U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Het Nieuwe Verbond van de komende Aioon

De Hebreeënbrief is een aanzegging aan het volk Israel, gelovig en ongelovig, dat er een oordeel van vuur over Jeruzalem staat aan te komen.
Hebreeën 6: 8 Als hij dorens en distels draagt, is hij ondeugdelijk en niet ver van de vervloeking, die uitloopt op verbranding.
Hebreeën 10: 27 Een vreselijk uitzicht op het oordeel en de felheid van een vuur, dat de weerspannigen zal verteren.

Dit paste naadloos in de voorzeggingen van Jezus over de verwoesting van de tempel.
Lukas 21: 20-24 Zodra jullie Jeruzalem door legerkampen omsingeld zien, weet dan, dat zijn verwoesting nabij is. Laten dan die in Judea zijn, vluchten naar de bergen, en die binnen de stad zijn, de wijk nemen, en die op het land zijn, er niet binnengaan, want dit zijn de dagen van vergelding, waarin alles wat geschreven is, in vervulling gaat. Wee de zwangeren en de zogenden in die dagen! Want er zal grote nood zijn over het land en toorn over dit volk, en zij zullen vallen door de scherpte van het zwaard en als gevangenen weggevoerd worden onder alle heidenen, en Jeruzalem zal door heidenen vertrapt worden, totdat de tijden van de heidenen zullen vervuld zijn.

De Heer Jezus spreekt hier nadrukkelijk over Gods toorn over dit volk. Dat is dus het volk Israel. Geen gemeente of wat dan ook. Heel simpel het volk Israel. Daarom is Jeruzalem, die hier genoemd wordt, ook het letterlijke Jeruzalem. Die stad zou ingenomen worden, verwoest worden en met vuur verbrand worden. Vandaar het heel praktische advies van de Heer om die stad uit te vluchten. Precies diezelfde oproep krijgen deze Hebreeën opnieuw in deze brief te horen.
Hebreeën 13:13 Laten wij tot Hem uitgaan buiten de legerplaats en Zijn smaad dragen.
Buiten de legerplaats, oftewel buiten de stad Jeruzalem.

Deze Hebreeuwse gelovigen stonden nog voor deze verschrikkelijke gebeurtenis in de geschiedenis van het Joodse volk. Het werd aangekondigd als Gods oordeel over Zijn volk.
Hebreeën 10: 30 De Here zal Zijn volk oordelen.
Ten overvloede nog eens. Hier geen heenwijzing naar Gods handelen met de Gemeente, het Lichaam van Christus. Het staat hier gewoon letterlijk: Zijn volk.

Gods oordelen hier vinden plaats in de verwoesting van Jeruzalem, de tempel en hun verstrooiing onder de volkeren. Deze uitspraak heeft dus niets te maken met een soortement eindoordeel wat volgens een theologisch denken een pijniging tot in alle eeuwigheid tot gevolg zou moeten hebben. Nee, het is het recht zetten, oftewel het richten van Zijn volk.

Omdat deze brief de Hebreeën, oftewel het aardse volk Israel, aanspreekt, staat het nieuwe verbond ook voortdurend centraal. Zo’n twintig maal is dit het onderwerp van deze brief.

Het huwelijk dat God is aangegaan met Zijn volk Israel is niet anders dan een verbond. Machtelt en ik mochten een tijdje terug nog de verbondssluiting van onze dochter Tirza met haar man Harm Jan meemaken. Zij spraken hun beloften naar elkaar uit. Het trouwboekje hebben ze nu als een soort bewijsstuk van het voltrokken huwelijk.

Bij het volk Israel was het eerste verbond op stenen tafelen geschreven. Dat was de wet die feitelijk diende als trouwboekje van God en Zijn vrouw, Israel. Daarin spreekt God Zijn beloften uit aan Zijn vrouw. Dit worden de tafelen van het verbond genoemd die in de ark van het verbond waren opgeborgen. Uitdrukking van Gods relatie met Zijn volk.

Hebreeën 13:20 De God van de vrede, die onze Here Jezus, de grote herder van de schapen door het bloed van een verbond van de aioon heeft teruggebracht uit de doden,
Het nieuwe verbond wordt het verbond van de aioon genoemd. Dit wijst heen naar de komende periode van Christus koningschap op aarde. Die nieuwe relatie met het volk Israel is gefundeerd op het verzoenend lijden en sterven van Jezus. Het bloed van het verbond. Dat nieuwe verbond werkt uit dat Gods wet nu niet slechts als stenen tafelen in de ark van het verbond is opgeborgen, maar die wet is in de harten van Israel en Juda gelegd.

Passen we dit in de harten gelegd zijn van de wet ten onrechte op onszelf toe, dan verwachten we eigenlijk dat alles in die wet door ons ook ten volle tot stand gebracht zal worden, dat wij daarin zullen volharden, dat wij daartoe strijden tot de laatste snik.

Omdat de Bijbel nergens voor ons de garantie geeft dat genade dit zal uitwerken, zullen we hierdoor dus als vanzelfsprekend terugvallen op eigen werk en tevens op een puur falen (als we eerlijk zijn). Zo zie je hoe wezenlijk onpraktisch het is om wat er letterlijk staat in de Bijbel te gaan vergeestelijken en dat om te buigen tot een schijnbare les voor ons. We gaan dan gegarandeerd helemaal de mist in met ons geloofsleven.

Het oude, oftewel eerste, verbond had alles te maken met Gods relatie met Zijn volk Israel. Daar stond de Gemeente, het Lichaam van Christus, buiten. Het nieuwe verbond heeft eveneens alles te maken met Gods relatie met Zijn volk Israel, namelijk de hernieuwde relatie op grond van het verzoenend werk van Christus. Ook dat verbond hebben wij dus totaal niets mee te maken. Niemand sluit een verbond met zijn eigen lichaam, of om het anders te zeggen: Niemand trouwt met zichzelf. Dat doet Christus dus ook niet.

Maar let wel!!! Dit nieuwe verbond is dus het verbond van de aioon. Het toekomstig koninkrijk over de hele aarde. Maar eerst gaat er dus nog wat anders gebeuren.
Hebreeën 10: 30 De Here zal Zijn volk oordelen.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende