U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Genade in de Bijbel in gewone taal

Er is een nieuw boekje uitgekomen met de pretentie van een Bijbelvertaling. (Even tussen haakjes: Volgens mij is het een vertelling.) Aangezien het kenmerk van Gods omgang met ons mensen “genade” is, ben je dus benieuwd waar je in dit nieuwe boekje “genade” terugvindt. Wat blijkt? Je kan zoeken tot je een ons weegt. Deze Bijbelvertelling kent geen genade!

Om kort te gaan: Genade hoort dus volgens die vertellers tot de ongewone taal. Vandaar dat de Bijbel in gewone taal totaal geen genade kent. Men heeft het in die vertelling over “goedheid”. Nou kan ik je best verklappen dat mijn buurman redelijk goed is. Er zijn nog meerdere in de flat waar ik woon van wie ik het gedrag onder de noemer “goedheid” zou plaatsen. Maar dat heeft niks met Gods overvloeiende rijkdommen aan genade te maken.

Bij een vertelling hoort een illustratie. Dus hier komt er één:

Kees en Jan ravotten wat aan op het speelterrein. De ene keer ligt Kees onder, de andere keer Jan. Maar nu is het moment aangebroken dat Jan onder ligt en zo stevig door Kees in de houtgreep is genomen dat er geen loskomen meer aan zit. Uiteindelijk roept Jan luidkeels: “Genade! Genade!”. Kees wil hem al loslaten, maar Meneer van Boven greep in. Meneer van Boven was (slechts in deze illustratie) één van de fantasten, die samen met nog anderen alle vertellinkjes in dit nieuwe boekje bij elkaar gepiekerd heeft. Hier was hij een toevallige passant van Kees en Jan.

“Stop!, stop!, stop!”, roept meneer van Boven. De blik van Jan werd nog benauwder doordat Kees nu de houtgreep nog wat harder aantrok in plaats van de verwachte genade in te zetten. “Jongens!”, roept meneer van Boven, “wat een ongewone taal slaan jullie uit! Bah! Nee Jan, wijs Kees nou maar eens op zijn goedheid!” De ogen van Kees glommen helemaal. Jazeker, hij wist wel hoe goed die wel was. Had hij niet eventjes ijzersterk Jan in de houtgreep genomen? Goed, toch zeker?

Elke hoop op onvoorwaardelijke en onverdiende volkomen vrijheid voor Jan doordat Kees hem genade zou bewijzen was totaal vervlogen. Kees kende zijn goedheid en die was stukken beter dan dat beetje goed van Jan. Daarom vond Kees ook dat hij verdiend dit potje ravotten gewonnen had. Niks genade en dat alles dankzij meneer van Boven, de mede creatieve geest achter dit vertellinkje van de Bijbel in gewone taal (natuurlijk alleen in deze illustratie).

Dat was dus de broodnodige illustratie bij dit verhalenboekje.
“Genade” is dus een volslagen normale Nederlandse uitdrukking. Genade past echter totaal niet in wat voor godsdienstige denken dan ook. Dan draait het namelijk om onze menselijke inspanningen. Met menselijke inspanningen kunnen we goed uit de voeten met “goedheid”.

Wat gebeurt er nu als er iemand in de “christelijke” scene aankomt met de boodschap van Genade alleen? Men kijkt in die Bijbelvertelling en op grond van wat men dan als de Bijbel erkent kan men zo het hele concept van Genade alleen afwijzen als onbijbels. Weg ermee. Het boekje is dus wel degelijk toegankelijk geschreven, maar het evangelie is daarmee ontoegankelijk verklaard.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende