U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Apart Gezet, Maar Verongelijkt, Wetticisme

Lukas 15: 29 Ik heb nooit uw gebod overtreden, maar mij hebt U nooit een geitenbokje gegeven.
Deze oudste zoon van Vader God ziet zichzelf als het perfecte voorbeeld van een goed gelovige. Hij houdt de wet. Hij breekt geen enkele regel. Ethisch voelt hij zich zo verheven boven zijn broer, ja zelfs boven zijn vader. Uiterlijk is hij één brok vroomheid, die alle rituelen kent en volbrengt. Maar een relatie met Vader? Nee. Echt bezorgd over Gods eer? Nee. Een kijk op Gods genade? Helemaal niet! Maar daarmee is voor deze zoon de kous nog niet af.

Hij is vast van plan zijn klauwen nog wat dieper te verankeren in Vader, die hij eerder als zondaar dan als God ziet. Daarom vindt hij dat het nu wel tijd wordt om die oneerlijke vader op een stevig brok onrechtvaardigheid te wijzen. ‘Wat zijn dat nou voor normen, die het uitschot beloont terwijl degene die er hard voor gezwoegd heeft niks, helemaal niks, krijgt? Dat schorrie morrie krijgt het gemeste kalf, maar voor iemand die zich altijd keurig heeft gedragen is een geitenbokje zelfs nog teveel gevraagd! Dat noemt zich vader!’

ONEERLIJK, VADER!!!!!
DAT IS NIET BILLIJK, VADER!!!!!
PUUR BEDRIEGLIJK, VADER!!!!!
ONTZAGLIJK LEUGENACHTIG, VADER!!!!
EEN ONTERECHTE BELONING, VADER!!!!
ZOOTJE ONOPRECHT GEDOE, VADER!!!!
EEN ONZUIVER OORDEEL, VADER!!!
WAT EEN SLINKSE STREEK, VADER!!!!
GEWOON UNFAIR, VADER!!!!!
ZO’N VALS SPEL. BAH VADER!!!!

Zie je hoe wettisch gedrag de rollen omkeert? God wordt de zondaar omdat Hij de zonde zou belonen (zo wordt genade gezien). De gelovige die zich wettisch voor Hem inzet is hier degene die de regels bepaalt en zich feitelijk de enige rechtvaardige voelt. De zuiverste vorm van huichelarij. Dat is nou het puur beledigend karakter van wetticisme. De gedachte dat Vader God hem om vergeving zou moeten vragen.

Misschien dat je dit veel te ver vindt gaan. Dat komt dan wellicht omdat het ons nauwelijks lukt om in de huid van die Farizeeën en schriftgeleerden te kruipen. Hoe ondergaan zij deze gelijkenis? Zij horen over die jongste zoon. Hun oordeel is direct klaar: ‘Die deugt niet’. Maar dan horen ze over het gedrag van die vader: ‘Die is echt fout, zeg!’, is hun oordeel over de vader. Als dan die oudste zoon met zijn veroordelingen komt, dan hebben ze eindelijk iemand waar ze in mee kunnen voelen. ‘Die jongen weet tenminste hoe het zit. Een terechte veroordeling van die foute man!’

Mattheus 13:13 Ik spreek tot hen in gelijkenissen, omdat zij ziende niet zien en horende niet horen of begrijpen.
Lukas 8:10 Jezus zei: Aan jullie is het gegeven de geheimenissen van het Koninkrijk van God te kennen, maar aan de anderen worden zij gepredikt in gelijkenissen, opdat zij ziende niet zien en horende niet begrijpen.
De grootste misser binnen de evangelische wereld, die bijna door iedereen onderwezen wordt, is dat Jezus deze gelijkenissen zou vertellen om de boodschap wat helderder te krijgen. Dat was namelijk nou net niet de bedoeling. Ze moesten het niet kunnen begrijpen. En dat was ook weer perfect gelukt met die Farizeeën en schriftgeleerden. Vader werd als de grote boosdoener gezien en niet als Vader God. De oudste zoon was de goede, die het maar knap lastig had binnen dat gezin.

Die oudste zoon doet zich dan wel heel goed voor, maar op één punt verraadt hij zich toch wel.
Lukas 15: 29 Mij hebt U nooit een geitenbokje gegeven om met mijn vrienden feest te vieren.
Mijn vrienden
Hij had ook wel zin in een feestje, maar dan geen feestje met zijn broer en geen feestje met vader. Nee, zijn leefwereld, ook al werkte hij bij vader en voor vader en onder vader, zijn leefwereld was ver daarbuiten. Het was een totaal andere wereld. Nee, hij vierde veel liever feest met gelijkgestemden. Het moesten wel mensen zijn die geen relatie met vader hadden.

Veroordeelt Vader God nou deze gezindheid van die oudste zoon? Nee. Die oudste zoon onderscheidde zich dus feitelijk totaal niet van de jongste zoon, behalve dat hij de schone schijn van wettische gehoorzaamheid groot houdt. Maar zijn hart lag buiten de wereld van Vader God. Evenmin als dat Vader God die jongste zoon veroordeelde, zo doet God dat ook niet bij de oudste. Degene die in deze gelijkenis oordeelt is de oudste zoon. Dat is nou eenmaal het kenmerk van wetticisme.

Dat hij niet samen met Vader en zijn broer kon feesten is begrijpelijk. Alles wat werkt in het hart van Vader God, zoals liefde, genade, bewogenheid, goedheid, vergeving, vreugde en verzoening, het had allemaal totaal geen enkel raakvlak met wat hem bezighield. Ondanks de schone schijn voor de buitenwereld wordt hij gedreven door eerzucht, jaloezie, hebberigheid en boosheid. Hij dacht al die jaren als een slaaf hard geploeterd te hebben voor een goede beloning en wat blijkt nu? Hij krijgt niks en die lapzwans van een broer krijgt alles!

Hij wil uitsluitend een feestje vieren met zijn eigen vrienden. Helemaal apart onderling. Lekker exclusief. Niks geen andere mensen erbij. Ook geen andersdenkende gelovigen erbij. Alleen mijn kleine groepje van gelijkgestemden. Het typisch kenmerk van de Farizeeën. De betekenis van hun benaming ‘Farizeeën’ is ‘die apart gezet zijn’. Het apart gezet zijn is nog altijd een overduidelijk kenmerk van wettische groepen. Zelf heb ik 15 jaar in een groep gezeten die zich apart hielden van elke ongelovige, die het stempel ‘wereld’ kreeg, en elke gelovige die buiten ons groepje samenkwam, die het stempel ‘Babel’ kreeg.

Wij hielden ons apart van de wereld en van Babel. Wij vierden ons feestje het liefst met onze vrienden. De Farizeeën en schriftgeleerden vierden hun feestje het liefst met hun vrienden. De hele reden waarom de Heer deze gelijkenis begon was omdat de Farizeeën en schriftgeleerden erover vielen dat Jezus deze afzondering van bijvoorbeeld tollenaars en zondaars totaal niet in praktijk bracht.
Lukas 15:2 De Farizeeën en de schriftgeleerden morden en spraken: Deze ontvangt zondaars en eet met hen.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende