U bevindt zich hier: Artikelen Hein de Haan

De Aanleiding Tot Deze Studie

We gaan op een zoektocht door de hele Bijbel. We willen weten of de ‘christelijke’ theologie gelijk heeft in zijn beweringen over het lichaam en het vlees. Ik weet dat er behoorlijk wat zijn die het lichaam van de mens zo wie zo op het verdachtenbankje plaatsen. In dat ‘christelijke’ denken is het lichamelijke per definitie vies en smerig.

Na mijn bekering ben ik meer vertrouwd geraakt met de wat vrijere evangelische theologie die het lichaam vrijspreekt, maar het vlees onder de hoogste mate van beschuldiging plaatst. In dat denken is het vlees de schuld van alle ellende. Het vlees zou in de mens namelijk niet zomaar heel simpel het vlees van de mens zijn, maar de geërfde zondenatuur in die mens. Dat geldt tenminste voor de ongelovige. Als iemand namelijk gelooft, dan wordt dat vlees weer iets totaal anders genoemd. Dan heeft men het ineens over de oude mens die telkens nog opspeelt en waar we dus tegen te strijden hebben. In elk geval is vlees in de evangelische theologie nooit vlees. Tamelijk verwarrend.

De aanleiding van mijn zoektocht is het feit dat ik in mijn studie van de Galatenbrief inmiddels in hoofdstuk 5 op de tegenstelling tussen Geest en lichaam gestuit ben. O nee! Natuurlijk niet! Dat is volgens de evangelisch theologische visie een volkomen verkeerde voorstelling van zaken! Het lichaam is volgens de evangelische theologie neutraal. Dat hoor ik dus nooit tegenover de Geest te plaatsen. Ik hoor, volgens onze ‘christelijke’ theologie, te spreken over de tegenstelling tussen Geest en vlees. Kijk maar naar de Bijbelteksten:
Galaten 5:16-17 Wandel door de Geest en voldoet niet aan het begeren van het vlees. Want het begeren van het vlees gaat in tegen de Geest en dat van de Geest tegen het vlees.

De tegenstelling tussen vlees en geest, zoals de evangelische theologie het ons onder de neus wrijft lijk hiermee wel zeel veel Bijbelse ondersteuning te hebben. Het lichaam zou neutraal zijn en bij ons ‘gelovigen’ zit dat vlees, als de oude natuur die telkens opspeelt, ons leven voor de Heer behoorlijk dwars. We timmeren die theologie nog even wat meer dicht met nog andere Bijbelgedeelten:
Mattheus 26:41 De geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak.
Markus 14:38 De
geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak.
Johannes 3:6 Wat
uit het vlees geboren is, is vlees, en wat uit de Geest geboren is, is geest.
Johannes 6:63
De Geest is het, die levend maakt, het vlees doet geen nut;
Romeinen 8:4-6 Zij die niet
naar het vlees wandelen, doch naar de Geest. Zij, die naar het vlees zijn, hebben de gezindheid van het vlees, en zij, die naar de Geest zijn, hebben de gezindheid van de Geest. Want de gezindheid van het vlees is de dood, maar de gezindheid van de Geest is leven en vrede.
Galaten 3:3 Jullie zijn
begonnen met de Geest, eindigen jullie nu met het vlees?
Galaten 6:8 Wie
op de akker van zijn vlees zaait, zal uit zijn vlees verderf oogsten, maar wie op de akker van de Geest zaait, zal uit de Geest eeuwig leven oogsten.

Waarom wordt deze ene kant, de tegenstelling tussen Geest en vlees, in de evangelische theologie zo overbelicht? Is dat niet om dan het (volgens hen) praktische onderwijs daar op te bouwen dat we ons behoren in te zetten voor de Heer, veel geestelijk werk voor Hem dienen te verrichten, veel horen te bidden en te vasten, veel Bijbelstudie moeten doen, vele uren samen op de knieën horen te zijn, veel mensen moeten bereiken om hen uit de hel te redden. Dat gaat in dat evangelisch denken namelijk door voor geestelijk leven.

Toch duikt er bij iedereen, om de haverklap, een stiekeme bevrediging van vleselijke lust op, wel net onder de oppervlakte, maar toch. Midden onder al het drukke geestelijk zijn blijkt daar nog altijd de behoefte om je aan vleselijke zaken te buiten te gaan. Daar heeft men in de evangelische theologie de oude mens voor bedacht die telkens weer de kop opsteekt. Deze mogelijkheid heeft de theologie omdat ze het met Christus gekruisigd, gestorven, begraven en opgewekt zijn niet als een letterlijke werkelijkheid gelooft, maar als een beeld ziet, dat eventueel nog ergens in een doopplechtigheid uitgedrukt kan worden.

Het lichaam wordt als iets neutraals gezien in de evangelische theologie. Je kan de Heer ermee dienen als oudste, als voorganger, als zangleid(st)er, als samenzangbegeleider, als voorzang(st)er, als websitebouwer, als bijbelclubleid(st)er, als kinderclubleid(st)er, als techneut, als evangelist, als gospelartiest, en ga zo maar door. Je kan er ook overspel mee bedrijven, maar dan speelt (volgens goed evangelische theologie) de oude mens (het vlees) helaas weer op.

Hoe staat het Bijbels met de tegenstelling tussen lichaam en Geest?
Romeinen 8:10-11 Aangezien Christus in jullie is, is het lichaam wel dood vanwege de zonde, maar de geest is leven vanwege de gerechtigheid. En aangezien de Geest van Hem, die Jezus uit de doden heeft opgewekt, in jullie woont, daarom zal Hij, die Christus Jezus uit de doden opgewekt heeft, ook jullie sterfelijke lichamen levend maken door zijn Geest, die in jullie woont.
Auwch!!!! Dat doet de evangelische theologie pijn!! Zo’n dreun!

Mocht je inmiddels al de voorgaande lijst met ‘geest & vlees tegenstellingen’ vergeten zijn dan wijs ik er even op dat dit spreken van Paulus hier, over het lichaam dat dood is en de Geest die leven is, een volkomen kopie is van het daaraan voorafgaande vers 6.
Romeinen 8: 6 De gezindheid van het vlees is de dood, maar de gezindheid van de Geest is leven en vrede.

Het kenmerk van ons vlees & het kenmerk van ons lichaam is: de dood. Ondanks deze wel heel definitieve conclusie is het Gods Geest die leven brengt, zowel bij het vlees als bij het lichaam. Eigenlijk kennen we deze waarheid al.
Galaten 2: 20 Met Christus ben ik gekruisigd, en toch leef ik, dat is, niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij.
Tot zover de aanleiding van mijn zoektocht naar het Bijbels spreken over lichaam en vlees..

Als u wilt reageren kunt u rechtsonder op 'CONTACT' klikken.

Startpagina // Volgende