U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Spreker in zijn blootje

De zangleider van de dienst riep me naar voren om het Woord door te geven. Hij bleef nog even naast me staan om een zegen te vragen over de woorden, die ik zou uitspreken, een gewoonte die in diverse gemeenten heel normaal blijkt.

Natuurlijk probeer ik zo serieus mogelijk mee te gaan in zo´n heilig moment, maar tijdens het lange gebed voelde ik, zelfs met mijn ogen gesloten al, dat er iets gaande was aan mijn mouw. Omdat het toch wat fris aan mijn arm begon te worden hield ik het na 5 minuten gebed niet meer en gluurde door mijn oogharen naar mijn rechterarm. Mijn mouw bleek verdwenen! De zangleider stond een hele kluwen draad in zijn hand steeds verder op te rollen, onderhand de diepste uitspraken over mijn hoofd uitstortend.

Je zult wellicht begrijpen dat ik deze ellenlange smeekbede toch maar onderbrak. Bij het opengaan van de ogen ging er een schok door de gemeente. Daar stond ik met ontblote rechterarm, waarbij duidelijk ook al een start gemaakt was aan de okselpartij. Het borstgedeelte stond er aan te komen.

“Jaap! Wat maak je me nou?”, schreeuwde ik, nou niet echt heel erg plechtig meer, naar de zangleider. “Je laat me toch zeker niet in mijn blootje spreken over ons bekleed zijn in Christus?” Jaap had nu ook zijn ogen open gedaan en ontdekte nu zelf ook wat hij had aangericht. Hij zocht mijn ogen, maar ontweek ze ook gelijk weer. “Er ehhhh, er zat een irritant zwart draadje los aan je shirt.” Hij wees naar mijn rechterpols, wat nu heel doeltreffend ontdaan was van een irritant zwart draadje. Ik keek nu ook naar mijn rechterpols en ik begreep er wel iets van, maar ik vroeg me af of ik echt dankbaar moest zijn.

Nee, nee, nee, jullie hebben niks gemist. Ik kan me voorstellen dat dit wel weer eens een frisse afwisseling zou zijn op al die stevige studies, die je elke zondag over je heen krijgt, maar nee, dit is nooit gebeurd. Dit komt weer uit dat belachelijke brein van Hein.

Een zwart, irritant draadje. Tja. Dat zwarte irritante draadje zat vanzelfsprekend door heel het patroon van het cowboyhemd, dat ik nu eenmaal zondags draag. Het draadje weghalen zou eigenlijk betekenen dat er geen hemd overbleef. Ons leven kent heel wat zwarte draadjes. Irritante draadjes. Het lijkt ons leven te verknallen, te vergallen. We willen het weg hebben. We bidden ervoor en God neemt het niet eens weg!!! Het zwarte irritante draadje zit door ons leven verweven tot één geheel.
Romeinen 8: 28 God doet alle dingen samenwerken tot in het goede.

God neemt het prachtige in ons leven, samen met het alledaagse in ons leven en ook samen met al het zwarte, donkere, dreigende, rottige, smerige en pijnlijke in ons leven. Al die ingrediënten voegt Hij samen om gezamenlijk te werken tot in het goede. God heeft de allerbeste plannen met jou en met jou en met jou. Daarvoor gebruikt Hij de goede zaken, maar ook de rottige zaken in je leven voor. Het zwarte, irritante draadje zit door het hele hemd verweven. Maar God werkt uit dat nou juist daardoor Zijn genade verheerlijkt wordt in jouw leven. Hij laat in jouw leven alles samenwerken tot in het goede.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende