U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Colosse 1: 9 (1e deel)

Colosse 1: 9 Daarom houden ook wij, vanaf de dag dat wij hiervan gehoord hebben, niet op om voor jullie te bidden en te vragen, dat jullie vervuld mogen worden met de bovenkennis van Zijn wil, (rustend) in alle wijsheid en geestelijk inzicht,
A/ Daarom! Dus vragen we: Waarom?
B/ Wij houden niet op
C/ De dag dat we hiervan hoorden
D/ Bidden & vragen
E/ Bovenkennis. Al doorgenomen in hoofdstuk 10 van deze studie. Zie link: Colosse 10
F/ Bovenkennis van Gods wil
G/ Vervuld worden met de bovenkennis van Gods wil
H/ Die volheid van de bovenkennis van Gods wil rust in alle wijsheid en geestelijk inzicht

Vanzelfsprekend zijn al die onderwerpen weer veel teveel voor deze ene studie. We zullen in deze serie dus weer ruimte maken voor meerdere studies van dit negende vers. In deze studie (nummer 14) bekijken we alleen de eerste drie onderwerpen.
A/ Daarom! Dus vragen we: Waarom?
B/ Wij houden niet op
C/ De dag dat we hiervan hoorden

A/ Colosse 1: 9 Daarom houden wij niet op.
Daarom! Dus vragen we: Waarom?
Nou, kijk nog maar eens rustig naar de verzen 3 t/m 8, die ik in het vorige hoofdstuk nog uitgebreid geciteerd heb. Daar was Paulus ook al aan het danken, oftewel met God de voortreffelijke genade aan het bespreken, zoals hij dat actief werkend in deze gelovigen in Colosse aantrof. In vers 3 ligt Paulus dus op zijn knieën en hier in vers 9 ligt hij daar nog steeds. Maar waarom? Die tussenliggende verzen zijn toch wel overduidelijk? Zij, deze gelovigen in Colosse en de werking van Gods Geest die hij in hen zag, waren de aanleiding.

Dit woordje “daarom” is eigenlijk een weergave van het Griekse “dia touto”, wat heel letterlijk vertaald zou zijn: “dwars door dit”. Paulus hoorde dus Epafras vertellen over hun geloof en liefde en dat raakte hem niet alleen, maar Paulus hele betrokkenheid ging daar dwars doorheen. Paulus hoorde het aan hoe het woord van de waarheid vrucht droeg in deze gelovigen en hij was niet alleen enthousiast, maar hij vereenzelvigde zich totaal met wat daar gebeurde, oftewel het ging dwars door hem heen. Paulus had zich niet ingespannen om zich in die gelovigen in Colosse te verplaatsen, nee, hij was per definitie compleet verweven met hen, wat zich hier uitdrukt in die woorden “dwars door dit”. Vanzelfsprekend dat hij dus absoluut niet kon ophouden met zijn gebedsleven voor hen.

Let nou goed op! Probeer zo´n verwevenheid met anderen nou niet emotioneel zelf op te wekken of aan te wakkeren. In Christus is die absolute eenheid nou juist een feit. Paulus gebruikt juist deze Colossebrief, maar ook de Efezebrief om deze heerlijke waarheden van genade leerstellig helemaal uit de doeken te doen. Maar wat hij als leer verkondigt zien we hier in de praktijk simpel verwezenlijkt worden omdat de feiten van zijn onderwijs (bijvoorbeeld: Ons in Christus totaal verbonden zijn met alle gelovigen) voor Paulus ook wezenlijk praktische feiten waren. Dus daarom! Waarom dan? Omdat de genade, die in deze gelovigen in Colosse werkte, ook weer praktische genade uitwerkte in het doen en laten van Paulus.

B/ Colosse 1: 9 Daarom houden ook wij…., niet op…,
Wij houden niet op. Okay, in punt A vernamen we de oorzaak van dit gebed van Paulus voor deze gelovigen in Colosse, maar we hebben nog te ontdekken waar hij dan voor bad en wat het doel van dat gebed was. Dat komt op Zijn tijd wel aan de orde in Punt E t/m H.

Paulus hield maar niet op. Hij bleef bezig! En dat niet omdat er zoveel ellende, verdriet en pijn onder de gelovigen was, niet omdat deze gelovigen de slachtoffers waren van vervolging of gevangenschap of pesterijen. Daar lezen we helemaal niks over. Ja, van Paulus weten we dat hij problemen met zijn ogen had. In de christelijke wereld van vandaag de dag zouden we dat als een aanleiding zien om niet op te houden met bidden voor genezing bij Paulus. Ja, Paulus zat zelf in de gevangenis vanwege de boodschap, die hij bracht. Vandaag de dag zouden we niet ophouden om voor de vrijlating van Paulus te bidden en eventueel dat nog eens extra kracht bij te zetten door politieke druk. Het gebedsleven dat hier beschreven wordt gaat daar totaal niet over.

Telkens als we op dergelijke Bijbelgedeeltes over het gebedsleven terechtkomen, dan zien we de oorzaak van het gebed, zoals dat hier het praktisch werken van Gods rijke genade onder de gelovigen in Colosse naar voren komt. Telkens zien we dan de reden of het doel van het gebed, zoals die in deze gedeelten wordt beschreven. En ook telkens weer komt dan de vraag naar boven: “Mogen we dan eigenlijk wel voor onze ziekten bidden?” Ja, vanzelfsprekend mag dat.
Filippi 4: 5-7 De Heer is erbij. Weest totaal niet bezorgd, maar laat in alles, door gebed en smeking met dankzegging, je begeerten bekend worden bij God. En de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, zal jullie harten en jullie gedachten bewaren in Christus Jezus.
Alleen is dat hier niet het onderwerp.

Er is een voortdurend doorzetten in het gebed. Paulus was volhardend. Hij nam niet eventjes een dagje vrij. Hij nam geen pauze om eventjes aan iets anders te denken zodat hij weer een helder hoofd kreeg en er weer tegenaan kon. Paulus pauzeerde niet in zijn gebed. Vanuit de grondtekst bekeken eigenlijk ook nog eens enorm grappig.

Je staat of zit momenteel verdwaasd op je hoofd te krabben. Grappig? Wat zou hier nou grappig aan zijn? Nou, daar komt die: De naam Paulus kan je ook zien als zelfstandig naamwoord en het grappige is dat dit werkwoord “pauo”, dat letterlijk “pauzeren” betekent, afgeleid is van dat zelfstandig naamwoord. Dus als er staat dat wij niet ophouden en Paulus is hier dus degene die niet ophoudt, dan kan je dat letterlijk weergeven als “de pauze pauzeerde niet”.

Paulus is zelf namelijk een pauze is het profetisch programma. Maar nu hij hier in deze gelovigen in Colosse een oorzaak vindt in de werking van Gods overvloeiende rijkdom van genade om op de knieën te gaan opdat deze gelovigen vervuld worden met de bovenkennis van Gods wil in alle wijsheid en geestelijk inzicht, nu kan hij daar nou juist geen enkele pauze in aanbrengen. Deze gelovigen krijgen de volle laag van een heerlijke bovenhemelse roeping in de rechterzijde van Vader. Ja, nu grijp ik alvast vooruit naar de verdere inhoud van deze brief. De oorzaak waardoor Paulus geen pauze in kon lassen was de werking van Gods genade in deze gelovigen. De reden gaat hij hier verderop nog geven en dan kan hij helemaal geen pauze meer inlassen. Precies hetzelfde euvel heeft Paulus bij de gelovigen in Efeze.
Efeziërs 1:16 Daarom houd ik niet op (pauzeer ik niet) voor jullie te danken, en denk ik aan jullie in mijn gebed;

C/ Colosse 1: 9 Vanaf de dag dat wij hiervan gehoord hebben,
De dag dat we hiervan hoorden.
We hebben al meerderen keren over het horen gelezen in deze brief. We hebben er ook al diepgaand over nagedacht. Er is echter een opbouw in deze brief die opvallend is.
Colosse 1: 4 Omdat wij gehoord hebben
Colosse 1: 5 De verwachting …., die jullie tevoren gehoord hebben
Colosse 1: 6 De dag dat jullie het (evangelie) gehoord hebben
Colosse 1: 9 Vanaf de dag dat wij hiervan gehoord hebben,

Deze gelovigen in Colosse hebben van Epafras een heerlijk rijke boodschap van genade gehoord en ook echt gehoord. Het blijde bericht is door hen in het hart gesloten en ze hebben een levende verwachting/hoop. Paulus heeft daarvan gehoord en ook echt gehoord. Dit alles leidt tot dit intense gebed en ook tot de ontvouwing van een verborgenheid, dat tot op dat moment voor wie dan ook volkomen verstopt was in God alleen. Het volledig open leggen daarvan plus het verstaan daarvan was het doel van deze brief.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende