U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Idioot 'Christelijk' Godsbeeld

Stel,
Jouw Jantje/Klaasje/Hanna/Ruchama/Jozef/Pietertje of welk kind van jou dan ook is net elf jaar. Op een dag komt hij naar je toe en zegt: “Mamma/Pappa, ik heb besloten dat u voortaan alles voor mij in mijn leven bepaalt. Wat u denkt dat het beste voor me is, dat wil ik heel graag. Ik vertrouw volkomen op uw liefde!” Wat zou dat betekenen voor jouw relatie met je kind?

Je hoort het aan en je gniffelt al een beetje in jezelf: “Ha eindelijk! Nu heb ik hem/haar zover! Nou, hij/zij zal het weten ook! Ik ga zijn/haar leven volkomen vergallen! Nu heb ik de kans! Alles wat hij/zij leuk vindt in het leven, dat gooi ik bij het vuilnis of verkoop ik. Ik ga zijn/haar leven helemaal vullen met van alles en nog wat aan rottigheid en moeilijkheden. Ik ga de allerrottigste klusjes voor hem/haar bedenken. En hij/zij moet het doen! Hij zal weten dat hij/zij zich zo onvoorwaardelijk aan mij heeft uitgeleverd!”

Ik zie je al heel ongemakkelijk heen en weer schuiven op je stoel. Eigenlijk wil je deze onzin helemaal niet uitlezen. Je bent ervan overtuigd dat je niet zo’n ontaarde moeder/vader bent. Zoiets zou zelfs nooit in je hoofd opkomen. Als dit echt jouw zoontje/dochtertje was, als hij/zij met zoiets bij jou zou komen, dan had de ontroering je allang overmeesterd. Je zou hem/haar in je armen hebben gesloten, aan je hart getrokken, en je zou hem/haar hebben overladen met kusjes. O, je had je er helemaal voor ingezet om hem/haar te overladen met al het beste wat je maar bedenken kan.

Maar nu ben jij het kind en God is de Vader. God zelf omschrijft het wezen van Wie Hij werkelijk is als Liefde. “God Is Liefde!”. We belijden ook wel dat Zijn plan goed is. We geloven ook wel dat Hij de almachtige Soeverein is, die alles gemaakt heeft uit Hem, door Hem en tot Hem. Leerstellig willen we er zelfs wel aan dat Zijn weg met ons puur genade is. Waarom vertrouwen we als Zijn kinderen die liefde van God dan zo weinig? Waarom kijken we zo vaak als Zijn kinderen tegen Zijn plan aan als iets met allerlei missers? Waarom knabbelen we dan als Zijn kinderen zo makkelijk iets van Zijn almachtige Soevereiniteit af? Waarom zijn we dan als Zijn kinderen zo als de dood voor die overweldigende rijkdom van Zijn genade?

We begrijpen ons eigen moeder/vaderhart. We zijn blij als ons eigen kind daar ook het volste vertrouwen in heeft en zich zo uitlevert. Maar God zien als Vader/Moeder gaat ons meestal veel te ver. Zijn vaderhart wordt meestal meer monsterlijk afgeschilderd. De bekende uitspraken van angst voor God zijn overbekend: “Als ik me aan God uitlever, dan pikt Hij al het leuke uit mijn leven weg, dan moet ik zus, dan moet ik zo. Alles wat plezier opleverde mag dan niet meer en wat dan nog wel mag, dat moet dan ook. Dus, daar is zelfs geen plezier meer aan.”

Ikzelf heb tientallen jaren als christen geleefd, terugdenkend aan een sekte, waar ik gelukkig uit bevrijd was, maar die zijn leerstellige stempel op me gedrukt had. Ik was er als christen van overtuigd dat ik nooit echt een goed christenleven zou kunnen leven, want dan zou ik………(en daar kwamen de leefregels van die sekte).

Genade is zo rijk, zo overweldigend groot. God ziet me in Zijn Zoon, Christus Jezus, aan als het heerlijkste wat Hij maar kan bedenken. Hij geniet met volle teugen. Maar wij zien als christenen genade vaak als een slim trucje van God om ons in Zijn gruwelijke greep te krijgen. Wat is dat met ons idiote ‘christelijke’ godsbeeld?

Het gaat slecht met een christen. Hij is zijn baan kwijt. Zijn huwelijk is op de klippen gelopen. Zijn kinderen zijn tegen hem uitgespeeld. De evangelische gemeente heeft hem buitengesloten omdat hij zijn eigen huis niet op orde weet te houden. Hij vertelt aan één van de weinige gelovigen, die hem nog niet verstoten heeft, hoe hij alles in het werk heeft gesteld om zijn leven weer op de rit te krijgen. Uiteindelijk zegt hij: “Het enige dat me nu nog overgebleven is, is dat ik mijn leven maar in de handen van de Heer leg.”, waarom die broeder antwoordt: “Ach nee joh, is het zover met je gekomen?”

Genade is zo rijk, zo overweldigend groot. God ziet me in Zijn Zoon, Christus Jezus, aan als het heerlijkste wat Hij maar kan bedenken. Hij geniet met volle teugen. Maar wij zien als christenen genade vaak als een slim trucje van God om ons in Zijn gruwelijke greep te krijgen. Is dat jouw godsbeeld?

Wij sluiten ons kind in de armen, overladen hem/haar met kusjes, wanneer hij/zij toont onze liefde en genade begrepen te hebben. God heeft jou allang in Zijn vaderarmen gesloten. Je bent in Christus in de rechterzij van God geplaatst. Hij gaat Christus in jou openbaren en jij mag genieten. Metanoia, oftewel bekering, betekent een totaal nieuwe manier van denken. Het wordt echt te gek genieten als we ook dat nieuwe denken over onze God toelaten.
Exodus 34:6 Yahweh, Yahweh, God, barmhartig en genadig, lankmoedig, groot van goedertierenheid en trouw,
Numeri 14:18 Yahweh is lankmoedig en groot van goedertierenheid, vergevende ongerechtigheid en overtreding,
Psalm 86:15 U, Here, bent een barmhartig en genadig God, lankmoedig en rijk aan goedertierenheid en trouw.
Psalm 145:8 Genadig en barmhartig is Yahweh, lankmoedig en groot van goedertierenheid.
Jona 4:2 Ik wist, dat U een genadig en barmhartig God bent, lankmoedig, groot van goedertierenheid en berouw hebbend over het kwaad.


Geniet ervan, kind van God.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende