U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan 2

Israël staat weer helemaal in het middelpunt van de belangstelling. Dat is mede te danken aan de ontwikkelingen in de Gazastrook. Iedereen lijkt een standpunt te moeten innemen. Dat gebeurt ook op Facebook en met name door gelovigen, Waarom? Omdat Israël gezien wordt als het beloofde land, de thuishaven van het Joodse volk, het land dat Bijbels gezien het joodse volk zou toebehoren. Vandaar ook dat het niet politiek plaatsnemen achter Israël niet slechts als niet zionistisch wordt gezien, maar ronduit tot antisemitisme wordt bestempeld.

Een gelijksoortige situatie komen we in Jozua 5 tegen, waar Israël in slagorde stond tegenover de Amorieten. Wie verscheen daar?
Jozua 5: 13-14 Het gebeurde, terwijl Jozua bij Jericho was, dat hij zijn ogen opsloeg – zie, daar stond een man tegenover hem met een uitgetrokken zwaard in de hand. Jozua trad op hem toe en vroeg hem: Behoor jij tot ons of tot onze tegenstanders? Maar hij antwoordde: Neen, ik ben de vorst van het leger van Yahweh.

Hier had je de vorst van het leger van Yahweh, de Verbondsgod van het volk Israël. Je zou politiek toch mogen verwachten dat deze vorst een standpunt voor Israël innam. Dat doet hij niet! Op de vraag of hij voor Israël is, is het antwoord “Nee”! Op de vraag of hij voor de tegenstanders is, is het antwoord “Nee”! Dat is hier niet antisemitisch en ook in onze huidige politieke situatie is dat evenmin antisemitisch.

Sinds 1948 bestaat er weer een land, dat Israël heet. Dit land was bedoeld als de veilige thuishaven voor de Joden, die in al de voorgaande oorlogen en met name de tweede wereldoorlog al zoveel ellende hadden te doorstaan. Er bleek echter geen werkelijke sprake te zijn van een veilige thuishaven. Voor veel christelijke gelovigen is de terugkeer van het Joodse volk naar Israël dan ook nog eens de vervulling van Bijbelse profetie. Vandaar dat de gedachte dat we dit ook zelf moeten stimuleren en ondersteunen sterk leeft. Is dit echter ook zo?

Ik geloof zelf ook dat het bestaan van een land Israël in het huidige Midden Oosten in overeenstemming is met het decor, die het Bijbels profetisch Woord tekent van een Joodse staat in de eindtijd. Het toneel wordt klaar gezet voor een periode na het geheimenis, waar wij momenteel in leven, het geheimenis van de gemeente, het Lichaam van Christus. In onze huidige huishouding van God is er niks uiterlijks waarin God zich openbaart. Het Lichaam van Christus vormt als het ware een 2.000 jaar durende onderbreking van de Bijbelse profetische lijn, die wel uiterlijk zichtbaar is. De stukken voor het schaakspel van de profetie worden echter klaar gezet. Daar hoort een herstelde Joodse staat in het Midden Oosten ook toe.

Moeten we nu echter blij zijn met deze terugkeer van Joden naar dat land? Is dit nou een vreugde voor deze Joden zelf? Is dit nu een positieve ontwikkeling? Ik denk van niet! Je wenst toch geen enkele Jood een leven in zo´n heksenketel toe? Dat zou pas antisemitisch zijn. Waarom kunnen we met deze ontwikkeling niet blij zijn? Eigenlijk heel simpel. God heeft dit volk nog niet hersteld binnen haar grenzen. Was dit wel het geval, dan was Israël niet een ongelovige Joodse staat, dan hadden ze dat geschenk van het geloof met hun terugkeer erbij gekregen. Het concrete fundament om van Jacob (het vlees, oftewel hielenlichter) Israël (de geest, oftewel strijder van God) te worden is het vertrouwen (dat God schenkt) op de soevereine God, het aanroepen van Zijn naam (wat momenteel uit schijnbare eerbied juist ontlopen wordt).
Joël 2:32 Het zal geschieden, al wie de Naam van Yahweh zal aanroepen, zal gered worden; want op de berg van Sion en te Jeruzalem zal ontkoming zijn, gelijk als Yahweh gezegd heeft; en dat, bij de overgeblevenen, die Yahweh zal roepen.
Zacharia 12:10 Over het huis van David, en over de inwoners van Jeruzalem, zal Ik uitstorten de Geest van de genade en van de gebeden; en zij zullen Mij aanschouwen, Die zij doorstoken hebben, en zij zullen over Hem rouwklagen, als met de rouwklacht over een enige zoon; en zij zullen over Hem bitterlijk kermen, gelijk men bitterlijk kermt over een eerstgeborene.

Hoe je het ook wendt of keert, Israël is momenteel een ongelovige Joodse staat. Niets ten nadele van haar inwoners. Het zijn knappe bollen met geweldige inzichten en sterke initiatieven en uitwerkingen ervan om dit land welvarend te maken. Net als willekeurig welk ander land ook is de voorspoed van het land te danken aan de eigen onafhankelijke inzet en niet vanwege een ingrijpen van God. De drijvende kracht achter deze staat is het zelfstandig Zionisme. Dat is op zich juist een bevestiging van wat we in Gods profetisch Woord vinden dat de staat Israël in de eindtijd een ongelovige staat is, die zelfs nog een uitermate zware tijd tegemoet zal gaan vanwege een nu nog toekomstig verbond met de Antichrist. Elke rechtgeaarde liefhebber van de Joden zal dan ook eerder de persoonlijke Jood, die hij/zij kent proberen tegen te houden om die ellendige plek in te nemen (nu al ellendig en het wordt alleen maar erger).

Mijn inzicht in Gods Woord staat dus inderdaad vrij haaks op de gebruikelijke Israëlverering binnen de evangelische wereld. Het staat echter ook haaks op de gebruikelijke Israëlontkenning binnen de traditioneel kerkelijke wereld. Israël is in de Bijbel simpelweg Israël. Gewoon heel letterlijk. Dat Israël wordt echter Jacob genoemd in de Bijbel als er sprake is van Israël in ongeloof. Vandaar dat in de Bijbel niet iedereen Jood is, die zich Jood laat noemen, niet iedereen uit Israël ook Israël is. Geloof maakt een Jood pas werkelijk Jood. Geloof maakt Israël pas wezenlijk Israël. Dat heeft dus niks te maken met een mysterieus overgaan van deze titel van ongelovige Jood op gelovige heiden. Daar is geen grond voor in de Schrift. Israël zowel als het Jood zijn hebben twee grondslagen: Ten eerste de afkomst (en dat is zo gebleven). Ten tweede het geloof (en dat schenkt God op Zijn tijd).

Voor zover ik het begrijp is er met het huidige Israël dus geen sprake van vervulling van Gods beloften. Nog steeds hebben we te maken met de ´tijden der heidenen´ (Lukas 21: 24). In de toekomst, na het verbond met de Antichrist, zal het grote bewijs van Gods vervulling van de profetie zichtbaar komen: Het massaal tot geloof komen van heel Israël. Dat gaat gebeuren, maar daarvoor hoeft een Jood nu nog niet die ellende in dat land mee te maken.

Wanneer dat die vervulling wel gaat gebeuren?
Daniël 9: 25-26 Zo weet nu en geef acht: van die tijd af als het bevel uitgaat, dat Jeruzalem zal herbouwd worden, tot op de vorst Messias zijn zeven weken en tweeënzestig weken: dan zullen de straten en muren herbouwd worden, hoewel in een benauwde tijd. En na die tweeënzestig weken zal de Messias uitgeroeid worden en niet meer zijn; en het volk van een vorst, die komen zal, zal de stad en het heiligdom verwoesten, dat het een einde zal nemen als door een vloed; en tot het einde van den strijd toe zal het woest blijven.

Even heel kort door de bocht: Die zeventigste jaarweek uit de profetie van Daniël is dan dus begonnen. Voorlopig zitten we dus in het geheel nog niet in die tijdsperiode. Die laatste jaarweek moet nog aanbreken. Dat houdt tevens in dat Gods herstelplan nog niet begonnen is. Integendeel!!!!

Hoezo: Integendeel? Het aller-, allerergste van die laatste jaarweek moet nog komen voor dit arme volk. Ze zullen verleid worden door de Antichrist. In Jeruzalem gaan ze hun knieën buigen voor dat beeld ter ere van het beest! Hoezo is het antisemitisch als we niet zo enthousiast zijn over de opbouw tot dit doel? Waar loopt dit op uit?
Zacharia 14: 2 Ik zal allerlei volken tegen Jeruzalem verzamelen tot de strijd en de stad zal ingenomen, de huizen geplunderd en de vrouwen geschonden worden; en de helft van de stad zal gevankelijk weggevoerd worden, maar het overige volk zal niet uit de stad uitgeroeid worden.
Openbaring 11: 2 Het is de heidenen gegeven, en de heilige stad zullen zij vertreden twee en veertig maanden.
42 maanden, oftewel 3½ jaar, oftewel de helft van de laatste jaarweek.

Maar God zal toch ingrijpen? God zal Zijn volk toch het geloof schenken? Jazeker!
Mattheus 24: 29-31 Terstond na de verdrukking van die dagen zal de zon verduisterd worden en de maan zal haar glans niet geven en de sterren zullen van de hemel vallen en de machten van de hemelen zullen wankelen. En dan zal het teken van de Zoon des mensen verschijnen aan de hemel en dan zullen alle stammen van het land (Heel Israël) zich op de borst slaan en zij zullen de Zoon des mensen zien komen op de wolken van de hemel, met grote macht en heerlijkheid. En Hij zal zijn engelen uitzenden met luid bazuingeschal en zij zullen zijn uitverkorenen verzamelen uit de vier windstreken, van het ene uiterste van de hemelen tot het andere.

Het zal Gods ingrijpen zijn waardoor Israël het geloof ontvangt, tot berouw en bekering komt en naar het land verzameld zal worden. Evenals wij, binnen het huidige Lichaam van Christus, niet in eigen macht God dienen, evenzo geldt dat voor dit volk. Ook voor hen heeft God een grandioos plan en dat plan handelt uitsluitend via de weg van overvloeiende genade.

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina