U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan

Vrijheid Binnen Een Wereld Van Regels

In onze vorige studie hebben we aardig wat kenmerken van de Gemeente, het Lichaam van Christus, op de rit gezet. Er zijn behoorlijk wat belangrijke conclusies te trekken die direct iets te zeggen hebben over de vraag of er concrete Bijbelse richtlijnen zijn voor ons samenkomen als gelovigen in deze tijd hier op aarde. We volgen de punten van de vorige studie, maar slaan wel enkele over. Hier komen de conclusies.

1. De woonplaats van de Gemeente is in de hemel. Je mag dus verwachten, gezien het feit dat Bijbels geloof een logisch geloof is, dat er veel staat over de Gemeente in de hemel en niet zozeer over een Gemeente op aarde.

2. De Gemeente heeft uitsluitend Christus als Hoofd. Je mag dus verwachten dat er veel staat over Christus Jezus, ons Hoofd. Ook over aardse leiders of hoofden vind je dus vanzelfsprekend niks terug.

5 & 13. De taak van de Gemeente nu en straks heeft hemelse reikwijdtes en bestaat niet uit enige prestatie van onszelf, maar wordt gevormd door het tentoonspreiden van Gods overweldigende rijkdommen van genade en het bekendmaken van de veelkleurige wijsheid van God aan de geestelijke machten.

6. De Gemeente is Gods gedicht opgebouwd uit goede werken, die God zelf heeft voorbereid.

7 & 14. De Gemeente is één. Alle idioterie ten spijt van het bidden om eenheid van de Gemeente of het werken aan meer eenheid, het Bijbelse feit staat kaarsrecht overeind dat in de hemel een Gemeente woont met Christus als Hoofd, die een perfecte eenheid is. Aparte losstaande of plaatselijke Gemeenten hier op aarde horen niet thuis in Gods huidige huishouding van het Lichaam van Christus.

8. De verschillende synagoge-gemeenten van het Nieuwe Verbond zijn dan wel het grote voorbeeld voor de ‘christelijke’ kerken, die zich ‘gemeenten’ noemen, het heeft echter totaal niks met die ene Nieuwe Schepping te maken die de Gemeente, het Lichaam van Christus is.

9. De Gemeente als geestelijke woning van God is materieel hier op aarde nergens aan te wijzen. We kunnen dus best wel samenkomen als gelovigen, maar pretenderen die Gemeente te zijn gaat regelrecht tegen het Bijbels getuigenis in en is feitelijk werelds denken.

10. De Gemeente als Gods huidige huishouding van genade geeft op zich al overduidelijk aan dat elk handelen binnen die Gemeente vanuit het denken van de wereld uitgesloten is.

11 & 12. Voordat Paulus in de gevangenis in Rome het geheimenis betreffende de Gemeente ontving, was die Gemeente, het Lichaam van Christus, een volslagen onbekend gegeven. In de Evangeliën ging het dus niet over dit onbekende. In de vroege brieven (Romeinen, Corinthe, enzovoorts) ging het dus ook niet over dit onbekende. Hoe die synagogen functioneerden had dus ook niks met de Gemeente te maken.

De Gemeente, het Lichaam van Christus, is een geestelijk fenomeen en dus niet iets uiterlijks, iets materieels. De Gemeente, het Lichaam van Christus, woont in de hemel en dus niet op de aarde. De Gemeente heeft Christus als Hoofd en dus geen enkele aardse hoofden.

Er zijn er niet zo veel, maar er zijn er die dan concluderen dat we dus niet mogen samenkomen als gelovigen. Als we zo denken, dan maken we Gods handelen in genade tot een wet. Ik hoop dat ieder dit nog kan volgen. Als ik zou beweren dat men niet op aarde als gelovigen mag samenkomen omdat Gods Gemeente in de hemel woont en wij dus volgens de lijn van genade moeten handelen, dan leg ik zogenaamd genade verplichtend op. Dat is wettisch! Dat is handelen volgens het denken van de wereld.

Evenals voetballiefhebbers zich kunnen verenigen tot een voetbalvereniging, zo kunnen ook wij als gelovigen ons verenigen tot een 'christelijke' kring. Het liefst zonder de pretentie 'Gemeente' of 'Kerk' te zijn. Natuurlijk maak je dan afspraken, die de bedoeling hebben dat je je er dan ook aan houdt. Is dat volgens de eerste beginselen van de wereld? Inderdaad! Alleen hoeven we dat niet als fout te veroordelen. Zo denken we namelijk alleen als we aan onze afspraken ook een geestelijke waarde hechten. Die is er helemaal niet. De wereld functioneert momenteel volgens de eerste beginselen van de wereld en die zijn momenteel gewoon in regels gevangen. Willen we dus iets op aarde organiseren om samen te komen verloopt dit dus ook heel simpel volgens die beginselen. Geen probleem.

Willen we samenkomen, dan willen we ook graag weten wanneer we samenkomen. We spreken dus af om dat op zondagochtend 10.00 u te doen of ’s middags om 15.00 u. Helaas komen weinig gelovigen op dat heerlijke idee wat later te beginnen, maar dat zou altijd nog kunnen. Iedereen is vrij om samen af te spreken wanneer je wilt beginnen. Je spreekt dat af voor een gezamenlijk vast tijdstip. Niet als een geestelijke regel. Niet om elkaar op te oordelen. Waar dat gebeurt wordt zo'n simpele afspraak om het samenkomen mogelijk te maken tot geestelijke maatstaf. Iets waar men elkaar aan afmeet. Aan dat werelds denken zijn we nou juist afgestorven!

Sommigen zullen het prettig vinden om statuten te hebben met een duidelijke geloofsbelijdenis. Is dat fout? Die vraagstelling kan alleen opkomen als we het werelds denken tot geestelijke norm hebben verheven. Sommigen hebben nou eenmaal graag dat houvast. Als je dat onderling zo wilt afspreken dan is daar niks mis mee. Als je het tot een geestelijke graadmeter maakt, dan heb je het werelds denken tot geestelijke norm verheven.

Wanneer je mijn studies goed onderzoekt, zal je allang ontdekt hebben dat ik heleboel zaken, die in de ‘christenheid’ doorgaan voor geestelijke handelingen, zoals de zegenbede, de waterdoop en het avondmaal en zelfs het ‘gemeente’ zijn van een plaatselijke kring niet als Bijbels geestelijke zaken (h) erken. Wanneer ik nu de ander zou veroordelen omdat ik vind dat het fout is om hier wel aan vast te houden, dan heb ik mijn eigen inzicht tot wet omgezet. Dat is dus precies wat Paulus zo hartgrondig in de brief aan Galaten en in Colosse aanpakt als de eerste beginselen van de wereld.

O ja. Er zijn er ook nog die nergens lijken te passen in een 'christelijke' kring. Moeten die nou niet....? Nee, nergens voor nodig. Ze zitten al in de Bijbelse Gemeente. Geestelijk is alles al in kannen en kruiken. Alles is Bijbels gezien volmaakt in Christus! Dus nee, laten we hier geen geestelijk oordeel over vellen. Er zijn zoveel redenen te bedenken waardoor een echt gelovige in 'christelijke' kringen buiten de boot valt. Als we dat gaan be-, en nog erger: gaan veroordelen, dan hebben we blijkbaar niets verstaan van onze hoge positie in Christus als Gemeente, het Lichaam van Christus.

Zo mogen wij nu binnen deze wereld, waar regels, normen en waarden als vaste bakens de eerste beginselen vormen, volkomen in Gods vrijheid met elkaar en alle andere mensen omgaan. God wil Zijn overvloeiende rijkdommen van genade heerlijk in ons tentoonspreiden. Op deze aarde is het werelds denken nu nog regel en wet. Dat zal helemaal anders worden. Maar daarvoor kom ik met nog één studie over dit onderwerp.

Nu nog twee Genade Knipoogjes over heerlijke vrijheid in Christus:
Vrijheid, Echte Vrijheid!
Vrijheid In Christus

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende