U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Dazend Leven

Kan ik dit zomaar schrijven als gelovige? Ja, geen enkel probleem. Het is een stuk eigen gevoel als ik Prediker 1: 1-8 lees. Het is koning Salomo die in dit Bijbelgedeelde het meedogenloze rondjes draaien van het aardse bestaan beschrijft. We kennen dit toch zeker allemaal wel? Die tredmolen van het leven? Het gevangen zitten in die ratrace? O ja, je weet best wel waar ik het over heb. Het bestaan als één grote voorstelling gedaas. Je probeert de logica van alles op de rit te krijgen, maar je loopt vast in het gevoel van volkomen falen.

Alles wat nog gedaan moet worden, alles wat nodig aan herstel toe is, alles waar je voor moet zorgen, alles wat nog geregeld moet worden, het dagelijks terugkerend ritueel, het niet los kunnen komen uit de sleur, het vast zitten aan plichtmatigheden, de schone schijn blijven ophouden, alles stroomt over, hoe meer jij je best doet, hoe meer het zich opstapelt.

Het tollend aards bestaan word je soms teveel. Nog meer teleurstelling kan je echt niet aan. Je bent ontmoedigd, je bent overweldigd, ja, je bent diep depri. Al die emoties van volkomen waardeloosheid en mislukking zou je een bijproduct van het grote inzicht in goed en kwaad kunnen noemen. Adam & Eva, die van die boom namen. Jij zit nu met je oordelen van goed en kwaad over jezelf er ver doorheen. Maar zie nu ook de genade in dit volkomen fiasco! God zij dank word je zo uitgedreven naar Diegene die er een plezier in vindt om zowel het willen als het werken in jou te werken (Filippi 2: 13).

2 Corinthe 12: 10 Ik [Paulus] heb een plezier in zwakheden, smaadheden, noden, vervolgingen, benauwenissen ter wille van Christus, want als ik zwak ben, dan ben ik machtig.
Kijk, dit is nou waar Paulus voortdurend de nadruk op legt. Paulus geeft geen opleiding om krachtige helden te zijn. Paulus wijst op het geweldige voorrecht van onze zwakheid. Slappelingen, dat zijn we, prijst de Here! God gaat namelijk aan het werk, daar waar wij slappelingen zijn. Dat werk van God in, aan en door ons is een machtig werk in onze slapjanusheid.

Wat zijn we niet vaak bezig met onszelf af te meten aan de eis van wat we al voor God gepresteerd hebben of waarin we nou juist gefaald hebben. Er zijn altijd huichelaars, die wijzen op hun geweldige prestaties voor God, maar de eerlijke kinderen van God komen met dit afmeten alleen maar in die neergaande spiraal om uiteindelijk te eindigen in ‘Ik breng er ook niks van terecht’.

We mogen echter in het geloof uitgaan van een heel ander uitgangspunt.
Efeze 2: 10 Wij zijn Gods maaksel [Letterlijk: Gedicht], in Christus Jezus geschapen tot in goede werken, die God tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.
Hier is het niet meer wat wij als onze prestaties doen. Hier is een gedicht wat God in Christus geschapen heeft. Dat gedicht is die nieuwe mens in Christus. Daarin liggen die goede werken al gereed en daarin mogen wij wandelen. Niks prestaties! Niks afmeten! Niks oordelen over goed en kwaad. Christus zelf is hier de bron.

We leven te midden van een wereld die we met onze zintuigen waarnemen. Dat lijkt, als we niet geloven, de enige werkelijkheid. Het is daarom voor de mens, als we niet geloven, een belachelijk idee dat dit maaksel, dit gedicht van God, een werkelijkheid is die dit te boven gaat. Dat gedicht kunnen we namelijk niet zien met de ogen, niet voelen met de handen, niet horen met de oren en niet ruiken met onze neus. We hebben uitsluitend Gods Woord, die ons garandeert dat dit de werkelijkheid in Christus is. Maar wie die genade omhelst mag een werkelijkheid van overvloeiende genade leren kennen.

Het meedogenloos rondjes draaien van het aardse bestaan is niet veranderd en verandert voorlopig ook niet. Wij zijn aan die wereld gestorven en opgewekt in Christus in een nieuw leven. De tredmolen van het leven is niet plotseling blijven stilstaan. In Christus hebben wij nu echter de bron van het ware leven gevonden. De ratrace in deze wereld is niet stop gezet. We hebben echter de rust in Christus gevonden.

Nee, omstandigheden en gebeurtenissen zijn voor ons niet anders dan voor een niet gelovige. We maken hetzelfde mee en de Bijbel spreekt er niet over dat wij uit die omstandigheden gehaald worden. Maar ‘in dit alles’ is Christus overwinning in ons leven. In onze zwakheid (nog altijd) wordt Zijn kracht volbracht. Dat is genade.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende