U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Depressie

1/ Wees nou eens niet zo depressief!
2/ Had je maar het geloof als een mosterdzaadje, dan zou je niet zo depressief zijn!
3/ Die demon van depressie moet eruit!
4/ Stop met die zonde van depressie!
5/ Belijdt je depressie bij de Heer en dan zal je vrij zijn.
6/ Je depressie is ongehoorzaamheid aan God!

Een greep uit een wandeling door christelijke website met het thema “Depressie”. Het vuur van ondraaglijke pijn trekt al zijn zware wissel op de mens met depressie en hier wordt vanuit christelijke bewogenheid (?) en compassie (?) nog eens benzine op dat vuur gegooid.

Een afwijzing van dergelijke bovenstaande zogenaamd christelijke handreikingen wordt als een bewuste keuze gezien om je in je ellende rond te wentelen. Waar de depressieve medemens dus juist de troost bij anderen zoekt is er bij die anderen (die je voor het gemak de kerk of gemeente zou kunnen noemen) juist sprake van een zich van die zwelger in ellende terugtrekken.
Psalmen 31: 13 Ik ben in hun hart vergeten gelijk een dode, ik ben geworden als een gebroken vat.

Hier zien we hoe we er als mens mee omgaan (ook in de kerk/gemeente). Eigenlijk is het een kwestie van afschrijven als een dode. Dat bedoelt David als hij schrijft “Ik ben in hun hart vergeten gelijk een dode”. Als ik dan wel eens verklap dat ik heel, heel erg vaak diep depressief ben, ook als evangelist, dan krijg ik nog wel eens te horen dat ik toch wel blij overkom. Tja, dat doet zo´n gemeenschap, waar je vergeten wordt als een dode wanneer je een keertje het masker vergeet, met je.

Ik bedoel bovenstaande niet als een aanklacht. Ik heb helaas geleerd om in de christelijke scene dat masker op te hebben. Dat functioneert het beste, ook al wakkert dit het vuurtje dat binnen in me woedt ook verder aan. Je wenst nou eenmaal die afwijzing niet, die wel plaats vindt bij openheid, omdat de ander nou eenmaal ook gewoon mens is.
Psalmen 31: 13 Ik ben in hun hart vergeten gelijk een dode, ik ben geworden als een gebroken vat.

Ik ga niet opnieuw diepgaand op dat gebroken vat in. Maar ik wil er nog iets over kwijt.
Psalmen 31: 13 Ik ben geworden als een gebroken vat.
Dat is de clou. Het licht in jou en mij komt niet openbaar als ons vat, ons mens zijn, niet gebroken is. God gebruikt de mens niet in zijn menselijke sterkte en kracht in zijn menselijke superioriteit en perfectie. God gebruikt de gebroken mens, de zwakke mens, om Zijn goddelijke kracht volledig in tot uiting te laten komen (Dat licht in het vat). God werkt in genade en dat proef je het sterkst als gebroken vat.

Vind ik het helemaal te gek om een gebroken vat te zijn? Laat ik maar eerlijk zeggen dat ik het God vaak luidkeels in Zijn gezicht smijt. “Ik mot het niet! Ik wil het niet!” Wat eigenlijk iedereen als mens denkt, namelijk dat hij/zij juist zoveel kan betekenen als hij/zij maar krachtig en sterk is, die idiote gedachte leeft bij mij ook vaak. Maar God gebruikt het slappe vaatdoek zijn van mij en van jou. Hij werkt Zijn kracht in jouw gebroken vat. Hij gebruikt mijn aandoening, met die depressie daaraan verbonden, om tot Zijn heerlijk doel van liefde en genade te komen. In alles komt Gods overvloeiende rijkdom van genade weer naar voren, ook in jouw depressie.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende