U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Dogmatische groepjes

Broeder Klaassen sprak velen aan. Een manier van Bijbeluitleg die iedereen kon volgen. De moeilijkste onderwerpen werden kristalhelder als hij een avond studie gaf. Iedereen kon ook echt met al zijn of haar vragen daar terecht. Jan wist ook niet altijd overal een antwoord op, maar hij zag het als een sterke trigger om er weer eens samen verder in te duiken. Hoe vaak Jan ook aangaf dat hij van zichzelf geen enkel gezag had en hoezeer hij er ook op wees dat iedereen hem moest controleren in Gods Woord zelf of de lijnen die hij neerlegde ook klopten met dat Woord, toch begon het al tijdens zijn leven dat evangelische gelovigen afgemeten werden naar de uitspraken van broeder Klaassen. Wanneer iemand iets in de Schrift ontdekte dan was al snel de definitieve weerlegging dat Jan dit zo niet leert, wat later veranderde in “leerde”. De nieuwe ontdekking in Gods Woord kon daarmee het evangelische graf in.

Diverse kringen begonnen al “Klaassen” boekjes te gebruiken voor Bijbelstudie-avonden. Die avonden werd de Bijbel ook wel meegenomen. Dat maakte het makkelijker de teksten, die in die boekjes geciteerd werden samen te lezen. Er waren helaas ook altijd lastige buitenstaanders, die een enkel keertje meekwamen naar zo´n avond, en die zomaar vragen gingen stellen. Vanzelfsprekend waren die avonden daar helemaal niet voor. Er werd dan ook telkens eerbiedige stilte gevraagd voor de verhelderende uitleg van broeder Jan. Die buitenstaanders bleken ook nooit echt met de Heer te willen leven aangezien ze daarna niet meer naar zo´n avond kwamen. De hechte studiegenoten waren maar wat blij met hun groepje. “Wij zien het toch wel juist. Hopelijk gaan bij de anderen de ogen ook eenmaal open.” Men was gelukkig met het eigen dogma.

Broeder Klaassen hield er altijd van zijn studies met Kees en alleman simpelweg in zijn huiskamer te houden. De hond, waar Jan echt dol op was, liep dan altijd gewoon vrij rond door de kamer en iedereen vond dat wel iets hebben. Er kwamen echter steeds meer gelovigen die het lastig vonden dat ze zo door dat speelse beest werden afgeleid. Dus werd poedel Robby die uurtjes dan maar eventjes in een apart kamertje geplaatst.

Het overlijden van Jan Klaassen kwam voor iedereen als een schok en de uitvaart was dan ook overweldigend. Uit het hele land kwamen de fans (ik de bedoel de gelovigen die veel uitspraken van hem geleerd hebben) dan ook massaal op de begrafenis. Vrijwel iedereen (een enkele lastpak, die genoeg aan het Woord van God had, daargelaten) vond dat men de studies van Jan niet zomaar kon stilzetten. Zo hebben de “Klaassen” boekenstudies heel evangelisch Nederland veroverd.

Boekenstudies in de traditionele kerken. Boekenstudies bij de Baptisten. Boekenstudies bij de Vol Evangelischen. Boekenstudies bij de Vrij Evangelischen. Boekenstudies in kringen en groepen.

Weten jullie nog hoe gezegend die avonden bij broeder Klaassen waren?”, was de algemene teneur en daarbij dacht men aan die uren bij Jan thuis met poedel Robby in het aparte kamertje. “Poedel Robby!”, klonk het vrijwel eensgezind. “Het waren zulke gezegende avonden met poedel Robby in dat aparte kamertje!”

Er moest een poedel gezocht worden! Het waren namelijk zulke gezegende avonden met die poedel apart in dat kamertje. Zo zocht iedere rechtgeaarde boekjes-studie-gelovige zijn eigen poedel om tijdens de studieavonden in het kamertje apart geplaatst te worden. Tientallen jaren had zo ieder rechtgeaarde studiekring zijn eigen apart gezette poedel. Wat een gezegende avonden!

Een donkere bladzijde voor evangelisch Nederland lag echter op de loer. Er was een nieuwe leraar opgestaan, die al tijden vreemde opmerkingen had geplaatst. Zo had hij aangegeven dat zijn uitleg geen enkel gezag had. Dat was op zich natuurlijk nog niet zo vreemd, want hij was broeder Klaassen niet. Maar hij durfde zelfs zo ver te gaan dat men elke uitleg in Gods Woord hoorde te onderzoeken. “Wat een dwarsligger!” Ook had hij een uitgebreide verhandeling geschreven over traditie en dat Gods Woord nergens spreekt over zegening op voorwaarde van een poedel in een apart kamertje.

Een duidelijke geestelijke opstand, die geoordeeld diende te worden. Ja…veroordeeld!”, was de stellige mening binnen evangelisch Nederland. Hij werd dan ook buiten al de boekjes-studiekringen in heel Nederland gezet. Zo ontstonden er weer Bijbelstudieavonden met alleen buitenstaanders, die hun vragen weer konden stellen en waar gezamenlijk weer gezocht werd naar Gods antwoord. Geen vraag was te bont of te crue. Er waren geen vragen, die de verkeerde kant op zouden leiden. Natuurlijk werd die nieuwe leraar van tijd tot tijd gecorrigeerd als bleek dat vragen zwakke plekken in zijn leer bloot legden. Die nieuwe leraar was echter alleen maar dankbaar dat hij zo verder mocht groeien.

Er kwamen geluidsopnames en zelfs video´s van die studieavonden. Opnieuw ontstond er een groep, die verwees naar de audio´s en video´s om aan te tonen wat de juiste leer was. Alle gelovigen met die leer hadden zeer gezegende avonden terwijl ze luisterden naar de opnames. De kern van die samenkomsten bestond vanzelfsprekend in heb niet vastzetten van een poedel in een aparte ruimte. Dat was de grote vrijheid, die overal geproclameerd werd. Er kwamen soms buitenstaanders met lastige vragen. Die kregen te horen dat de avonden daar niet voor georganiseerd waren. Dat bleken ook niet echte toegewijde leerlingen te zijn, want na een paar keer kwamen ze niet meer. Men was blij met het groepje. “Wij zien het toch wel juist. Hopelijk gaan bij de anderen de ogen ook eenmaal open.” Men was weer dolgelukkig met het eigen dogma.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende