U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Lankmoedige Agapè Liefde

We hebben dit hoofdstuk in twee aparte onderwerpen verdeeld: De Agapè Liefde & het volmaakte. We beginnen met die onvoorwaardelijke, onbegrensde en onvergankelijke liefde. Daar is iets heel aparts mee aan de hand. Nou hebben we in onze vorige studie daar al iets van ontdekt. Dat was dat elke menselijke toepassing op deze liefde per definitie faalt. De hele mensengeschiedenis door zijn er al idealisten zoals ik geweest, die tegenover al het oorlogsgeweld en wat voor geweld dan ook onze menselijke inspanning van vrede en liefde proberen te plaatsen. Het is al die duizenden jaren menselijke geschiedenis nooit wat geworden. Om het klein te houden: In mijn eigen persoonlijke inspanningen is het ook nooit wat geworden. Maar ook als we menselijke toepassingen maken op deze liefde in ons godsdienstig omgaan met elkaar blijkt opnieuw dat we tekort komen. Daar waar wij ons inspannen is er geen onvoorwaardelijke, onbegrensde of onvergankelijke liefde. Het is uitsluitend Gods liefde, die nooit zal vergaan.

Nog iets bijzonders betreffende deze liefde van God is dat het nooit vergaat. Het blijft (om het eens niet zo Bijbels te zeggen) ten eeuwige dage. Wanneer we straks in het ultieme eindstadium aangekomen zullen zijn en God zal zijn alles in allen, dan is daar nog altijd die onvoorwaardelijke liefde van God. Hier in dit hoofdstuk wordt de overgang getekend van een periode binnen het Nieuwe Verbond, die je het onvolkomene kan noemen, naar een periode dat het volmaakte aangebroken is. Paulus zegt dat er dan drie kernpunten overblijven, namelijk: Geloof, hoop en liefde, waarvan de liefde de meeste is.

In die nieuwe periode binnen het Nieuwe Verbond zal Gods onvoorwaardelijke, onbegrensde en onvergankelijke liefde nog altijd de meeste zijn. Binnen die nieuwe periode zullen er echter naast Gods liefde nog twee wezenlijke kernpunten van Gods handelen met de mens zijn, namelijk geloof en hoop. Het geloof is nog niet veranderd in aanschouwen. De hoop of verwachting van Christus wederkomst is nog altijd actief levendig. Ook als binnen het Nieuwe Verbond het volmaakte dus gekomen is, dan nog is Gods onvoorwaardelijke, onbegrensde en onvergankelijke liefde de meeste van allen.

Maar als de hoop werkelijkheid wordt en Christus is terug gekomen, als het geloof veranderd is in aanschouwen en niemand meer blind hoeft te vertrouwen op de geestelijke waarheden van God omdat die werkelijkheden concreet in de levens van mensen ondervonden worden, dan heb je geen geloof, hoop en liefde meer. Geloof is concreet zien geworden en de hoop is verwerkelijkt. Maar dan nog altijd zal de onvoorwaardelijke liefde van God het kernpunt van het leven zijn. Die liefde blijft altijd!

Wat is die onvoorwaardelijke, onbegrensde en onvergankelijke liefde van God?
1 Corinthe 13: 4-8 De liefde is lankmoedig, de liefde is goedertieren, zij is niet afgunstig, de liefde praalt niet, zij is niet opgeblazen, zij kwetst niemands gevoel, zij zoekt zichzelf niet, zij wordt niet verbitterd, zij rekent het kwade niet toe. Zij is niet blij over ongerechtigheid, maar zij is blij met de waarheid. Alles bedekt zij, alles gelooft zij, alles hoopt zij, alles verdraagt zij. De liefde vergaat nimmermeer;

1 Corinthe 13: 4 De liefde is lankmoedig,
Het begint met “Agapè” Liefde. Dat is het Griekse woord, wat Paulus hier bewust gebruikt. Het is niet de “Eros”, de erotische liefde. Het is niet de “Phileo”, de liefde die men voor de ander krijgt omdat er iets in de ander is die dat oproept. Het is de “Agapè” Liefde.

Agapè” Liefde wordt niet opgewekt door een lust of erotische prikkel, die de ander uitzendt. “Agapè” Liefde wordt niet opgewekt doordat de ander zo vriendelijk of voorkomend is, doordat je graag met die ander bevriend wilt zijn. “Agapè” Liefde is gewoon. Stop, verder niks! Geen voorwaarden. Geen aanleiding. “Agapè” Liefde vindt de bron voor liefde in zichzelf en kan niet anders dan het uiten, ongeacht of de ander het waard is of niet.

Agapè” Liefde, dat is Gods onvoorwaardelijke, onbegrensde en onvergankelijke liefde! Die liefde is lankmoedig. In het Nederlands bestaat dit, toch al tamelijk ouderwets, woord uit twee delen. Dat is in het Grieks ook. Het eerste deel beschrijft de lengte in tijd. Het tweede gedeelte beschrijft het geduld verliezen. Gods liefde doet er dus lang over voordat het geduld op is.

Zien we nu al niet gelijk de onmogelijke wissel, die we op onszelf trekken als we deze liefde van Gods Hem uit de handen nemen om hier zelf mee aan de slag te gaan? Ik weet dat het geduld verliezen bij mij altijd direct op de loer ligt, ondanks dat andere mensen waarschijnlijk een andere indruk van mij hebben. Ik weet dat ik zo kan ontbranden. Zou ik dit als een opdracht aan mezelf oppikken, dan ga ik inwendig vechten tegen die mogelijke explosie om het gebeuren, wat al in mij ontbrand is, tegen te houden. Hier zegt Paulus dat Gods liefde helemaal dat gevecht niet heeft. Het verliezen van het geduld is kenmerkend nou juist ver verwijderd van die liefde van God. Er is dus zelfs geen sprake van een mogelijk explosiegevaar, die geprobeerd wordt tegen te houden. Nee, Gods onvoorwaardelijke liefde is lankmoedig en dus dreigt er helemaal niks! Zo lankmoedig is die liefde dat God wacht totdat de laatste van allen bekeerd is.
2 Petrus 3: 9 De Heere is lankmoedig over ons, omdat Hij niet wil, dat er enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende