U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Geen oordeel

Het leek me zo ontzettend echt
Zo authentiek, zo puur oprecht
Ik lag geveld door piëteit
De vrome superioriteit

Het spuugde waarheid in mijn oor
Het leek het enig rechte spoor
Maar wat nu nog als waarheid klinkt
Is straks als leugen sterk verminkt

Waar was ik toch zo van ontdaan?
Wie kon mij zo in boeien slaan?
Zijn liefde overstroomde mij
Nu is dat sprookje wel voorbij

Het leek zo zuiver en reëel
Zo geest´lijk en immaterieel
Het was de schijn van vroom gedrag
Dat weg puft als bij toverslag

Ik hou nu liever maar mijn mond
En zwijg over die verse wond
Geen oordeel over deze daad
Zodat hij in genade staat

Het leek me zo ontzettend echt
Zo authentiek, zo puur oprecht
Geen oordeel over deze daad
Zodat hij in genade staat

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende