U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

P i j n

Het leven is pijn. Een meisje, tien jaren.
Haar grotere broers namen haar mee naar bed.
Als je dit doet, ja zo, dan ben je geweldig.
Eén compliment en de norm is verzet.

Het leven is pijn. Een meisje van twintig
gekleed in een bruidsjurk
voor haar nieuwbakken vent.
De liefde is puur, ze wil hem nu kennen,
Maar 't is met die rauwe herinnering vermengd.

Het leven is pijn. Een vrouw nu van dertig.
Haar man aan haar zij. Alles lijkt nu okay.
Maar hij heeft haar pijn, haar gevoelens begrepen.
Hij vlucht met zijn lusten nu naar de W.C.

Samen apart, maar de harten aaneen.
Wat willen ze graag voor elkaar er echt zijn.
Toch lopen ze beide op wegen alleen,
want je lichaam echt geven dat doet toch zo'n pijn.

Het leven is pijn. Zij is in de veertig.
Haar man is zijn hartstocht te buiten gegaan.
Zijn liefde wil hij echt alleen aan haar geven.
Ze wil, en ook niet. Ze kan het niet aan.

Samen aan 't grienen, samen heel boos.
De broers wil hij 't liefste te graze gaan nemen.
Is dit dan soms echt de weg die God koos?
Hoe kan je in Gods naam het antwoord vernemen?

Het leven toch fijn, ondanks incest en pijn?
Het kan, als je samen je handen leert vouwen.
God richt dan je denken op Zijn eigen kracht.
Elke pijn, elke wanhoop in Zijn hand toevertrouwen
en de man vindt een vrouw
waar hij samen mee lacht,
mee huilt en mee vrijt.
't Is God, die zo'n echtpaar met Zijn vreugd' verblijdt.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende