U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Wettisch Shoppen

Kan een vrouw iets zaligers bedenken dan een dagje shoppen? Jazeker, shoppen zonder mij erbij verhoogt de feestvreugde van zo’n dag onnoemelijk. Maar Victoria had er deze dag, waarop we haar nu gaan volgen, in eerste instantie toch absoluut minder genoegen in.

Dit volgen gebeurt op een, voor ons simpele verstand, onnavolgbare manier. We zullen namelijk grotendeels meeluisteren naar haar onuitgesproken overwegingen. Vraag me niet naar de hiertoe gehanteerde techniek. Zou ik daar ook maar enig inzicht in hebben, dan was ik nu niet slechts zo’n simpel Website schrijvertje.

Victoria de Vroom is vandaag op zoek naar een paar degelijke zondagse kerkschoenen. Ze loopt daartoe een schoenenzaak binnen. Ze voelt zich onprettig. De verkoper die op haar afstapt is een man. Haar denken draait gelijk overuren. In gedachten neemt ze haar hele voorkomen grondig onder de loep.

‘Gelukkig heb ik vanmorgen gelijk voor een eenvoudige blouse gekozen, die niet al te zeer tekent. Knoopjes allemaal dicht tot boven aan toe? Eh, ja! M’n lange rok laat gelukkig ook nauwelijks iets zien van m’n heuprondingen en zolang hij niet aan mijn voeten zit krijgt die ook niks te zien van mijn benen! Gelukkig heb ik eraan gedacht om lange sokken over mijn nylons aan te trekken. Zo krijgt die ook geen kijkje op mijn enkels. En de schoenen, die ik nu draag, die eh, nou ja, eh, nou, die hebben ook helemaal niks werelds.’

Ze kijkt weer op naar de verkoper, die vriendelijk glimlachend op haar afstapt.
‘Hij lacht tegen me. Maar waarom doet hij dat? Ik heb me toch zeker wel zedig en ingetogen aangekleed?? Hij blijft lachen! Moet ik nu teruglachen? Eh, ja, christenen horen altijd blij te zijn! Wij moeten juist bekend staan om onze vrolijke lach! Maar ja, als ik als meisje naar deze jongen lach, is dat dan geen flirten? Trouwens, het haar van deze jongen is veel te lang! Bovendien steekt er nog een stukje tatoeage onder zijn mouw uit. Nee! Nee, als ik teruglach, dan zou hij dat zo maar als een goedkeuring voor zijn goddeloos gedrag kunnen opvatten!!’

Nu valt haar nog een bediende in de hoek van de schoenenzaak op – een vrouw! Voordat de man haar aan kan spreken draait ze zich snel naar deze verkoopster. Aj, dit blijkt een nog grotere miskleun te zijn!
‘Hoe kan zo’n meisje nou zo in deze zaak werken? Moet je haar blouse zien. Die zit echt veel te strak! Je kan zo haar figuurtje zien! En ze draagt een broek!!!’

Victoria laat haar ogen over het hele lijf van deze verkoopster gaan als een soort scanner, Ze is nu aangekomen bij de voeten.
‘O mensen, kon ze geen gewone schoenen dragen?? Ze staat nog wel in een schoenenzaak!!!’
Voorin de schoen was hij open, waardoor je zo zicht had op een teenring.
‘Hoe kunnen ze nou zo’n slechte vertegenwoordigster voor goede schoenen in deze zaak plaatsen?’

In het voorbijgaan glimlacht de verkoopster tegen de mannelijke hulp. Ze wisselen enkele woorden, voordat ze op Victoria afstapt.
‘O nee toch!!! Zo maar openlijk flirten met elkaar!!! Vandaar dat ze toch is aangenomen! En dan heeft ze ook nog eens drie piercings in d’r oor, die door haar veel te korte haar goed zichtbaar zijn! Nou ja, wat een vertoning!’

De verkoopster staat voor Victoria en vraagt: ‘Kan ik u helpen?’

Paniek stuitert Victoria alle kanten op.
‘Hè? Wat zei ze? Had ze het tegen mij? O mensen, waarom blèrt dat geluidssysteem ook voortdurend die herrie. Dat wereldse ritme verleidt mijn voeten om mee te gaan en ik kan dat mens helemaal niet meer verstaan!

Moet je nou toch eens horen!!! Ze loeien uit die speakers over liefde, maar ze bedoelen ongerechtigheid! Platte, wereldse seks! BAH!!! Nee, niks liefde. Dit is geen Agapè!!! Hoe zouden ze daar ook over kunnen zingen!!

De verkoopster vraagt Victoria nog eens: ‘Kan ik u helpen?’

Het nummer dat bij Victoria alle aandacht weg snoept is al jaren een struikelblok voor haar. Ergens voelt ze het genot van de zachte cadans, de schoonheid van de melodie en de prachtige tekstbewerking. Zonder al haar oordelen zou ze het zo de nummer één status geven voor het allermooiste wat ze ooit gehoord heeft. Vandaar dat het haar hele tienertijd al achtervolgt.

Ineens dringt het tot haar door.
‘Dat mens wil me helpen. Maar met al die herrie om me heen, kan ik de zachte, stille stem van God voor dit moment niet verstaan! Hoe kom ik nu in deze situatie achter Zijn wil? O, mensen! Mijn ziel is in gevaar!!!! Ik hoor hier niet!!!!

“Nee, u kunt mij niet helpen!’, bijt ze de verkoopster toe, staat abrupt op en loopt de winkel uit. Eenmaal buiten beseft ze dat ze nog steeds geen nieuwe zondagse kerkschoenen heeft.
‘Nou, dan maar geen kerkschoenen! Ik ben in elk geval voor geen enkele verleiding bezweken! Ik heb mijn principes niet te grabbel gegooid! Ik was daar een overduidelijk licht van Christus voor deze twee verloren zondaren. Een licht in de duisternis, die helder scheen! Mijn gebrek aan goede ingetogen kerkschoenen draag ik graag als een offer voor de heiligheid van den Heere.

Moet je eens opletten als ik dit zondag in de kerk doorgeef. O, ik hoop toch zo dat ik komende zondag mijn getuigenis mag geven!’

Ja, het is wat als duisternis voor licht doorgaat.
Gebondenheid in wetten en regels vrijheid wordt genoemd.
Onrust en paniek vrede wordt genoemd.

Maar Christus is ons licht, ook voor de duistere wettische mens.
Christus is vrijheid, ook voor die gebonden wettische mens.
Christus is vrede, ook voor de panisch wettische mens.

Leef uit die overvloeiende rijkdommen van genade, waar Christus jou middenin geplaatst heeft. Geniet met volle teugen!

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende