U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

In Zijn hand

Hier heb je mijn erkentenis
Het zwartste uur in al mijn nood
De tranenplas, verdrinkingsdood
Een koude stem van binnenuit
Met een wanhopig angstgeluid
Verzuipt de nagedachtenis

Geen lust tot terugblik is er nou
Die voorvalrits, die moet er aan
Mijn verzenen die prikkels slaan
Elk bomenblad stil voortbewogen
De korrel zand van geologen
Gods hand blijft werkzaam in Zijn trouw

De bloemenpracht van Gods genade
Het onkruid van het laatste jaar
Beklemmend leven met elkaar
Belagers, die elkaar versmoren
In leegheid ijdel ringeloren
Een souvenir van grote schade

Ik staar in grote boze vuren
En kom ik daar dan weer voorbij
Hoor ik mijn naam, iets breekt in mij
Toch zet ik voort mijn pelgrimstocht
Ik weet, mijn leven is gekocht
Niets wat dit in de war kan sturen

Rijkdommen heb ik wel gekend
Armoede heb ik ook gedeeld
De pijn, gebrek, verzinnebeeld
Met woede, bruutheid, vol van dromen
Onder invloed van syndromen
Ontwaakt uit mijn isolement

Geen terugblik, nee, die is er niet
Soms kijk ik om, maar niemand daar
Maar soms dan toch een exemplaar
Ik hang er zelf te midden van
De echtheid van een dolleman
Het blad, het zand, een hele piet

Hij houdt ons allen in Zijn hand
Niets houdt er zonder Zijn kracht stand

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende