U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Herkenbare gelovigen?

Galaten 5:22 De vrucht van de Geest is liefde,
Efeziërs 5:2 Wandelt in de liefde; zoals Christus ons heeft liefgehad en zichzelf voor ons overgegeven heeft.
1 Thessalonicenzen 3:12 De Heer doet jullie toenemen en overvloedig zijn in liefde naar elkaar toe en echt naar iedereen,
1 Thessalonicenzen 4:9 Jullie zijn al door God onderwezen om elkaar lief te hebben;
1 Johannes 4:7 De liefde is uit God; Iedereen die liefheeft is uit God geboren en kent God.

Tja, wat zegt Paulus over de liefde? Het is geen eigen werk. De Heer werkt dat in jou en mij. God heeft ons daar zelf in onderwezen. Het is de vrucht van Zijn Geest. Dus: Waar herkent men ons, de gelovigen, aan?

Best leuk om daar eens over door te denken: Hoe komen mensen op de werkvloer er achter of er gelovigen onder hun collega’s zitten? Wat zou voor hen een aanwijzing kunnen zijn?

Misschien zit er eentje tussen de medewerkers, die zijn collega’s telkens duidelijk maakt dat ze echt nergens voor deugen, dat ze echt nooit de morele grens zullen weten te halen. Ja, die medewerker laat nog wel weten dat er een kleine uitweg is, namelijk als hij of zij zich laat overhalen tot het dragen van een heel specifieke kerkelijke merknaam binnen het christendom, namelijk die van zijn denominatie. Komen ze er zo achter wie de gelovigen zijn?

Nou, misschien zit het toch anders. In een winkel komt men onder het personeel opeens iemand tegen die iedereen telkens weet te overtroeven met zijn inzicht in het Woord van God, de Bijbel. Je bent nog maar net begonnen met iets prettigs te vertellen of daar worden de bewijsteksten afgeschoten tegen het geheel van je verhaal als uit een volautomatisch machinegeweer. Jazeker, die persoon staat voor zijn waarheid! Komen ze er zo misschien achter wie de gelovigen zijn?

Maar hoe herkent men dan de gelovige? Zal men dan overtuigd worden van iemands geloof doordat men de ernstige ontsporing van de hedendaagse maatschappij aantoont, waarbij men allerlei wereldse en religieuze instanties aanwijst als vervullingen van Bijbelse profetieën? Komt men inderdaad opeens tot besef dat dit echt gelovigen zijn omdat men de ene keer Obama aanwijst als de antichrist, waarna men vervolgens Trump daartoe bevordert? Is dat de manier waarop men er achter komt wie de gelovigen zijn?

Er moet toch iets anders spelen om erachter te komen! Zo is er bijvoorbeeld even een half uurtje schaften in de fabriek en daar ontdekt men dan ineens een collega met de handen uitgestrekt ten hemel allerlei wartaal uitkramen, zoals “Achwattabella, nogogetoges, idemewietus, uitentuiteris”. Men vraagt deze collega naar de oorzaak van deze aanval, waarna hij al klappend in de handen een vreemde regendans begint. “Ja”, zegt hij dan opeens heel verstaanbaar, “dit geweldig fenomeen “Glossalie” ontstaat heel spontaan als een werking van de Geest.” Verdwaasd kijken zijn collega’s hem aan. Komt men er wellicht zo achter wie de gelovigen zijn?

Je zou denken dat als er op een werkplek al gelijk meerdere gelovigen aanwezig zijn, men toch behoorlijk wat sneller die gelovigen zou ontdekken. Maar is dat ook zo? Wat dacht je van de veroordelingen over en weer van het niet hebben van de juiste leer of de beste inzichten of het gaan naar de verkeerde groepering. Ja, daar zijn we heel makkelijk toe in staat dankzij het feit dat er binnen het christendom alleen al meer dan 30.000 verschillende stromingen, oftewel kerkdenominaties, bestaan. Als ongelovige zit je dan toevallig op de werkvloer tussen deze betweters en je krijgt zelfs het advies toegefluisterd “Met die kan je beter niet omgaan. Die heeft ketterse gedachten”. Zou dat dan de manier zijn waarop men erachter komt wie de gelovigen zijn?

