U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Ik Zou Ook Kreupel Lopen

Fantaseer eens even mee. De hele mensheid is kreupel. Niemand kan echt goed lopen. Eigenlijk hebben we allemaal een rolstoel nodig.

Kijk, die wereld zou er toch een heel stuk anders uitzien, zou je niet denken? In elk geval zou er geen overheid zijn die de gehandicapten afstraft op het feit dat ze niet eens normaal rechtop lopen. Waar iedereen hetzelfde handicap heeft, daar beschouwt ook niemand het kreupele gedrag als onproductief of nadelig. Iedereen haalt namelijk weer precies dezelfde productie en voor iedereen zijn de aanpassingen ook gelijk.

Een maatschappij kan er nog zo utopisch uitzien, ook daar heb je de zwartgerande uitzonderingen. Nee, er pakken zich geen zwarte wolken samen rondom nog zwaarder geraakte kreupelen. De donderbui hangt boven de enkelingen, die zich verzamelen rondom die ene gedachte dat het kreupel lopen overwonnen kan worden, dat die rolstoep nergens voor nodig is.

Elke week hebben deze idealisten een dag apart gezet om staand samen te komen en verhandelingen aan te horen over het herstel van de botbreuk. Donderpreken tegen de zonden van het dijbeen, de tibia en de fibula zijn aan de orde van de dag in deze bijeenkomsten. Heup-, knie- en enkelgewrichten worden door de grote gezaghebbende leraren ge-, ja veroordeeld op hun niet betamelijk functioneren.

Als er binnen de maatschappij weer meerdere dodelijke bloedingen in de dij opspelen, of er overlijden weer redelijk veel patiënten aan longembolie, dan wordt er dreigend gewezen op de straffende hand van God. Naar het oordeel van deze gezagdragende idealisten allemaal tekenen van het zondig karakter van de zo als vanzelfsprekend aangenomen kreupelheid van de mensheid.

Staan moeten we!’, is de strijdleuze van deze kreupelontkenners. ‘Lopen gaan we’, is het overoptimistische antwoord van deze rolstoelweigeraars. Natuurlijk nemen de leraren het voortouw. Ze voegen de daad bij het woord, strekken de rug, zetten de ene voet voor de ander en lopen naar buiten. Buiten aangekomen struikelt hij als het ware over zijn eigen voortouw en plant zijn gezaghebbende voorgevel in het beton van de voorstoep.

Nou, dit was even fantaseren. Niet de hele mensheid is kreupel. Maar er is wel degelijk iets stevig misgegaan bij dat nemen van die vrucht van de boom van de kennis van goed en kwaad. De mens heeft sindsdien een eigen kennis gekregen over goed en kwaad en sindsdien delen we alles in tussen goed en kwaad. Sindsdien proberen we zelfs God te dienen in onze pogingen om te kiezen tussen goed en kwaad.

In het dienen van God zijn we kreupel geworden. We hebben dan misschien wel inzicht gekregen in goed en kwaad, maar met ons verschil in dat inzicht tussen goed en kwaad slaan we onderhand elkaar de hersens in. Dat alles om het zogenaamde ‘goed’ te laten zegevieren. Onze dienst aan God is sindsdien kreupel geworden. En God heeft ons een rolstoel geschonken. We zijn gered en hebben in Christus een leven ontvangen dat God weer dient. Genade en niets dan genade is Gods rolstoel aan ons.

Maar er zijn idealisten die zelf voor God iets willen presteren. ‘Staan moeten we. Lopen gaan we’, roepen ze elkaar toe. Ze houden wekelijks hun motivatiesamenkomsten en nemen het voortouw om daar vervolgens over te struikelen. ‘Hout, hooi en stro’ kenmerkt hun dienst, terwijl God een rolstoel geschonken heeft om ‘goud, zilver en edelstenen’ te vergaren.
Efeze 2:10 Gods maaksel zijn wij, in Christus Jezus geschapen om goede werken te doen, die God tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.

Een arts geeft onderwijs aan enkele medische studenten. Hij wijst naar een röntgenfoto en zegt: ‘Zoals jullie kunnen zien loopt deze patiënt kreupel omdat zijn linker fibula en tibia behoorlijk kromgetrokken zijn’. Hij draait zich naar één van de studenten en vraagt: ‘Jan, wat zou jij in dit geval doen?’ Die denkt een tijdje na en antwoordt dan: ‘Ik denk dat ik ook kreupel zou lopen’.

Ja, wat onze dienst aan God betreft lopen we allemaal kreupel. We proberen allemaal voor het goede en tegen het kwade te kiezen en op zijn allergunstigst verbazen we ons dat we nou juist daardoor elkaar zo in de haren zitten. De rolstoel is geschonken. Genade is daar om uit te leven. Niet zelf kiezen tussen goed en kwaad, maar ons simpelweg laten onderschikken aan de leiding van God in ons leven. Dat is genieten van Zijn overvloeiende genade.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende