U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

God Komt Met Het Aanstootgevende: Genade!

Het verhaal van deze verloren zoon buiten de landsgrenzen van Israel en ook zijn terugkeer is inmiddels overbekend. Het gaat ons echter om dat publiek dat daar eerste rang alle woorden van Jezus zat te keuren. Die Farizeeën en schriftgeleerden zochten verdere bewijsvoering van het valse karakter van deze (volgens hen) schijn-Messias.

Nu hoorden ze echter ineens iets vertrouwds in de woorden van deze Jezus. De Heer was aanbeland bij het voornemen van de verloren zoon om naar zijn vader terug te keren. Dat ging vergezeld met het in het hoofd stampen van een tekst die deze geestelijke elite wel zeer vertrouwd was.
Lukas 15: 18-19 Ik zal opstaan en naar mijn vader gaan en tegen hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en voor u, ik ben niet meer waard uw zoon te heten; stel mij gelijk met een van uw dagloners.

Dit is voor die geestelijke elite nou eindelijk het echte werk! Berouw, boetedoening en bekering! Zoon? Nee, daar kan geen sprake meer van zijn! Dat heeft die toch zeker helemaal verkwanseld! Een gewone huisslaaf is zelfs nog teveel eer voor hem! Nee, zo’n dagloner, die maar moet afwachten wat voor klus hem toebedeeld wordt. Zo kan een mens zijn plekkie terugverdienen bij God!

Een betere beschrijving van wat godsdienst in wezen nou feitelijk is, dan deze twee verzen bij elkaar, bestaat er wel haast niet. Dit tekent de Joodse kijk op bekering helemaal. Maar feitelijk kan je hier elke denkbare godsdienst (inclusief christendom) mee verwoorden. Wat staat hier nu feitelijk? Deze twee verzen in hedendaags Nederlands:
‘Wil je bij God terugkomen? Ga diep door het stof! Noem je zonde! Erken je waardeloosheid! Probeer een plekje bij God te verdienen! Zeker ben je nooit’

Deze twee verzen verwoorden dus het religieuze denken van die godsdienstige elite. Die zijn maar steeds druk bezig hun plekje bij God te verdienen. De één is daar nog een stuk verder in gekomen dan de ander. Jezelf aan de ander afmeten kan ook alleen maar als je iets verdient. Als je allemaal niks verdient, maar alles onverdiend krijgt, dan valt er helemaal niks af te meten. Dit plekje veroveren bij God heeft nou ook juist dat exclusieve tot gevolg, waarbij de godsdienstige elite denkt dat zij al redelijk dicht bij God zitten en zich dus niet moeten laten verontreinigen door die zondaren.
Wat een verschil met het evangelie! Het blijde nieuws van God! Deze onzinnige verkondiging die elke godsdienst kenmerkt en die dus vertrouwd was bij die geestelijke elite smoort Christus in de kiem door Vader in deze gelijkenis weer uit een zeer onverwachte hoek te laten komen. Juist om dit verknipte religieuze denken helder en duidelijk de nek om te draaien legt de Heer deze woorden die zoon dus in de mond.

De Farizeeën en schriftgeleerden zitten dit allemaal met oplopende irritatie te beluisteren. Ze fluisteren elkaar toe: ‘Wat een schandalige vertoning is dit allemaal! Een schandalig verzoek! Een schandalige reactie! Een schandalig leven! Gelukkig, eindelijk komt die jongen dan nu toch nog met een redelijke bekering. Nu wordt het wel eens tijd dat die vader eens iets eerbaars doet!’

Vaders reactie:
Lukas 15: 20 Toen die zoon nog in het verre land was, zag zijn vader hem en werd met ontferming bewogen. En hij liep hem tegemoet viel hem om de hals en kuste hem.
Daar zit dat joch in die varkenstrog. Hij had een mooi vroom plan getrokken, maar hij stonk een uur in de wind naar varkenspoep en pies! Geen cent te makken! En zijn vader ziet hem daar. Bewogenheid en ontferming overweldigt hen geheel en al. Vader heeft niet lief. Vader is liefde! Zoonlief zit nog een plannetje uit te denken, maar vader neemt het initiatief! Hij rent! Hij rent alsof zijn leven ervan afhangt! Hij rent de benen uit zijn lijf! Wat een onbeschaamde vertoning!

Voor deze Farizeeën en schriftgeleerden is deze reactie van Vader niet te harden. Hij had moeten wachten tot zoonlief zelf eens aan kwam kakken en dan had hij hem kunnen bestraffen! Als het allemaal zo makkelijk gaat, wat zal zo’n slampamper daar dan van leren? Dan hoef je echt niet te verwachten dat hij zijn plekje bij Vader zal proberen te verdienen. Echte afzondering van het kwaad wordt dan een lachertje! Waar blijft zo de reinheid van onze godsdienst? Al het plebs staat dan gelijk aan de meest toegewijde gelovige! Wat een onbeschaamde vertoning!

Vader heeft zijn kleed opgetrokken zodat hij naar zijn zoon in de verte toe kan rennen. Dat kan je als vrome gelovige toch zeker niet maken dat iedereen zomaar je blote benen ziet?!! (Je moet dat zien binnen die cultuur) Daar komt hij met die verachte zoon van hem. Zoals gebruikelijk zal de hele gemeenschap hem bespotten en beschimpen. Wil vader dat dan met hem dragen? Ja, vader overlaadt hem zelfs met kussen en hij herstelt hem in zijn plek als rechtmatig zoon. Vader en zoon zijn verzoend. Genade, niets dan genade!

Hoe zit het nu met die geplande vrome uitspraken van de zoon?
Lukas 15: 21 De zoon zei tegen hem: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en voor u, ik ben niet meer waard uw zoon te heten.
Verder kwam het niet. De omhelzing, de zoenen. Alles getuigde van volle verzoening. Alle sprak van het volle herstel van de zoon. God is liefde. Die liefde versmoort wettisch eigen werk.

Wat een afgrijzen voor deze religieuze elite om dit alles te moeten aanhoren. Nee, in hun denken doet Vader God niet het eerbare. God kiest voor het aanstootgevende. Geen straf! Geen oordeel! Hoezeer ook gewenst door de vrome elite. Geen enkele van hun vrome voorwaarden wordt ingewilligd. Die zoon ontvangt onverdiend alle eer als volle zoon.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende