U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Leven Met Onvolkomenheden

Ik denk dat iedereen wel een bepaald ideaalplaatje van het leven heeft. Nou bedoel ik eens een keertje heel gewoon de alledaagse dingen die we doen en laten. Eigenlijk zijn we allemaal wel behept met een soort van geweten dat ons naar perfectie probeert op te werken. We willen allemaal wel heel graag ergens in uitmunten en dan zodanig dat het ook nog eens zichtbaar wordt voor de buitenwacht.

Je zou kunnen zeggen dat de wereld nu eenmaal zo in elkaar steekt. Met dit plaatje in het achterhoofd heeft onze huidige maatschappij de kleuterschool al ingeleverd en tegenwoordig mogen ook de kleintjes al meedraaien in de prestatiegerichte eisen van groep één en twee. Is er dan iets mis met deze levenshouding? Nee, je krijgt geen baan als je geen blijk van enige prestatie hebt om te tonen. Ga je er niet vol tegenaan in je nieuwe baan, dan sta je als eerste op de lijst van ontslagen. Zo steekt de maatschappij in elkaar.

Er is dus niks mis met het streven naar alles zo goed mogelijk doen in het gewone dagelijkse bestaan. Er loopt echter een heel dunne lijn tussen een zo goed mogelijk product leveren en het gebukt gaan onder je drang naar perfectie. Ben je zo’n volmaaktheidstobbert, dan zie je in elke klus die je aflevert je tekortkomingen er bovenuit springen. Het hoeft maar een kleine afwijking van je oorspronkelijke plan te zijn, maar voor jouw gevoel ben je een volslagen mislukking.

Jij ziet je tekortkomingen in het sociale verkeer (ik ken dat. Ik ben echt volmaakt in deze tekortkoming). Jij ervaart het niet direct tot een sluitend geheel komen van de administratie als een groot tekort van jouw kant. Je maakt de prachtigste bouwwerken, maar er zit telkens een kleine afwijking in. Je maakt kunst, maar het wordt door het gros van de mensen als geklieder gekenmerkt.

Je vrienden en kennissen benadrukken hoezeer ze geholpen zijn door jouw luisterend oor en je kleine opmerkingen, maar jij benadrukt je eigen sociale onvaardigheid. Je baas is blij met het administratief werk dat jij dagelijks weer verricht, maar jij kan het feit dat je alles niet in één keer sluitend krijgt niet verdragen. Je wordt geroemd om je bouwwerken, maar jij ziet nog altijd de onvolkomenheid. Het feit dat jij als een sterk autonoom, exclusief kunstenaar geroemd wordt, weegt in jouw ervaring niet op tegen de minachting die je ervaart.

Iets kan prachtig zijn, fantastisch, geweldig, groots, heerlijk, kostelijk, magnifiek, schitterend, oogverblindend, subliem, verrukkelijk, wonderschoon, ja echt voortreffelijk! Maar het is niet perfect. Het hoeft ook niet perfect te zijn. Zou het wel perfect zijn, dan zou het precies dat menselijke missen waardoor het nou juist zo prachtig, fantastisch en voortreffelijk is. Leg die lat niet buiten je bereik. Ja, laat die lat maar liggen en geniet van de vrede.

In Christus zijn we volmaakt. Ons leven met Christus in God is volmaakt. Dat is het leven dat Christus zelf in ons is. Daar hoeven we ons niet naar uit te strekken. Die volmaaktheid is bewerkt door Christus zelf. En het uitwerken van het leven van Christus wordt door de Bijbel in alle toonaarden beschreven als iets wat God zelf in ons werkt. Dat is genade! Dat mogen we dus ook in Gods hand laten.

Dan heb je gewoon de dagelijkse keuzes, het dagelijkse werk, de dagelijkse studies, de dagelijkse contacten, ons hele dagelijkse bestaan. Eist God nu perfectie in die dagelijkse zaken? Zegt God: ‘Ik werk het leven van Christus in jou uit. Nu mag ik wel een tien voor dat proefwerk verwachten! Nu moet jouw huisje spic en span zijn! Nu zoek jij dus ook de beste koopjes in je buurtsuper op. Nu zijn al je kunstwerken perfect!’ Is God die eisende God?

Psalm 103: 14 God weet, wat maaksel wij zijn, gedachtig, dat wij stof zijn.
Om het eens even anders te formuleren: ‘God heeft best wel door dat jij ook maar een mens bent!’ God weet het, maar weet jij dat ook? Besef jij dit of leg jij een maatstaf voor een superman of wonderwoman aan? Ben je er nog altijd gefrustreerd over dat je die eigen onmogelijke eisen niet haalt?

Uit genade leven betekent dat we ons gewone leventje slijten. Volmaakt in Christus, maar we vergeten nog regelmatig alleen de koopjes uit de super mee te nemen. Christus is ons leven, maar we krijgen de administratie vandaag weer eens niet op orde. God ziet ons nieuwe, zondeloze leven, maar we worden nog telkens op onze zwakheden gedrukt en die drijven ons nou juist weer naar Christus.

Ons leven in Christus is er niet minder om wanneer we vandaag weer slecht zijn overgekomen in ons intermenselijk verkeer. We zijn nog altijd Gods maaksel tot in die goede werken ook als we vandaag niets hebben terecht gebracht van het huishouding en er nog allerlei rommel op de huiskamervloer ligt.

Ik besluit dit stuk met de gewaagde stelling dat Gods Geest ons leert te leven met dagelijkse activiteiten die verre van perfect zijn terwijl we genieten van Gods overvloeiende rijkdommen van genade. En wanneer je dan straks toch weer in de verleiding van betutteling valt en jezelf veroordeelt, dan is het die Geest die zachtjes roept:
Psalm 46:10 Laat af en weet, dat Ik God ben;
Oftewel: ‘Relax man!

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende