U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Allochtonen?

“Altijd weer hetzelfde! Vrouwtjes moeten een hoofddoekkie op! Vrouwenonderdrukkers! Ze vreten niet zomaar alles, nee, voor hen is er goed en er is slecht vlees! Aanstellers! En gezelligheid kennen die gasten ook al niet. Alcohol staat niet op hun lijstje. Naargeestige baardapen! En maar voor overlast zorgen. Stelletje hoofdpijnbezorgers! Van mij kunnen ze zo een enkeltje terug naar hun eigen plek krijgen! Stelletje landjepikkers! Kan er niet wat preventief geruimd worden? Eindelijk een goed preventiebeleid!” In zichzelf prevelend liep Gerard Woestenaars bijna de buurman ondersteboven.

O Sorry”, kwam er vrijwel automatisch uit en onze Gerard keek de buurman geschrokken aan. “Daar zal je er net zo eentje hebben” tolde het door zijn hoofd. “Mijn schuld”, zei Gerard, “ik was er niet echt bij”. Beiden liepen verder. “Tjoh, dat ging nog maar net goed!” dacht Gerard en stiefelde door naar de kelder.

Dat slot moeten we ook eens wat aan doen”, kankerde onze Gerard verder terwijl hij verwoede pogingen deed om de kelderruimte in te komen. Fanatiek draaide hij aan de sleutel, maar die leek zich niet zo makkelijk gewonnen te geven. Eindelijk! Uit alle macht hield onze Gerard de sleutel naar links gedraaid en piepend ging de kelderdeur open. Hij dreigde gelijk weer dicht te vallen en dus glipte Gerard zo snel als hij kon langs de deur de kelder in. Met een klap viel de deur in het slot.

Gerard was alleen thuis en hij had zo´n zin gehad in een lekkere stevige whisky dat het feit dat hij nu in zijn eigen kelder opgesloten zat nog niet gelijk tot hem doordrong. In alle rust zocht hij tussen de kratten totdat hij de zo gewenste fles ertussenuit viste. “Ha! Nou weer naar boven. Eventjes lekker genieten!” Opgeruimd stevende hij op de afgesloten deur af. Daar stond hem een verrassing te wachten.

De inhoud van de fles kwam uitermate goed van pas want hoe verwoed onze Gerard ook bleef bonzen en roepen en schreeuwen, niemand leek er enige aandacht voor te hebben. Aan de andere kant van de deur was geen geluid waar te nemen. Halfdronken en uitgeput lag hij uren later in een hoekje van de kelder zijn verdriet weg te drinken. Ondanks het agnostisch denken van Gerard was hij uiteindelijk zelfs op de knieën terecht gekomen en smeekte God om hem uit deze kelder te halen voordat hij doodgevroren zou zijn.

Die avond, aan het eind van de dag, hoorde hij eindelijk een geluid op de trap. Er kwam iemand naar beneden. “Bent U dat, Heer?”, riep Gerard meer lallend dan sprekend. “Ja, meneer Woestenaars, waar zit u?”, hoorde Gerard tot zijn vreugde en riep: “Ik ben hier in de kelder, Heer!” Wat Gerard niet wist, was dat zijn buurman (die: zonder enkeltje terug) hem buiten het huis had horen schreeuwen en op zoek was gegaan.

Ik kom eraan, meneer Woestenaars! Ik haal u eruit!” riep deze buurman landjepikker. “Dank U, Heer”, riep onze Gerard, “de kelderdeur is uit zichzelf weer in het slot gevallen. Ik sta hier klaar om me aan U over te geven, Heer!”

De hoofdpijnbezorger duwde de kelderdeur open, zette hem vast en liep door waar Gerard laveloos met het gezicht naar de grond in de hoek lag. De naargeestige vrouwenonderdrukker tilde Gerard op en droeg hem in zijn armen de kelder uit. Dronken Gerard keek nu in het gezicht van zijn buurman en zei: “O God, sorry, vergeef me Heere, dit kon ik toch ook niet weten!!!”

Okay, maak je maar niet ongerust. Dit is niet echt gebeurd hoor. Dit is slechts een product van de idioterie van mijn denken. Maar toch, de vraag doet zich wel voor: “Heb jij een Bijbels beeld van wie God nu werkelijk is?
2 Corinthe 3: 18 Wij allen, die met een aangezicht, waarop geen bedekking meer is, de heerlijkheid van de Here weerspiegelen, veranderen naar datzelfde beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid.

God toont al Zijn liefde in het beeld van Zijn Zoon, Christus Jezus. Wat gebeurt er als we in Zijn gezicht kijken? We veranderen van heerlijkheid tot heerlijkheid. Onze Gerard had geen goed beeld van zijn buurman. Het was voor hem een hard mens, die zo snel mogelijk terug moest naar waar die ook vandaan mocht komen. Velen zien God ook als zo´n hard mens en vinden het maar wat mooi dat Christus terug gegaan is. Daar is geen verandering van heerlijkheid tot heerlijkheid. Dat kan je ook niet verwachten bij het zien op een hard mens. Maar de buurman bewees zijn liefde. God heeft in Christus Zijn liefde bewezen en bewijst het nog elke dag. Kijk in dat gezicht en geniet!

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende