U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Ach, Zijn We Niet Allemaal Gebroken Borden?

Ik kan me nog levendig die idioot voor de geest halen die tijdens de Ed Sullivan Show zich helemaal het leplazerus liep om al die borden maar draaiende te houden. Ik was nog een klein jochie en we zaten met het hele gezin naar dat piepkleine beeldschermpje te kijken om toch maar niks van zijn verrichtingen te missen.

Prachtig hè? Herken je het ook gelijk? Typisch een plaatje van ons als pure wetticisten, druk schuddend aan onze stokjes om de bordjes van onze ‘christelijke’ prestaties draaiende te houden. Godsdienst eist dat al onze borden in de lucht draaien! De wetticist wijdt zijn hele leven dan ook toe aan het heftig heen en weer draven, zijn stokkies schuddend, in een verwoede poging het krachtige getuigenis op aarde te zijn.

Ren je rot’, het kinderprogramma wat zo’n decennium later pas kwam, is een perfect motto van zo’n leven dat het werk van Christus loochent. Bij al het draaien aan de stokkies, tollen van de borden, opgooien van de lepeltjes en vangen door de glaasjes weerklinkt het hartgrondig ‘Nee’ tegen het sterven van Christus, de kracht van Zijn opstanding, de uistorting van Zijn Heilige Geest en Zijn kracht, die in zwakheid volbracht wordt.

Vader God ziet jou en mij. Hij ziet ons helemaal uitgeput raken van wat wij ons ‘christen’ leven noemen. Hij loopt door onze prestaties en begint onze borden aan diggelen te gooien. Eén voor één donderen ze op de grond. Je weet wel, op dat mooie oude plavuizen. In duizend stukjes spat het uiteen.

Nu wordt het pas echt boeiend, jongens! Nu krijg je de verschillende reacties binnen vroom christelijk Nederland. In Charisma, Uitdaging of de Visie is dit werk van God in elk christenleven waarschijnlijk nog nooit behandeld.

Ondanks alle charismatische advertenties ben ik toch nog nooit de aankondiging tegengekomen: ‘Brokstukken Opwekking Breekt Baan!’. Ik heb nog geen getuigenis gelezen over het aan diggelen gaan van een christelijk getuigenis omdat Christus meer dan voldoende is.

Let eventjes op de duidelijke verschillen in reacties van de verschillende kerkgenootschappen.

1/ We beginnen bij de Baptisten:
‘We hebben een nieuwe en krachtiger toewijding aan de Here nodig om de borden de volgende keer wel in de lucht te houden!’
2/ De pinkstergelovigen bestraffen de boze geest van het bord breken in Jezus naam en gaan staan in de volle overwinning om de borden nu wel hoog te houden.

3/ De charismatische gelovigen beginnen de borden de handen op te leggen en roepen om het hardst: ‘In Jezus naam, weest genezen!’.
4/ De ware calvinisten besluiten dat deze borden van voor de grondlegging der wereld uitverkoren moeten zijn geweest om te breken.
5/ De PKN belegt een commissie om de plotselinge oorzaak van het breken van de borden te gaan onderzoeken om te zien of er sprake was van zonde, een mogelijke vergissing van handelen, of dat de afwijking al vanaf het begin in het bord zelf aanwezig was.

6/ Het Leger des Heils reageer nuchter: ‘Ach, als je erover nadenkt, dan zijn we toch allemaal gebroken borden? Nietwaar?’

Ik hoop dat je de humor oppikt en door hebt wat ik nou eigenlijk probeer aan te geven. Hoe verschillend we allemaal ook mogen zijn en hoe we allemaal net even anders reageren op dit dilemma, Wij, stuk voor stuk, hebben allemaal precies dezelfde neiging.

We weigeren te zien dat het Vader God zelf wel eens zou kunnen zijn, die dit probleem veroorzaakt. Vader God ziet namelijk niks in al onze geweldige ‘christelijke’ prestaties. Met alle ellende die we doormaken brengt Hij ons op de plek waar we leren dat we uitsluitend in Zijn werk kunnen rusten.

Genade is er! Onbeperkt voor iedereen! Er hoeft helemaal niks te gebeuren om die overvloed van genade in werking te zetten. Ruimschoots vloeit het al voor ieder schepsel. Maar zolang je blijft draaien en tollen en rennen, zolang lijkt er helemaal geen greintje genade te bestaan. Je hebt er namelijk geen oog voor. Daarom gaan die borden aan diggelen. Je kan zelf wel invullen wat er aan diggelen gaat in jouw leven. Zo maakt God in jouw blikveld oog voor Zijn overvloeiende rijkdommen van genade. Ja, dat breken en aan diggelen gaan op zich is al genade.

Zelf proberen iets voor God te betekenen maakt van ons een idioot die zich het leplazerus rent om de borden draaiende te houden. Ook voor die idioot heeft Vader God overvloeiende rijkdommen van genade. Geniet ervan!

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende