U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Een Demente God?

Okay, dit is alweer zo’n titel die de wenkbrauwen doet stijgen. Maar laten we wel zijn, veel gelovigen zien God als iemand die alles maar vergeet. Ze lijken daar ook nog de Bijbelse papieren voor te hebben.
Hebreeën 8:12 Ik zal genadig zijn over hun ongerechtigheden, en hun zonden zal Ik niet meer gedenken.
Hebreeën 10:17 Ik zal hun zonden en ongerechtigheden
niet meer gedenken,

God, die Zich niks meer herinnert? Een God die plotseling overvallen is door vergeetachtigheid? En dat zou het bewijs zijn van Gods grote genade over mijn ongerechtigheden? Dat staat er toch?
Hebreeën 8:12 Ik zal genadig zijn over hun ongerechtigheden,
Hoe? Ach, dat kan God Zich niet meer herinneren. Kom op zeg!

De misser van het eerste mensenpaar door voor een goed ethisch kompas te kiezen (de boom van de kennis van goed en kwaad) is niet plotseling uit Gods boek, de Bijbel, verdwenen. Rachab wordt tot in het Nieuwe Testament als de hoer aangesproken. God is zeer genadig over de ongerechtigheden van deze Rachab en dat komt nog altijd klaar en zuiver uit in haar toenaam, de hoer, hetgeen God nou juist niet vergeten is.

Wat voor genade zit hem nou ook in een God die onze zonden en ongerechtigheden vergeet. Okay, dan is Hij het vergeten, maar de werking blijft maar doorgaan en doorgaan. Dat zou een vreemde genade zijn. Dan is het niet zo dat Hij onze zonden en ongerechtigheden eens voor altijd nooit meer gedenkt. Dan is daar blijkbaar een voortdurende hapering in Zijn herinnering.

Jesaja geeft overduidelijk aan wat dit niet gedenken van God concreet inhoudt.
Jesaja 43: :25 Ik, Ik ben het, die jullie overtredingen uitdelg om Mijnentwil en Ik gedenk jullie zonden niet.
Eens voor altijd zijn ze uitgedelgd, volkomen vernietigd. Helemaal mee afgerekend. Ze zijn afgemaakt! Geliquideerd! Gekraakt! Gemold! Te gronde gericht! Uitgeroeid! Vermorzeld! Verpletterd! Weggevaagd!

Dit is een definitieve, gegarandeerde afrekening! En omdat er zo definitief mee is afgerekend door God kijkt Hij er nu dus op terug (Hij herinnert het Zich dus) en zegt daarover: Hier reken ik jullie nu niet meer op af. Ik gedenk jullie zonden niet meer! Kijk, daar heb je nou echte genade!

Ter verheldering citeer ik nu ook nog even een hartenkreet, zoals ik die op een forum op het internet tegenkwam:
“Mijn moeder heeft dementie. Al haar symptomen zijn nu een uitvergroting geworden van haar persoonskenmerken, zoals ze die altijd al heeft gehad. Waar ze altijd al ijdel was, tut ze zich nu voortdurend op om maar bevestiging van haar schoonheid te krijgen. Voor haar 80 jaren ziet ze er best goed uit, maar ja, wel 80 natuurlijk.

De eerste hulp heeft tegenwoordig ook een vaste klant aan haar. Ze was altijd al een hypochonder, maar ze blijft nu de ene na de andere ernstige aandoening bij zichzelf waarnemen, terwijl ze niks mankeert.”

Hier hebben we dan iemand, die van alles en nog wat vergeet. Maar een definitieve afrekening, zoals dat wel het geval is bij het niet meer gedenken door God, die blijft hier achterwege. Integendeel, bij deze dementie wakkeren deze persoonskenmerken nou juist aan.

Stel: Door een verkeerd gebruik van de cirkelzaag ligt je vinger ineens los op de plank. Iemand anders heeft zijn positieven zo goed op een rijtje dat hij jouw vinger in ijs verpakt, jou in de auto propt en snel naar de Eerste Hulp racet. Nou is het de chirurg in het ziekenhuis die jouw vinger letterlijk ‘gedenkt’ als hij hem weer aan je hand zet. Dat is het letterlijk gebruiken van dit werkwoord ‘gedenken’, zoals dit in deze Bijbelgedeelten ook bedoeld wordt.

Denk bijvoorbeeld eens aan die misdadiger aan het kruis.
Lukas 23:42 Jezus, gedenk aan mij, wanneer U in Uw Koninkrijk komt.
Deze man vroeg niet aan Jezus om nog wat aardige herinneringen op te halen van toen ze samen aan het kruis hingen. Hij vroeg letterlijk om een plek in dat Koninkrijk, niet doordat Jezus zich het goede gedrag van deze misdadiger zou herinneren. Nee, dat ‘gedenken’ is die plek ontvangen.
Psalm 25:7 Gedenk niet de zonden van mijn jeugd, en ook niet mijn overtredingen, gedenk mij naar U goedertierenheid, vanwege Uw goedheid, Yahweh!

Die vinger aan die hand gezet betekent dat die chirurg die vinger gedenkt. Had die man dat werk achterwege gelaten, dan werd die vinger niet gedacht. Dat betekent een definitief einde van die vinger.

God lijdt niet aan vergeetachtigheid. Dat zou de ellende van zonde en ongerechtigheid alleen maar groter maken. Als dat genade was, mochten we inderdaad twijfelen aan de reinheid van God. God heeft echter definitief afgerekend met zonde en ongerechtigheid. Dat is genade!

En God gedenkt ons in Zijn groot plan! Overvloeiende genade!

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende