U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Westerse Invloed, Ook Op Ons Als Gelovigen

De één ziet in gelukkig zijn het helemaal over de top vol verrukking zijn. Dus gewoon: De ordinaire kick. De ander vindt dat extreem en gaat simpel voor een voldaan gevoel, het prettige goede gevoel. Vrijwel in alle gevallen ligt de verwachting van “gelukkig zijn” echter binnen de ervaring, oftewel het gevoel/de emotie.

In de Bijbel ligt de nadruk echter totaal niet (met de nadruk op: Totaal niet!) op de beleving/het gevoel/de emotie. In het Hebreeuws van het Oude Testament wijst “gelukkig zijn” op het “recht gezet zijn/worden”. In het Grieks van het Nieuwe Testament wijst “gelukkig zijn” op het “lukken/gelukt zijn”. Hierover doordenkend zullen we tot ongekende hoogten opklimmen betreffende het slagen van het plan van God. Maar daarover later. Het is in de Bijbel dus telkens een concreet feit, wat er plaats vindt/plaats heeft gevonden en heeft op zich dus geen relatie met het welbevinden/de prettige beleving van de persoon in kwestie. Dat is tamelijk revolutionair in onze westerse zucht naar het geluksgevoel.

Het simpele nazoeken in een encyclopedie levert al gelijk deze westerse emotie invulling op. Wat zegt bijvoorbeeld Wikipedia over “Geluk”?
Geluk (of gelukkig zijn) kan gedefinieerd worden als het tevreden zijn met de huidige levensomstandigheden. Hierbij kunnen er diverse positieve emoties aanwezig zijn, zoals vreugde, vredigheid, ontspannenheid en vrolijkheid. Gelukkig zijn is het tegengestelde van ongelukkig zijn, wat bestaat uit een gevoel van ontevredenheid, en vaak samengaat met depressie, overspannenheid, woede of verdriet.”

Eigenlijk hoeft het niet duidelijker. In onze westerse wereld is geluk zondermeer het blije gevoel, het tevreden gevoel, het ontspannen gevoel, het vrolijke gevoel. In mijn studie zal ik aantonen dat dit in radicale aanvaring komt met het Bijbelse beeld van geluk. Maar eerst nog even mijn eigen onderzoekje op dit gebied. Het is namelijk dan wel in de maatschappij gebruikelijk om geluk als een emotionele ervaring te omschrijven, maar vinden we dit ook terug onder de christenen? Nog verder gespecificeerd vroeg ik me af of dit taalgebruik ook onder gelovigen gemeengoed is, die toch vertrouwd zijn om alles Bijbels te toetsen? Vandaar mijn eigen zeer klein onderzoekje op Facebook.

Op Facebook stelde ik de vraag wat “Gelukkig zijn” voor de mensen betekent. Daar kwamen soms wat grappig bedoelde, soms wat ernstiger en soms zelfs zeer ernstige antwoorden op, maar telkens bleek dat het voor een ieder de beleving van een tevreden gevoel was. Hier enkele van die antwoorden:
Eerst even wat koffie. Daar word ik gelukkig van.”
“De basisemotie bij mij is ´Gelukkig zijn´. Er moeten echt vervelende dingen gebeuren wil ik niet gelukkig zijn. Maar zelfs als alles tegen lijkt te zitten en ik heb een goed gesprek met iemand of de zon breekt letterlijk door de wolken, dan ben ik eigenlijk alweer gelukkig.”
“Ik kan genieten van mijn gezin of van de natuur. Ik zie overal mogelijkheden in en ik ervaar Gods liefde en leiding in mijn leven. Dat is voor mij gelukkig zijn.”
“Ik mag van God iedere dag het gelukkig zijn ervaren. Ook al zit niet iedere dag even mee. Het weten dat we een gelukkige God hebben maakt mij blij en ontzettend gelukkig!”
“Omdat God alles in Zijn hand heeft kan ik onder alle omstandigheden toch gelukkig zijn en dankbaar.”

Ik heb nog meerdere antwoorden gekregen op mijn vraag, zoals een antwoord over “geluksmomenten”. Ik bedoel hier geen kritiek op te geven. Ze gaven vrijwel allemaal het plan van God en de leiding van God en de redding door Christus wel degelijk als de bron van dit geluk. Het geeft alleen weer dat we allemaal, stuk voor stuk, ook ik, behept zijn met deze manier van verstaan van het Bijbelse begrip “Gelukkig zijn”. In ons westerse denken is “Gelukkig zijn” een beleving van emoties. In de Bijbel heeft dat er niets mee te maken.

Het sterkste antwoord op mijn eigen klein onderzoekje was wel het volgende antwoord:
“Ik ben altijd gelukkig dankzij het werk dat God heeft gedaan. Het probleem is wel dat ik me niet altijd gelukkig voel”.
Dit was echt een voltreffer voor mij. Deze sloeg de spijker op zijn kop: Ik ben altijd gelukkig dankzij het werk van God, ondanks dat ik me niet altijd gelukkig voel.

De grote aanleiding om het “Gelukkig Zijn” helemaal Bijbels uit te zoeken was voor mij een correspondentie, die ik had met een broeder, die ik erg graag mag en die enorm worstelt met een “vervuld gevoel” in zijn leven. Deze broeder worstelt ermee terwijl ikzelf dacht al het gedoe met emoties eigenlijk al achter me gelaten te hebben. Wat was voor mij namelijk de praktische oplossing in deze? Als ik een broeder of zuster ontmoet op mijn weg als gelovige, die mij voor de zoveelste keer vertelt dat men van mij als gelovige toch mag verwachten dat ik gelukkig ben in de betekenis van een voldaan gevoel, dan lach ik vriendelijk, bedank hem/haar inwendig voor de veroordeling die daarin weerklinkt en ga dan mijn weg met de Heer verder.

Even voor alle duidelijkheid: De manier waarop ik het dagelijks bestaan ervaar is een ploegen door een derrie van naar onderen trekkende emoties. Altijd ben ik weer blij als de avond gehaald is. Voor mij is het onduidelijk wat er tot mijn aandoening (Asperger) behoort en wat er tot mijn aard als Hein hoort. Maar mijn oplossing daarin heb ik gevonden in het feit dat wat voor emoties er ook kunnen zijn, dat de wetenschap van wie ik ben in Christus daar altijd bovenuit gaat.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende