U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

We zijn toch zeker geen apen?

Vijf apen zaten in een kooi. Middenin stond een ladder. Bovenaan de ladder hing een tros bananen. Telkens als één van de apen die ladder ging beklimmen, dan wilden de anderen natuurlijk ook naar boven. Die kregen echter de volle laag aan ijskoud water over zich uitgestort. Dat had na verloop van tijd zijn effect.

Zodra nu één van de apen een poging wilde wagen om de ladder te beklimmen werd hij hardhandig door de andere apen naar beneden gesleurd en in elkaar geslagen. De apen waren echt doodsbenauwd geworden voor het beklimmen van de ladder. Toen gebeurde er iets interessants.

Eén van de apen werd vervangen door een nieuweling. Die zag natuurlijk die tros bananen weer hangen aan de top van de ladder en wilde daar wel voor gaan. Hij werd echter gelijk tot de orde geroepen en ook even tot moes geslagen. Na een paar aframmelingen had hij het wel door. Al snel gedroeg hij zich zoals het hoorde.

Een tweede aap werd vervangen en precies hetzelfde patroon voltrok zich. Ook hij ging gelijk op die ladder af en kreeg te maken met zijn eerste afranseling door zijn broeder- en zusterapen. Het interessante eraan was dat nu ook die vorige vervangende aap, die dus dat hele nat spuiten niet had meegemaakt, zijn partijtje meeblies in het aftuigen.

Er kwam een derde vervangende aap, een vierde en een vijfde. Elke keer herhaalde zich dezelfde procedure. Ieder werd op hardhandige wijze in het gareel gebracht. Je hoorde je toch zeker te gedragen?!

Er zitten nu vijf apen in de kooi, waar een ladder in het midden staat met aan de top een tros bananen. Precies zoals aan het begin. Maar dit zijn wel die vijf vervangende apen. Niet één van hen had ooit die hoosbui aan ijskoud water meegemaakt. Evenzogoed werd toch elke poging om maar naar die ladder toe te gaan op rigoureuze wijze afgestraft. Je gedraagt je toch zeker?!

Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat apen, die geen van allen het nat spuiten meegemaakt hebben, zich toch zo belachelijk gedragen? Het simpele antwoord is: Indoctrinatie. Ieder die nieuw in de groep kwam werd gelijk geïndoctrineerd over hoe het hoort. (Al enige herkenning?)

Komt iemand tot geloof in de Here Jezus, dan geniet hij of zij van de volle vrijheid in Christus Jezus. Dat is genot met volle teugen. Dan krijg je te horen dat als je echt wilt groeien in je geloof, je wel naar de samenkomst/gemeente/kerk moet komen. En daar komt dan opeens de aap uit de mouw. Je wordt wegwijs gemaakt in wat hoort binnen de groep en wat beslist niet kan. Niet als advies of wegwijzer. Nee, indoctrinatie op volle kracht vooruit.

Tijdens Zijn rondwandeling kwam ook de Heer Jezus Christus in contact met dit godsdienstig apencircus. Het bleef bij Hem niet beperkt tot een afranseling. Het liep uit op de schreeuw: “Kruisigt Hem, weg met Hem. We moeten Hem niet!”. Het systeem verwees Hem naar het kruis omdat Hij niet te vormen of te indoctrineren was.

Het grandioze is dat deze door het systeem Verworpene de dood heeft overwonnen. Hij is opgestaan en Hij heeft ons met Zich opgewekt en gezet aan Gods rechterzij, de plaats van opperste heerschappij. Daar zetelt wat de Bijbel de Gemeente, het Lichaam van Christus, noemt. Zijn vrijheid is en blijft onze vrijheid. Christus heeft het oude systeem ook niet een nieuw naampje ‘Christenheid’ gegeven. Dat heeft de mens in zijn geschiedschrijving gedaan.

Als nu gelovigen binnen dat systeem in Gods Woord heerlijke rijkdommen ontdekken, dan dreigt er vaak net als bij die apen een soort van een afranseling om maar te leren hoe het hoort. Maar broeder/zuster, je bent geen aap! Je hoort niet in die kooi. Je mag vrijuit genieten van Gods overweldigende rijkdommen van genade, lid van het Lichaam van Christus!

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende