U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Hoe zit het met geest, ziel en lichaam?

In de denkwereld van mensen die een heel bestaan in de dood veronderstellen wordt er eigenlijk nauwelijks onderscheid gemaakt tussen ziel en geest. Men denkt dan aan het lichaam als de uiterlijke verpakking en dan komt de geest en ziel als twee omschrijvingen van dat ene innerlijke waar het dan echt om zou draaien. In die denkwereld hebben Bijna Dood Ervaringen ook een volledig rechtmatige plek. Maar zelfs onder gelovigen zie je dat zo´n ervaring vaak als belangrijker wordt gewaardeerd dan het gezag van de Bijbel zelf. In forums op het internet kwam ik al de uitspraak tegen dat ik overduidelijk zelf nog nooit zo´n ervaring heb gehad. Dan zou ik wel anders praten. Het belang van ervaring dus boven het gezag van het Woord van God?

Zijn geest en ziel inderdaad synoniemen, die je uitwisselend kan hanteren voor een innerlijke mens, zoals BDE´s ons toch eigenlijk willen duidelijk maken? Is inderdaad het uiterlijk, oftewel het lichaam, alleen maar een stuk verpakking dat onze spirituele verlichting in de weg zit? Moeten we blij zijn als die hindernis van ons af is gevallen, zoals de meeste BDE´s luid verkondigen?

Ik denk dat de Bijbel helemaal niet zo minderwaardig over het uiterlijk lichaam spreekt. In dat denken zou het lichaam moeten afsterven om eindelijk de verlichting te kunnen bereiken. Heel spiritueel, heel esoterisch, heel boeddhistisch, heel universeel godsdienstig en tegenwoordig ook heel “christelijk”, maar ik denk dat het niet de boodschap van de Bijbel is. Wanneer we eenmaal letterlijk bij de Heer zijn, dan zijn we dat lichamelijk, gelijk aan Zijn verheerlijkt lichaam.
Filippi 3:20-21 De Here Jezus Christus, die ons vernederd lichaam veranderen zal, zodat het aan Zijn verheerlijkt lichaam gelijkvormig wordt,

Even tussen haakjes. In deze tekst wordt nadrukkelijk gesteld dat daar waar er nieuw leven na de dood is, dat dit dan ook een lichamelijk leven zal zijn. Het is dit lichaam, wat we nu hebben, maar dan gelijkvormig gemaakt aan Christus verheerlijkt lichaam. Ik wil niet beweren dat ik daar nou een 100 % afgeronde voorstelling van heb. Helemaal niet. Maar deze lichamelijke opstanding is dus noodzakelijk voor de Bijbelse kijk op nieuw leven na de dood. Een ontlichaamde ziel die voortleeft nadat het lichaam gestorven is, kom je in de Bijbel in het geheel niet tegen. Wel gestorven zielen.
Leviticus 21:1 Yahweh zei tegen Mozes: Spreek tot de priesters, …, dat geen van hun zich aan een dode [letterlijk: een ziel] zal verontreinigen onder zijn volksgenoten,
Leviticus 22:4 Hij die iets aanraakt, dat onrein geworden is door
een dode [letterlijk: een ziel],
Numeri 6:6 Al de tijd, dat hij zich aan Yahweh gewijd heeft, zal hij bij geen
dode [letterlijk: dode ziel] komen;
Ezechiël 18: 4 Zie, alle zielen zijn van Mij, zowel de ziel van de vader als die van de zoon zijn van Mij; de ziel die zondigt, die zal sterven.
Ezechiël 18: 20 De ziel, die zondigt, die zal sterven;

Wanneer mijn lichaam sterft, dan sterft dus Bijbels gezien simpelweg mijn ziel. Een ziel, die helemaal los van het lichaam zijn bestaansweg in de dood vindt kom je dan wel in al die Bijna Dood Ervaringen tegen, en het levert inderdaad hele spannende, boeiende en prettig leesbare boeken op, maar dat is wel volstrekt vreemd aan de Bijbel.

Nou blijft natuurlijk de vraag wat het onderscheid tussen geest en ziel is. Ik gaf al aan dat de meeste uitleggers er eigenlijk geen echt onderscheid in aanbrengen. Men ziet zowel geest als ziel als het innerlijke en het lichaam daar tegenover als het uiterlijke, waarmee ons innerlijk communiceert met de buitenwereld. Ik wil niet beweren dat ik er nou erg veel meer van begrijp, maar het Woord van God zelf ziet er een duidelijk onderscheid in.
Hebreeën 4:12 Het woord van God is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard en het dringt door, zo diep, dat het vaneenscheidt ziel en geest,

De bijbel scheidt dus ziel en geest. Hoewel ik gelijk toegeef het onderscheid dan niet erg scherp te zien, is deze uitspraak voor mij doorslaggevend dat ik het niet op één hoop kan gooien als slechts het innerlijk van de mens. Zelf denk ik dat echt zicht op dat onderscheid naar voren komt als we Paulus uitspraak over de opstanding uit de doden doorlopen in 1 Corinthe 15.
1 Corinthe 15: 42-46 Zo is het met de opstanding van de doden. Er wordt gezaaid in vergankelijkheid, en opgewekt in onvergankelijkheid; er wordt gezaaid in oneer, en opgewekt in heerlijkheid; er wordt gezaaid in zwakheid, en opgewekt in kracht. Er wordt een natuurlijk [psuchikos = ziels] lichaam gezaaid, en een geestelijk lichaam opgewekt. Is er een natuurlijk [psuchikos = ziels] lichaam, dan bestaat er ook een geestelijk lichaam. Aldus staat er ook geschreven: de eerste mens, Adam, werd een levende ziel; de laatste Adam een levendmakende geest. Doch het geestelijke komt niet eerst, maar het natuurlijke [psuchikos = zielse], en daarna het geestelijke.

In onze vertaling is het onderscheid tussen ziel en geest, zoals Paulus dat zo nadrukkelijk hier neerlegt, helemaal weg vertaald. Paulus gebruikt deze beide begrippen in de bijvoeglijke betekenis. Hierdoor spreekt hij dus over een ziels lichaam en een geestelijk lichaam. Dan gaat het er dus om dat het lichaam of beheerst kan zijn door de ziel. Dan is het ziels. Of het lichaam kan beheerst zijn door de geest. Dan is het geestelijk.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende