U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Nieuwe Verbond t/o Nieuwe Mens

In de komende studies gaan we nog wat meer opvallende verschillen tussen het lichaam van Christus en Gods handelen in de tijd van Handelingen opsommen. Binnen het lichaam van Christus is elk onderscheid tussen Jood & Heiden weg. Men is zelfs geen Jood of Heiden meer. Heel de handelingenperiode daarentegen is juist het onderscheid tussen Jood en Heiden kenmerkend en de Jood staat als Israeliet op de eerste plaats bij God. Noem ik dit opvallend? Ja, als je de Bijbel letterlijk neemt is het heel opvallend, maar ik kan me zo levendig indenken dat het jou helemaal niet opvalt. Mij viel het ook tientallen jaren als gelovige totaal niet op.

Paulus spreekt over een nu geopenbaarde verborgenheid
Efeziërs 3:3 Aan mij (Paulus) is door openbaring (APOCALUPSIN) de “VERBORGENHEiD” (MUSTERION) bekend gemaakt, zoals ik hiervoor (hoofdstuk 2) in het kort geschreven heb.

Gigantisch ongekend dat het onderscheid tussen Jood en Heiden helemaal zou wegvallen. Daar is niks van terug te vinden in de profetie. Daar is niks van terug te vinden in de Evangeliën. Daar is niks van terug te vinden in heel het boek de Handelingen. Daar is zelfs niks van terug te vinden in de vroege bediening van Paulus. Eigenlijk is het alleen maar terug te vinden in de twee brieven Efeze en Colosse, waarin Paulus spreekt over een verborgenheid die hem toen pas geopenbaard was.

Jood en Heiden? Welke positie? De profetie barst zowat uit haar voegen over de toekomst van het volk Israel! Daar hebben we toch geen aparte openbaring van een verborgenheid voor nodig?”
Inderdaad! Zolang er specifiek gesproken wordt over Joden, over Israel, over Juda, over Efraïm, over de zonen Israels en ook nog eens specifiek over de toekomst van de heidenvolkeren, dan zijn we op het aardse terrein van Gods verbond (oud/nieuw). De positie van Jood en Heiden nu binnen het lichaam van Christus is dat het Jood en Heiden zijn opgehouden heeft en dat er nu nog slechts sprake is van die eenheid van het lichaam van Christus, waarvan Christus het Hoofd is: De gemeente, Gods maaksel, de nieuwe mens.

Voor die nieuwe mens gaan we weer even terug naar het Bijbelgedeelte Efeze 2: 11-16, waar Paulus bij zijn spreken over die geopenbaarde verborgenheid naar terug verwijst. Wat komen we daarin tegen?
Die beiden (Jood en Heiden) zijn één gemaakt …. die twee (Jood en Heiden) zijn in Zichzelf tot één nieuwe mens (lichaam van Christus) geschapen, …. die beiden (Jood en Heiden) zijn in één lichaam met God verzoend.

Als Paulus Jood en Heiden bedoelt in dit gedeelte, dan spreekt hij over “die beiden”, “die twee” en dan nog eens “die beiden”. Geen woord over “Jood” en “Heiden”, terwijl hij wel over hen schrijft. De hele Handelingenperiode was Israel de bevoorrechte bevolkingsgroep en de Heidenen konden van veraf door het geloof, dat God hen gaf, ietsje dichterbij komen. Hier heeft Paulus die twee genomen en hen beiden op dezelfde basis geplaatst. Wat een vernedering op zich al voor de Jood! Wat een verhoging op zich al voor de Heiden. Helemaal een gelijkheid: “Die Twee” en “Beiden”. En daar staat Paulus eerste dienst als diaken van het Nieuwe Verbond radicaal tegenover.
2 Corinthiërs 3:6 God heeft ons bekwaam gemaakt als dienaars van het nieuwe verbond,

Was Paulus dienst van het nieuwe verbond overeenkomstig die gelijkstelling van Jood en Heiden binnen die nieuwe mens? Totaal niet!
Romeinen 1: 16 Het evangelie is Gods kracht tot in het redden van iedereen die gelooft, EERST VOOR DE JOOD, en ook voor de Griek.
Nee, er was onder Paulus dienst van het nieuwe verbond de bevoorrechte plek voor de Jood.

In heel Paulus eerste dienst geldt op elk vlak die voorkeur voor de Jood.
Romeinen 2: 9-10 Verdrukking en benauwdheid over elke ziel van een mens die het kwade werkt, EERST VOOR DE JOOD en ook van de Griek; maar heerlijkheid, eer en vrede voor een ieder die het goede werkt, EERST VOOR DE JOOD en ook voor de Griek;
Dit is een totaal andere verhouding dan binnen de gemeente, het lichaam van Christus.

Waarom is er in Paulus eerste dienst die voorrangspositie voor Israel? Omdat Israel in de handelingentijd nog altijd centraal stond.
Handelingen 3: 25-26 Jullie zijn de zonen van de profeten en van het verbond dat God met onze vaderen gemaakt heeft, toen hij tegen Abraham zei: ‘En in jouw nageslacht zullen alle geslachten van de aarde gezegend worden.’ God heeft, na Zijn Knecht te hebben opgewekt, Hem EERST NAAR JULLIE (ISRAEL) TOE gezonden, om jullie te zegenen, doordat Hij een ieder van jullie afbrengt van je boosheden.
De opgestane Heer was er tijdens de handelingenperiode dus in eerste instantie voor Israel. Heel iets anders dan dit opgaan van beiden (Jood & Heiden) in die nieuwe mens.

Die uitzonderlijke voorrangspositie bleef, geheel volgens de geopenbaarde Oud Testamentische profetieën, in heel Handelingen voor Israel gelden.
Handelingen 11: 19 Zij die verstrooid waren door de verdrukking die wegens Stéfanus had plaats gevonden, gingen het land door tot Fenicië en Cyprus en Antiochië toe en spraken TOT NIEMAND het woord DAN ALLEEN TOT DE JODEN.

Opvallend is dat ook als Paulus dienst als apostel van de heidenen start die voorrangspositie een geldende factor blijft en de indeling Jood en Heiden zich voortzet. Het hele idee van Jood en Heiden speelt niet in de nieuwe mens (Beiden/die twee).
Handelingen 13:46 Paulus en Barnabas zeiden vrijmoedig: Het was nodig, dat EERST TOT JULLIE (ISRAEL) het woord van God gesproken werd; maar nu jullie het van je stoten en jezelf het leven van de aioon niet waardig oordelen, zie, nu wenden wij ons tot de volken.

Paulus ging dus naar de volken. Waar ging Paulus telkens het eerst naartoe om het evangelie te verkondigen?
Handelingen 13: 13-14 Paulus en die met hem waren …….. kwamen te Antiochië in Pisidië; en op de sabbatdag gingen zij IN DE SYNAGOGE en namen plaats.
Handelingen 14:1 Het gebeurde te Iconium, dat zij samen
IN DE SYNAGOGE VAN DE JODEN gingen en zo spraken, dat een grote menigte, zowel van Joden als van Grieken, geloofde.
Handelingen 17:1 Zij kwamen in Thessalonika aan, waar
DE SYNAGOGE VAN DE JODEN was.
Handelingen 17:10 Paulus en Silas, die, toen zij daar gekomen waren,
NAAR DE SYNAGOGE VAN DE JODEN gingen.
Handelingen 17:17 Hij onderhield zich dan
IN DE SYNAGOGE met de Joden en met de godsdienstigen,
Handelingen 18:4 hij sprak elke sabbat
IN DE SYNAGOGE en overtuigde Joden en Grieken.
Handelingen 18:19 Hij
(Paulus) ging zelf NAAR DE SYNAGOGE en onderhield zich met de Joden.
Handelingen 19:8 hij ging
IN DE SYNAGOGE en sprak vrijmoedig en hij onderhield zich drie maanden lang met hen om hen te overtuigen betreffende de dingen van het koninkrijk van God.

De plaatsen waar geen synagoge, maar een joodse gebedsplaats was, die heb ik maar eventjes overgeslagen. Het beginsel van voorrang voor de Jood bleef Paulus ook na zijn roeping voor de heidenen eerbiedigen. Hij handelde niet alsof hij al een nieuwe mens vormde. Hij handelde in overeenstemming met de geopenbaarde, bekende profetieën betreffende Israel en de heidenvolkeren. (Tussen haakjes: Wij zouden de grote groep bekeerlingen uit Israel zonder meer een opwekking genoemd hebben naar de hedendaagse evangelische maatstaven. Zovelen kwamen er tot geloof onder Israel. De reden waarom er toch takken uit die edele olijfboom gerukt werden en er onedele enten ingebracht werden is omdat niet heel Israel op dat moment tot geloof is gekomen.)

Binnen het lichaam van Christus, waarvan Christus het Hoofd is, zijn beiden, oftewel de twee, tot één nieuwe mens samengebracht. Geen enkel onderscheid meer. Geen prioriteit meer. Zelfs geen duiding meer, alleen nog “Beiden” of “Die Twee”. En zelfs die twee zijn geen twee gebleven, maar één geworden: Eén nieuwe mens!

Wat een verschil met Paulus dienst zoals het tot en met het allerlaatste vers van het boek Handelingen verliep. Wat is bijvoorbeeld de huidige relatie van ons als gelovigen tot de wet?
Efeze 2: 14-15 Hij (Christus Jezus) is onze vrede, die beiden heeft tot één gemaakt, en heeft afgebroken de scheidsmuur, die daartussen was, toen Hij in Zijn vlees de vijandschap, de wet van de geboden, die in inzettingen bestaat, te niet gedaan had,
Colossenzen 2:14 Christus heeft het handschrift uitgewist, dat tegen ons getuigde, dat in inzettingen bestond, en tegen ons was, Hij heeft het uit de weg geruimd door het aan het kruis te hechten,
Voor ons als die eenheid van het lichaam van Christus bestaat die wet helemaal niet. Die wet is NADA voor ons, niks!
De wet is namelijk afgebroken, zegt Paulus.
De wet is namelijk te niet gedaan, zegt Paulus.
De wet is namelijk uitgewist, zegt Paulus.
De wet is namelijk uit de weg geruimd, zegt Paulus.

Wij als eenheid in Christus zijn dan ook het lichaam van Christus, die nieuwe mens! We zijn niet Jood en we zijn niet Heiden. Wat er met die twee, of die beiden gebeurd is, dat is verleden tijd. De eenheid van het lichaam van Christus is het heden. Maar dat is zo totaal anders onder Paulus eerste dienst als diaken van het nieuwe verbond.

Toen Paulus dit schreef van die tussenmuur, die scheiding maakte, toen konden enthousiaste, ijverige Joden hem zo aan de hand meetronen naar de tempel om hem die scheidsmuur aan te wijzen, die nog recht overeind stond. Voor de aarde stond die scheidsmuur nog recht overeind. Hij zou wel vallen. De hele tempel zou vallen. In het jaar 70 zou Jeruzalem, en daarmee ook de tempel, vallen. Maar dat was voor de aarde nog toekomst. Ik schrijf expres “voor de aarde”. Onze positie, onze zegen, onze wandel en onze taak is namelijk hemels. Daar hadden we eerder al bij stil gestaan.

Tot en met het eind van Handelingen stond die scheidsmuur dan ook pal overeind. Toen was Paulus echter nog diaken van het nieuwe verbond (een aards verbond).
Handelingen 18:18 Paulus had in Kenchrea zijn hoofd laten scheren, want hij had een gelofte gedaan.
Handelingen 21:23-26 Doe dan wat wij u zeggen: Wij hebben vier mannen die een gelofte gedaan hebben. Neem hen mee en reinig je met hen en draag de kosten voor hen, opdat zij zich het hoofd kunnen laten scheren; dan zullen allen weten, dat er niets waar is van wat er over jou bericht is; maar dat je ook zelf in je wandel de wet onderhoudt. Maar wat de gelovigen uit de heidenvolken betreft; wij hebben geschreven en besloten, dat zij niets dergelijks moesten onderhouden, dan dat zij zich wachten voor wat aan de afgoden geofferd is, voor het bloed, voor het verstikte en voor de hoererij. Toen nam Paulus de mannen mee en na zich de volgende dag gereinigd te hebben, ging hij met hen in de tempel en kondigde de vervulling van de dagen der reiniging aan, namelijk als voor een ieder van hen het offer gebracht was.

In Handelingen 15 had men vergaderd over het onderscheid tussen Jood en Heiden. Daar heb je de functie van die kenmerkende scheidsmuur tussen Jood en Heiden. Hier in het bovenstaande vers Handelingen 21: 25 zien we dat Paulus zich houdt aan hoe hij met de gelovigen uit de heidenvolken omgaat. Heel anders als waar hijzelf als Jood onder het nieuwe verbond onder stond. Dat blijkt overduidelijk uit de rest van deze verzen.

Weet je, ik heb zelf oprecht verkondigd dat Paulus hier de mist inging. Paulus zou in dit gedeelte een zootje aan het huichelen geweest zijn om de Joden tegemoet te komen. (Paulus was toch zeker niet onder de wet?) Onderhand zou hij over vrijheid in Christus geschreven hebben. Dat is pure Bijbelkritiek, die ik destijds spuide. Zover kom je als je jouw eigen leer boven Gods Woord stelt. (Hier was mijn eigen leer de gedachte dat Hij in Handelingen al de dienst voor die nieuwe mens had. Dan moet je de rest aanpassen. Wat is letterlijk Bijbellezen een stuk simpeler!)

Met het zicht op het verschil is het ook zo vanzelfsprekend wat je zo ongeveer tegen het eind van Handelingen leest.
Handelingen 21:20 Zij, dat gehoord hebbende, loofden de Heer, en zeiden: Jullie zien wel, broeder, hoeveel tienduizenden Joden er zijn, die nu geloven; en zij zijn allen ijveraars van de wet.

Natuurlijk zijn het ijveraars van de wet. Zij zijn Jood. Ze kennen hun Messias. Ze hebben een relatie met God. Ze staan dus onder het nieuwe verbond. Dus is de wet in hun binnenste. Voor ons als gelovigen in de nieuwe mens is de wet echter afgebroken, te niet gedaan, uitgewist en uit de weg geruimd, zegt Paulus. Een onoverbrugbaar verschil, die twee bedieningen van Paulus.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende