij is nu ons Leven! Vanuit Hem leven we nu elk moment van de dag. Dat noemen we dan Gods overvloeiende rijkdommen van Zijn genade!

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina //