U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Chaos, wartaal, namelijk "verborgenheden", spreken

1 Corinthiërs 14:2 Wie in een taal spreekt, spreekt niet voor mensen, maar voor God; want niemand verstaat het, maar in de geest spreekt hij “VERBORGENHEDEN” (MUSTERIA).
We zitten nog steeds in hetzelfde onderwerp dat Paulus in 1 Corinthe 12 t/m 14 bespreekt, namelijk het gebruik van de diverse gaven, zoals die binnen het Nieuwe Verbond met Israel in de plaatselijke synagoge gemeenten functioneerden. In deze Bijbeltekst zijn we echter weer bij een andere gave terecht gekomen: “Het spreken in talen”.

Er valt enorm veel te vertellen over deze gave van “Talen”. Dat zou een reeks studies op zich zijn en daar is deze Bijbelstudieserie helemaal niet op gericht. Het is echter juist over het spreken in talen dat Paulus aangeeft dat dit binnen zo´n synagoge-gemeente een spreken in verborgenheden is. Wat zou hij daar nou mee bedoelen? Uiteindelijk denkt vrijwel iedereen dat Paulus er elke keer hetzelfde mee bedoelt. Dus, wat is het?
1 Corinthiërs 14:9-11 Als je door de taal niet meer verstaanbaar spreekt, hoe komt men er dan achter wat je gezegd hebt? Je praat dan in de lucht. Er zijn er wie weet hoeveel soorten stemmen in de wereld en geen daarvan is zonder geluid. Als ik nu de betekenis van het geluid niet ken, dan ben ik voor hem die spreekt een vreemdeling; en hij die spreekt is dan voor mij een vreemdeling.

Hier heb je dus zo´n uitoefening van de gave zoals die onder het Nieuwe Verbond functioneerde. Er wordt wel degelijk een taal gesproken, maar binnen die synagoge-gemeente is die taal volkomen onverstaanbaar. Daarmee is die mooie gave een geklets in de lucht geworden. (Dat “geklets in de lucht” is geen laatdunkend spreken van mij. Dat staat gewoon zo in de tekst). Dan legt Paulus voor hen, die dat misschien nog niet wisten, uit dat er over de hele wereld talen zijn in heel veel verschillende klanken. Maar het probleem, dat hij hier bespreekt, is alleen aanwezig als je die taal niet verstaat, oftewel dat het geluid van die taal geen betekenis voor heeft. Dan sta je als vreemdelingen tegenover elkaar omdat je over en weer wel geluid voortbrengt, maar je verstaat elkaar niet. Dat is heel simpel in hedendaags Nederlands wat Paulus schrijft in deze verzen 9 t/m 11. Zie je dat deze verzen eigenlijk een uitleg zijn van wat dat spreken in verborgenheden inhoudt?

Iemand uit Zweden kan mij een vraag stellen. Daar kan ik ook best wel iets op terugzeggen in het Nederlands. Komt er dan ook nog een Chinees bij staan, die zich met het gesprek bemoeit, dan heb je een gesprek in verborgenheden. (Tenzij natuurlijk dat we allemaal die verschillende talen machtig zijn) Niemand, maar dan ook niemand heeft een flauw idee waar de ander over spreekt. Het is uitsluitend een samengeraapt zooitje geluiden. Een spreken in verborgenheden. Niet dat er hier iets geopenbaard wordt. Nee, door in al die verschillende talen te spreken blijft juist de boodschap, die de ander wilt doorgeven totaal verborgen.

Zo functioneerde blijkbaar die gave van talen binnen het Nieuwe Verbond als men in de synagoge-gemeente gebruik maakte van zo´n gave. Op de Pinksterdag zien we hoe het functioneel gebruikt werd om mensen met een andere taal met de grote daden van God te confronteren. Het was daar functioneel omdat er verstaan werd wat er gesproken was. Maar dat was dan ook buiten de synagoge-gemeenten. Blijkbaar was het een gave die ten dienste stond van de verkondiging van het evangelie.

In mijn vorige studie gaf ik al aan dat alles binnen die synagoge-gemeenten bedoeld was tot stichting.
Romeinen 14:19 Laten we najagen, …wat tot stichting onder elkaar dient.
1 Corinthiërs 14:5 Opdat de Gemeente stichting mag ontvangen.
1 Corinthiërs 14:12 Zoekt dat jullie overvloedig mogen zijn tot stichting van de Gemeente.
1 Corinthiërs 14:26 Laat alles tot stichting geschieden;
Een chaos aan klanken, waarbij je de ander totaal niet meer verstaat, oftewel een spreken in verborgenheden, heeft alle kenmerken van stichting verloren.

1 Corinthiërs 14:2 Wie in een taal spreekt, spreekt niet voor mensen, maar voor God; want niemand verstaat het, maar in de geest spreekt hij “VERBORGENHEDEN” (MUSTERIA).
Vaak is het best wel lastig om te ontdekken of “de geest”, als je het in de Bijbel tegenkomt, of het dan over de Geest van God gaat of dat hier sprake is van de geest van de mens zelf. Het Griekse grondwoord zelf is in beide gevallen hetzelfde en het geeft ook geen andere vervoeging bij de mens of bij God. Je zult dus naar de context moeten kijken, wil je weten over welke geest het gaat. Het gaat hier over een taal, die een mens (zij het een gelovige) spreekt. In deze tekst blijkt ook dat het de bedoeling was om voor mensen te spreken, maar dat die poging op een mislukking uitliep vanwege de chaos aan geluiden, of zoals het in onze tekst staat: “Het Spreken In Verborgenheden”.
1 Corinthe 14: 23 Als de hele gemeente op één plaats samenkomt en allen in talen spreken, en er komen onkundigen of ongelovigen binnen, zullen zij niet zeggen dat jullie wartaal spreken?

Het spreken in verborgenheden, zoals Paulus het hier bedoelt, noemt hij dus ook praten in de lucht en hier noemt hij het nog eens simpelweg het spreken van wartaal. Zou het nou de Heilige Geest zijn, die deze verborgenheden spreekt? Zou het nou de Heilige Geest zijn, die maar wat in de lucht praat? Zou het de Heilige Geest zijn die complete wartaal voortbrengt?

Toch zijn er genoeg gelovigen zo gigantisch geestelijk dat je hier niet zomaar de Heilige Geest mag wegzetten. Die Geest werkt toch zeker het bovennatuurlijke spreken in verborgenheden uit? Dat is toch zeker een gave van God, zoals die in het vorige Hoofdstuk vers 2 beschreven staat?

De vraag is dus of een chaotische verwarring een gave van God is, of wartaal een gave van God is? Kan dan echt zo´n spreken in verborgenheden een gave van God zijn? O ja, in het rijtje hierboven over dat alles tot stichting diende te verlopen heb ik de tekst die volgt op dat spreken in verborgenheden even overgeslagen. Hier komt die:
1 Corinthiërs 14:3 Wie profeteert, spreekt voor de mensen tot stichting,.
Dat was Paulus antwoord op dat spreken in verborgenheden, oftewel: Dat was verre van stichtend. Logisch, het was chaos, wartaal en dus niet die specifieke gave van God uit het voorgaande hoofdstuk.

Je hebt dus die uitleggers, die overtuigend verklaren dat alle verborgenheden, die Paulus aandraagt in zijn brieven, één geheel vormen en uiteindelijk ondergebracht dienen te worden in de verborgenheid van die ene nieuwe mens, het lichaam van Christus. Ik heb de diverse studieboekjes van hen erop nageslagen. Deze tekst wordt er nooit bij aangehaald. Die lijkt bij hen toch een beetje verdwaald te zijn. Tja, ik ken dat probleem wel. Ik heb ook soms dat ik een bepaalde richting op denk, maar dan zit er nog één en soms zelfs nog een tweede Bijbeltekst dwars op mijn gedachtegang. Ik heb dan altijd het probleem dat ik zo´n tekst dan toch niet weg kan laten. Mijn leer is dan de volgende: Ik zeg dan dat ik het gewoon niet weet, want die nare tekst die me vloert is ook door God geïnspireerd. Mijn conclusie is dan vaak: Ik weet gewoon een heleboel niet.

Dit onderwerp van al die verschillende verborgenheden en die ene verborgenheid betreffende de nieuwe mens, het lichaam van Christus, waarvan Christus het Hoofd is, is nou juist één van de eerste zaken die me in de negentiger jaren, toen ik de Bijbel uitsluitend nog maar letterlijk ging nemen, duidelijk werd. Ik dacht eerst dat ik echt gek was geworden omdat niemand in mijn omgeving dat in de Bijbel las. Gelukkig was er een broeder die me op de verschrikkelijke dwaling wees, die ik volgde en dat ik echt met die en met die moest breken omdat het anders nooit meer goed zou komen. Hij noemde namen die mij totaal vreemd waren en die ik dus ging opzoeken. (Die broeder kende me ondanks 15 jaar intens contact duidelijk niet, anders had die mijn eigenwijsheid wel gekend) Ik kwam dus bij die mensen achter die namen. Een feest van herkenning. Ik was niet de enige die de Bijbel letterlijk nam en dus tot zulke vreemde conclusies kwam.

Nu geniet ik van moment tot moment van Gods overvloeiende rijkdommen van genade voor een ieder. Dat genieten gaat door in voor of tegenspoed omdat het nu niet meer van mij afhangt, maar ik in alles terugval op mijn Heer en mijn God. Wat een feest en wat een voorrecht deel te mogen uitmaken van die nieuwe mens, het lichaam van Christus, waarvan Christus het Hoofd is.

Heb jij je misschien wel eens afgevraagd waarom ik telkens zo´n lange uitdrukking gebruik?:
“De Gemeente, De Nieuwe Mens, Het Lichaam Van Christus, Waarvan Christus Het Hoofd Is.”
Dan heb je nog wat om naar uit te zien totdat we eenmaal Efeze en Colosse bespreken. Maar voor die tijd komen nog diverse andere verborgenheden langs.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina //Volgende