Er zijn methodes, die uiterst handig zijn om ongelovigen nog meer in verwarring te brengen over wie de gelovigen zijn. Je zou bijvoorbeeld op het kantoor, waar je werkt, met namen en titels kunnen gaan strooien zoals “heidenen”, “verlorenen”, of het enorm populaire zelfstandige naamwoord “de wereld”. Je hoeft er alleen maar een heel vies gezicht bij te trekken en de beschuldiging komt puur radicaal binnen. En? Heeft men daardoor ook ontdekt wie de gelovigen zijn?

Daar waar de ongelovige wereld dit soort activiteiten bij de gelovigen hebben leren kennen, daar heeft die ongelovige wereld ook een bepaalde indruk van de god van die gelovigen gekregen. Vanzelfsprekend dat men zich daar verre van probeert te houden en geen contact mee zoekt. Die ongelovigen zijn niet tegen God. Absoluut niet! Die zijn ze namelijk nog nooit tegen gekomen. Maar wel die superieure god, door mensen gemaakt, die door zijn zelfingenomenheid hen uitsluit.

Die heidenen, die verlorenen, die wereld, het is nou juist allemaal datgene waar Gods liefde overweldigend over wordt uitgestort. Dat schenen die bovenstaande “gelovigen” niet door te hebben. Gods liefde bracht Christus naar deze wereld, ja de wereld. Voor die wereld is Christus de dood ingegaan en heeft het overwonnen. Het is niet die God, die zich in Christus Jezus aan ons heeft geopenbaard, die waarschuwingen rondstrooit als “Zorg dat Ik niet beneden hoef te komen!”.

God heeft niets met die angstreligie. God heeft niets met al die superieure voorbeelden van godsdienst, die we hierboven achter elkaar tegenkwamen. Belachelijk om te denken dat het eng is als God zou afdalen naar ons niveau! God heeft dat in Zijn Zoon Christus Jezus namelijk allang gedaan. Dat is juist goed nieuws, oftewel evangelie!

Daar waar een groepering mensen manipuleert door hen te laten geloven dat je jezelf geestelijk opwaardeert door het innemen van hun pilletjes en drankjes (natuurlijk onder de benaming van god en jezus), daar heb je helemaal niks van die liefde van God, die volgens bovenstaande teksten zo kenmerkend is voor een leven van genade. Dat is nou religie, oftewel godsdienst! Dood, wel vroom, maar vroom dood. Onze menselijke prestatie voor god heeft dan de plek ingenomen van genade.

Genade is Gods liefde en Zijn liefde alleen, die ons nou juist uit de gebondenheid van de godsdienst bevrijdt. Ons oordeel, onze beschimping, onze smaad, onze hekeling en onze kritiek op andersdenkenden en anders-gaanden herkennen we dan opeens als de symptomen van die godsdienstige slavernij. We ontdekken dan het contact met God, die God zelf in Zijn Zoon Christus Jezus allang gelegd had. En let op! Die vrijheid in Christus doet ons dan ook het contact met die medemens ontdekken, die wij heel vroom zo gigantisch hebben bekritiseerd en beschimpt. Dat alles zat allang inbegrepen in Gods verzoenend werk in Zijn Zoon.

Verbonden met God. Christus ons Leven. Gods Geest, die dat Leven in ons uitwerkt. Het resultaat? Die vrucht van de Geest: Liefde. Is daar inspanning van onze kant voor nodig om collega’s daar op te wijzen? Nee, het is God zelf, die zowel het willen als het werken in ons werkt. Wat een genade!

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende